Zwanger - Als je je zorgen maakt

Ga lekker zitten,

Sluit je ogen,

Neem even een moment om helemaal aan te komen.

Je billen stevig op de stoel,

Je voeten op de grond.

Een keertje diep in door je neus en uit door je mond.

Nog een keertje in door je neus en uit door je mond.

Nog een keertje in en ook weer uit.

Leg één hand op je hart en één hand op je onderbuik.

Je moet gewoon heel eventjes gewaar van dit moment,

Hier en nu,

Even stilstaan,

Even alleen maar zijn.

Misschien betrap je jezelf erop dat die gedachten af en toe voorbijkomen en dat je vertrekt in een verhaal.

Merk dat dan gewoon rustig op.

Een keer weer terug met je aandacht naar je handen,

Op je hart en op je buik.

Misschien voel je zelfs je kindje wel bewegen.

Een zwangerschap is een hele bijzondere periode.

Er groeit nieuw leven in jouw buik.

Jouw lijf volbrengt een wonder.

Vanuit twee minuscule cellen wordt er een heel nieuw mens gemaakt.

Een lief klein mensje dat in jouw buik mag groeien.

Dat gevoed wordt door jouw lijf.

Dat gedragen wordt in jouw warme buik.

Jouw hartslag als continue geruststelling.

Boom,

Boom.

Boom,

Boom.

Alle hormonen in je lijf die zich aanpassen.

De bloedsomloop.

De organen die plek maken.

Jouw hele lijf staat in dienst van het laten groeien van dit kindje.

Zo bijzonder als het is,

Gaat het soms ook gepaard met zorgen.

Zorgen over dat er iets mis is met dit kindje.

Dat je bang bent het kindje te verliezen.

Misschien pieker je wel heel veel over wat er allemaal zou kunnen gebeuren.

Of je dit wel kunt,

Of jouw lijf dit wel kan.

Misschien is er een medische oorzaak waar je je zorgen over maakt.

Wat het ook is,

Sta jezelf toe om dit zo te voelen.

Jouw zorgen mogen er zijn.

Maak er maar even ruimte voor.

Misschien is er een plek in je lijf waar je de spanning voelt.

Bij je middenreef,

Ter hoogte van je borstkast.

Een samengeknepen gevoel.

Misschien heb je wel heel gespannen schouders,

Loop je de tijd met je schouders richting je oren.

Kijk dan eens met zachtheid en met liefde en compassie.

Kijk dan eens of je met iedere inademing wat liefde,

Zachtheid en ruimte naar die plek toe kan sturen.

Alsof je als het ware die plek omhelst.

Lief lijf,

Laat het me maar voelen.

Laat me de angst en de spanning maar even voelen.

Want ik weet dat je daar bent.

En doordat je jezelf daarin kunt omhelzen,

Kun je wellicht ook ervaren dat jij de angst en de zorgen niet bent.

Soms zijn we bang om onszelf te verliezen als we angst of zorgen toelaten.

Maar door er naar te kijken,

Er te herkennen en er naar te luisteren,

Hoeft het jou niet te gaan overheersen.

Jij bent je angst niet.

Jij bent je zorgen niet.

Maar ze willen jou wel graag iets vertellen.

En hoe harder we ze wegduwen,

Hoe harder ze vaak gaan roepen.

En doordat we ze niet willen voelen,

Sluiten we onszelf af.

Als we ons afsluiten voor de angst en voor de zorgen,

Sluiten we ons ook voor liefde en voor warmte en voor zachtheid af.

Je kunt niet selectief afsluiten namelijk.

Dus hoe spannend het ook mag zijn,

Ik wil je uitnodigen om in dit moment de ruimte te bieden aan datgene wat er bij jou speelt.

Nodig het maar uit.

Laat mij maar voelen wat er te voelen is.

Ik vind het spannend en het mag,

Maar ik kan dit gevoel dragen.

Je ademt rustig in.

Je ademt rustig uit.

Je voeten stevig op de grond.

Voel je het contact met de aarde.

Vraag maar eens aan jouw angst of aan jouw zorgen.

Waar ze jou graag tegen willen beschermen.

Waar ben je bang voor?

Laat het maar gewoon even zijn.

Zonder dat je met je hoofd gaat bedenken of het klopt of dat het misschien helemaal niet reëel is.

Jouw lijf wil jou beschermen.

Angst is er om ons te beschermen.

Alleen teveel angst,

Overheersende angst,

Beschermt vaak niet meer maar schiet te ver door.

Misschien ligt het er voor de hand.

Misschien zit er een diepe laag onder jouw angst.

En wat het dan ook is,

Heet het welkom.

Bedank je angst en zeg maar dat je het begrijpt.

Dat je het waardeert.

Dat angst jou wil beschermen.

Zie het maar alsof je op reis gaat in een auto.

Je zit zelf achter het stuur.

Misschien zit angst nu wel naast je op de bijrijdersstoel.

Tetterend in je oor.

Stoppen,

Stoppen,

Je moet hierheen,

Je moet hierheen.

Misschien navigeert angst je wel ergens heen waar je helemaal niet wil zijn.

Dus nodig angst uit bij jou in de auto op jouw levensreis.

Een vraag om op de achterbank te gaan zitten.

Fijn als je me waarschuwt angst op het moment dat er echt iets is.

Maar ik heb liever vertrouwen op de bijrijdersstoel naast me.

En waar in jouw lijf kun je vertrouwen voelen?

Voel je het bij je hart?

Of juist in je onderbuik?

Op de plek waar jouw kindje groeit.

Misschien is het nog maar een klein gevoel.

Of maar een flacht.

Een vleugje vertrouwen.

En door iedere keer weer terug te komen.

Door te gaan zitten.

Door te gaan voelen.

Zul je merken dat ook je vertrouwen gaat groeien.

Dat mag er allebei zijn.

Angst en vertrouwen.

Maar dan het liefst in een mooie balans.

Rustig keren met je aandacht.

En dan weer terug naar de ruimte waar je je in bevindt.

Adem maar een keertje diep in door je neus.

En rustig uit door je mond.

En op het moment dat het voor jou goed voelt.

Open je rustig weer je ogen.