Kinder Slaapverhaal 02 - Familie Zonnestraal

Welkom,

Lieve luisteraars.

Het verhaal van vandaag gaat over een heel bijzonder zonnestraaltje,

Hoog in de lucht.

Dus kruip lekker onder je dekentje,

Pak je lievelingsknuffel erbij en laat je rustig meenemen in dit warme zomerverhaal.

In een wonderen wereld vol pracht en praal,

Leeft hoog in de lucht familie Zonnestraal.

Met wel miljoenen straaltjes leven ze met elkaar.

Groot,

Klein,

Hard,

Zacht,

Geel,

Rood en paars.

Als de zon wakker wordt en langzaam verschijnt,

Springen en dansen ze vrijuit en blij.

Ze glijden van wolken,

Kriebelen neusjes en teentjes,

Spelen op daken en verwarmen de steentjes.

Ze glinsteren op water,

In meren en slootjes,

Langs eenden en zwanen en grachten met bootjes.

Ook op dagen van regen en kou,

Als het buiten niet licht is maar donker en grauw,

Gloeien en spreiden de straaltjes alom,

Want achter de wolken schijnt altijd de zon.

Bij regen en hagel kijk dan eens omhoog.

Misschien verschijnt daar een regenboog.

Eén van de straaltjes van familie Zonnestraal is misschien niet de snelste of felste van allemaal,

Maar extra warm en met een stralende lach,

Is Zia Zonnestraal het cadeautje van de dag.

Als zij ergens komt,

Voelen de mensen meteen,

Het is hier warm en zacht en ik ben niet meer alleen.

De dag komt goed,

Even geen zorgen,

Wat vandaag niet hoeft,

Kan wel naar morgen.

Vandaag danst en zwiert Zia over schoolpleintjes en tuinen.

Ze ziet poesen slapen,

Kinderen lachen en paarden rennen door de duinen.

Blaadjes en bomen dansen in de wind.

Ze duurt door een raampje en ziet daar een kind.

In een bedje vol knuffels,

Zo vredig en warm,

Landt Zia op het dekentje,

Eit vingertjes,

Strilt een arm.

Ze verwarmt het wangetje,

Glijdt zachtjes over het haar.

Het is hier rustig,

Zacht en vredig.

Er is geen enkel gevaar.

Buiten hoort en ziet ze met vreugde en gemak.

De andere straaltjes gaan.

Van dak naar dak.

Ze wil graag meedoen en meegaan in het spreiden van licht.

Maar weet ook dat ze hier zorgt voor een blij gezicht.

Zia's broertjes en zusjes spreiden zich verder door de straten.

Ze komen langs en gaan weer door.

Even groeten en aanraken.

Met een glimp en een vonk laten ze weten,

We zijn dichtbij.

Wat is ze toch dankbaar en wat voelt het toch fijn om van deze familie onderdeel te zijn.

Zia blijft nog even,

Want soms is het genoeg.

Om te rusten en te weten dat er even niets hoeft.

Droom maar fijn,

Slaap maar zacht,

Lieve jij.

Weet,

De zon is altijd dichtbij.