Stadsmeditatie: Meditatie Voor In De Buitenlucht

Geïnspireerd op de stadsmeditaties in Schiedam waarbij we aanwezig zijn te midden van de geluiden van de stad. Je kunt deze meditatie doen in je eigen park, of op een andere plek waar je je veilig voelt.

Transcript

Welkom bij deze stadsmeditatie.

Deze meditatie is bedoeld om te doen op een plek in het openbaar,

Bijvoorbeeld een park,

Plek waar je wel rustig en veilig kunt zitten,

Maar ook nog in het midden van jouw stad of dorp aanwezig kunt zijn.

Hierbij is het ten alle tijden belangrijk dat je jezelf veilig voelt,

Dus dat betekent dat je ook prima met je ogen open kunt mediteren,

Of ze tijdens de meditatie even open kunt doen om even om je heen te kijken.

Je kunt bijvoorbeeld ook je ogen half gesloten houden en schuin voor je kijken.

Kijk wat voor jou prettig aanvoelt.

Veiligheid is hierbij het allerbelangrijkst.

Dan kunnen we om te beginnen is even de geluiden op ons in laten werken.

Wat zijn hier allemaal voor geluiden aanwezig?

Ging auto's,

Klarden van gesprekken,

Gelach in de verte,

Geluid van de wind in de bomen.

Kijk of je de geluiden die hier om je heen zijn kunt ontvangen,

Ontvangen met een open en vriendelijke houding.

En wat je al snel zult merken is dat de geest de neiging heeft om af te dwalen.

Bijvoorbeeld in gedachten te gaan,

Overmorgen,

Iets anders.

En dit is heel normaal.

Dit is hoe de geest werkt.

En wat je dan kan doen is even een lebeltje erop plakken,

Bijvoorbeeld denken,

En dan vriendelijk je aandacht weer terugbrengen bij de oefening.

In dit geval het horen van de geluiden.

Zo kan je ieder moment opnieuw beginnen met de oefening.

Het hoort erbij.

En waar is je aandacht nu?

Is het mogelijk om die weer terug te brengen bij de geluiden,

In het hier en nu?

Eigenlijk is dit een oefening in aanwezig zijn.

Aanwezig zijn midden in het leven van alle dag,

Midden in de stad,

Bij wat we hier en nu ervaren.

Geluiden om ons heen.

Niet omdat we er iets mee moeten,

Of iets van vinden,

Maar gewoon om er nieuwsgierig bij aanwezig te zijn.

Misschien dat je aandacht weer even afgedwaald,

In gedachten of naar een pijn in je lichaam.

Kijk dan of je de aandacht weer zacht en vriendelijk terug kunt brengen naar de geluiden om je heen.

Aanwezig zijn hier en nu.

Op deze plek.

Even helemaal niks moeten.

Alles even laten.

Gewoon het ontvangen van de geluiden om ons heen.

Dan wil ik je nu vragen om de geluiden even te laten voor wat ze zijn en de aandacht te brengen naar je lichaam.

Hoe je hier nu zit of ligt.

Houding is niet belangrijk,

Maar hoe voel je dat je hier nu aanwezig bent in dit lichaam?

Voel je het contact met de ondergrond,

De wind op je huid?

Hoe voel je dat je hier aanwezig bent in dit lichaam,

Op dit moment?

En als je dan zo gewaar bent van de sensaties van je lichaam,

Kun je dan ook gewaar zijn van de ademhaling.

Hoe de ademhaling je lichaam in beweging brengt.

Een goede plek om dit te voelen is bijvoorbeeld de buik.

Inademing.

De buik komt naar buiten.

Uitademing.

De buikwand gaat weer naar binnen.

Pauze.

Inademing.

Zo kan je met je aandacht de beweging van de ademhaling als het ware volgen in je lichaam.

En zo functioneert je ademhaling eigenlijk als een poort naar het hier en nu.

Het is iets wat je altijd bij je hebt.

Altijd in beweging is.

We hoeven er niks voor te doen.

Maar we kunnen het wel opmerken.

Aanwezig zijn.

Inademing.

Uitademing.

Het kan heel goed zijn dat de aandacht dan weer afdwaalt.

Bijvoorbeeld naar geluiden,

Gedachten.

Dat is helemaal oké.

Ook dit is onderdeel van de oefening.

Dat we dit dan opmerken en denken.

Hé,

Wacht even.

Gedachtes.

Dat we ons daar bewust van worden en even wakker worden van.

O ja,

Wat zien gedachtes?

Nou,

Dan kunnen we daar even vriendelijk om glimlachen.

Even een lebeltje op plakken.

Gedachtes.

Zodat we wat afstand creëren.

Als dat voor jou behulpzaam is.

Dan heel zachtjes,

Heel vriendelijk de aandacht weer terugbrengen bij ons anker.

De ademhaling.

Wat ook behulpzaam kan zijn,

Als we zo'n tijdje aan het oefenen zijn.

Even opmerken met wat voor houding we hier nu zitten op dit moment.

Zacht en open.

Nieuwsgierig.

Zijn we misschien heel erg ons best aan het doen?

Heel erg hard te proberen te ontspannen of iets te bereiken of te concentreren?

Is het heel onrustig?

Gespannen?

Is het prettig?

Open?

Niet omdat het een beter is dan het ander.

Maar gewoon om ons bewust te zijn met wat voor kwaliteit van aandacht we op dit moment aanwezig zijn.

En dan kunnen we altijd weer terugkeren naar de altijd aanwezige ademhaling.

Soms kan het voorkomen dat onze aandacht iets te veel versmalt of verkleint.

Iets te veel op één punt proberen te concentreren.

Bijvoorbeeld op de buik.

En wat dan soms behulpzaam kan zijn is het gebaar zijn iets te vergroten.

Bijvoorbeeld om gewaar te zijn van je hele lichaam.

Hoe je hier nu zit en hoe die buik zich op en neer beweegt met die ademhaling.

Terwijl je ook bewust bent van je hele lichaam.

Kijk maar of dat voor jou ondersteunend is.

Hoe die buikademhaling zich als het ware in het grotere veld van het lichaam beweegt.

Beetje iets uitzoomen met je aandacht.

Iets meer overzicht.

Kijk maar of dat helpt voor jou.

Dan wil ik je nu vragen om de aandacht voor de ademhaling even los te laten.

Kijken of er iets is wat je jezelf toe zou willen wensen.

Kan gewoon iets kleins zijn.

Iets wat zo op komt borrelen.

Moge ik vanavond lekker slapen?

Moge ik gezond zijn?

Kan je dat zo innerlijk even tegen jezelf zeggen?

Echt oprecht aan jezelf toewensen?

Als je dat ook aan een goede vriend of vriendin zou doen.

Moge ik gelukkig zijn?

Moge ik gezond zijn?

Dan wil ik je vragen of het ook mogelijk is om deze wens wat groter te maken.

Naar de mensen nu om je heen.

In de auto's die je misschien kan horen of die mensen die langs lopen.

Of net zijn langsgelopen.

Die in de verte hoort praten.

Eigenlijk iedereen in de stad of dorp om je heen.

Zou je die ook iets toe kunnen wensen?

Een vriendelijke wens.

Mogen alle mensen in deze stad gezond zijn?

Dan gaan we zo langzaam richting het einde van de oefening.

Kijk of je straks als de bel gaat iets mee kan nemen naar je dagelijks leven.

Straks je ogen weer open doet.

Je verder gaat met de dag.

Je naar huis gaat.

Kijk je of je iets van deze kwaliteit van aandacht mee kunt nemen naar je dagelijks leven.

Aanwezig zijn bij de ademhaling.

Het lichaam.

Hier en nu.

Even niks hoeven.

Begin dan om je langzaam weer te openen voor de geluiden om je heen.

Misschien als je je ogen had gesloten.

Ze langzaam weer een beetje open te doen.

En ook nieuwsgierig te zijn naar die overgang.

Eigenlijk zou je kunnen voorstellen alsof de rest van ons leven deze oefening gewoon verder gaat.

Oefeningen in aanwezig zijn.

Hier en nu.

Deze plek.

Waar je dan ook bent.