Compassie Meditatie

Acceptatie van jezelf.

Transcript

Welkom bij deze meditatie van Mindful Biz.

Ik ga zitten of liggen en stem mijn aandacht zachtjes af op de adem.

Ik voel hoe de adem mijn lichaam binnenkomt en weer verlaat.

Het rijzen en het dalen ter hoogte van de buik of iets hoger.

Ik hoef de adem niet te sturen of te veranderen.

Ik kan hem gewoon zijn gang laten gaan en erbij blijven.

Hier,

In dit moment.

En ik breng nu mijn vriendelijke aandacht naar mijn tenen,

Mijn voeten,

Mijn onderbenen en mijn bovenbenen,

Mijn billen en bekken,

Mijn buik en onderrug,

Naar mijn borst en bovenrug,

Mijn bovenarmen,

Mijn onderarmen,

Mijn handen,

Mijn keel en nek,

Mijn gezicht en mijn hoofd.

Ik voel nu mijn hele lichaam en zijn dankbaarheid voor de adem die het ontvangt.

Ik glimlach zachtjes van binnen en voel de liefde van de adem.

Ik ben nu alert op spanningen in mijn lichaam.

Misschien merk ik spanningen in mijn buik of in mijn borst.

Misschien merk ik ergens pijn.

Zodra ik spanning of ongemak opmerk,

Breng ik daar mijn compassievolle aandacht naartoe.

Ik adem zachtjes in die regio en voel hoe het is.

Ik probeer de gewaarwordingen die ik ervaar nu niet te veranderen.

Ik blijf er gewoon bij,

Met zorgzame aandacht.

En wat merk ik nog?

Ik kijk dieper.

Is er een emotie,

Een verhaal dat schuilgaat achter deze spanning?

Een emotie die ik nooit eerder zag,

Omdat ik niet echt de tijd nam om er aandacht aan te geven.

Een emotie misschien die verborgen ligt onder de verharding waarmee ik leef.

Misschien een emotie die ik al meedraag sinds ik kind was,

Maar die nooit aandacht kreeg of ruimte.

Ik kijk naar wat ik voel,

Als naar een kind met pijn en met de diepe wens dat dat beter gaat.

Dat hij of zij beschermd en veilig is.

En wat merk ik?

Misschien een angstig kind,

Een verdrietig kind of boos.

Ik ontken het niet.

Ik doe niet alsof het er niet is.

Ik kom er dichterbij,

Met liefdevolle aandacht.

Ik laat mijn kind toe er te zijn en ik benoem zachtjes en compassievol.

Verdrietig kind,

Boos kind of angstig kind.

Ik blijf erbij,

Terwijl ik zachtjes in- en uitadem.

Ik blijf erbij met de betrokkenheid van een wijze vader of van een compassievolle moeder.

Voor zijn of haar kind met begrip en geduld.

Wetende dat niemand gespaard wordt van pijn.

En wetende dat pijn zorg en liefde vraagt.

Ik word nu gewaar van de ronde tafel van mijn hart.

En er is daar een plekje voor mijn verdrietige,

Angstige of boze kind.

Ik geef het zijn plekje.

Het mag er zijn.

Dit plekje aan die tafel is voor niemand anders.

Het is voorbehouden voor het kind dat ik nu opmerk.

En ik merk hoe het is voor mijn kind om een plekje te krijgen aan de ronde tafel in mijn hart.

En ik schenk het kind mijn liefdevolle aandacht en belangstelling.

Ik kijk en ik fluister zachtjes.

Ik zie jou.

Ik hoor jou.

Ik voel jou.

Ik begrijp jou.

En misschien wil ik mijn handen op mijn hart of bovenarmen leggen.

Om mijn kind nog dieper te koesteren.

Ik leg mijn armen terug naast mijn lichaam en ben opnieuw aandachtig voor spanning in mijn lichaam.

Wat voel ik nu?

Wat valt erop?

En zodra ik een spanningsveld opmerk,

Breng ik daar compassievolle aandacht naartoe.

Ik omarm wat ik opmerk met tederheid en ik luister.

Wat gaat er schuil onder deze spanning?

Misschien een kind met wie ik nauwelijks meer contact kan krijgen.

Ik heet het nu welkom.

Ik verwelkom het kind dat zich nooit welkom heeft gevoeld.

Ik geef het een plaats aan de ronde tafel in mijn hart.

Het heeft daar een eigen plekje.

Ik geef al mijn gevoelens,

Al mijn kinderen een plekje.

Niemand hoeft anders te zijn.

Ik ben er voor hen en wacht niet tot ze roepen om aandacht.

Ik zie hen en iedereen is welkom.

Mijn geërgerde kind,

Mijn genegeerde kind,

Mijn verontwaardigde kind,

Mijn radeloze kind,

Mijn beschaamd kind,

Mijn wanhopige kind.

Ik omarm ze met compassie.

En ook mijn vreugdevolle kind,

Mijn spontane kind,

Mijn speelse kind,

Mijn liefdevolle kind,

Mijn creatieve en wijze kind,

Mijn enthousiaste kind en mijn ondeugende kind.

Ze zijn allemaal welkom.

Ik geef alle ruimte aan gevoelens die erbij horen.

En ik merk op dat wat het doet met mijn lichaam.

En ik kijk naar al mijn kinderen rond de tafel in mijn hart en ik fluister zachtjes.

Ik zie jullie.

Ik hoor jullie.

Ik voel jullie.

Ik begrijp jullie.

Ik ben er voor jullie.

En ik leg mijn handen een moment op mijn hart of op mijn bovenarmen,

Als een gebaar van diepe koestering.

Ik ben aanwezig met de liefde van de wijze en compassievolle ouder voor haar kinderen.

En ik geef iedereen een plekje aan de tafel van mijn hart.

Iedereen mag zijn zoals hij is.

Ik mag zijn zoals ik ben.

Ik kan liefde en spel toelaten in mijn leven.

Ik kan koesteren en vergevingsgezind zijn.

Mijn hart is open en verwelkomend.

Ik geef mezelf nog wat tijd om zo te zijn,

Gewaar van dat wat er is,

Nu,

In dit moment.

En dan open ik op mijn moment weer mijn ogen en sluit dan deze compassie-meditatie af.

Reviews

Maakte mij wel rustiger na spanning

Heel erg mooi, emotioneel dank dat ik dit heb mogen voelen 🙏🏼

Veto powerful 🙏🏻

Heel fijne meditatie, dankuwel🙏