Eindejaarsmeditatie

Een meditatie om bewust het jaar af te sluiten en om een gecenterde start te maken richting het nieuwe jaar. 12 minuten, zittend of liggend. Even terug naar je kern, om te checken waar we naartoe (willen) bewegen.

Transcript

Fijn dat je meedoet met deze eindejaarsmeditatie.

Het is even een meditatie om bewust dit jaar af te sluiten en om een gecenterde start te maken richting het volgende nieuwe jaar.

Je mag je ogen even sluiten.

Het maakt verder niet uit of je een zittende of een liggende houding aanneemt.

Je voelt de instroom en de uitstroom van je ademhaling.

Op een inademing voel je hoe je onderlichaam je onderbuik uitzet en op een uitademing voel je dat je onderbuik weer inkrimpt.

Daarbij mag je lichtjes je buik een beetje aanspannen,

Zodat je dat laatste beetje lucht echt naar buiten duwt.

Als je de buik weer ontspant,

Zuig je hem weer vol met frisse nieuwe energie.

En op de uitademing duw je al het oude,

Alles wat jou niet meer dient,

Stress of spanning,

Onrust of oordelen,

Die duw je weer naar buiten toe,

Uit jouw systeem.

En terwijl je zo een paar keer wat dieper en bewuster in- en uitademt,

Voel je ook wat dat doet in je lijf.

Dan kan je je spieren misschien een beetje meer ontspannen.

Misschien word je nu pas echt bewust van spanning,

Die je misschien al wat langer vasthoudt.

En voel je de behoefte om even uit te zuchten,

Echt even uit te blazen.

Voel je vrij om dat te doen,

Dat is de natuurlijke manier om spanning los te laten.

Dat zien we ook terug in de natuur,

Dat zien we ook terug bij dieren.

Dus voel je vrij om spanning even uit te zuchten of uit te blazen.

En meer ruimte te maken in je systeem voor die kalmerende,

Rustige energie.

En laat je alle overige indrukken of gedachten die nog in jouw hond warrelen,

Langzaam bezinken.

Alsof het een soort kerstbal is die je opschudt en na een tijdje weer laat staan.

En je ziet hoe al die kleine deeltjes naar beneden dwarrelen en het langzaam steeds kalmer wordt,

Steeds helderder wordt.

Dus alle ruis die zakt.

En er ontstaat ruimte.

Dus voel even hoe je hier nu zit.

Gewoon op dit moment.

De versie van jezelf die je nu bent.

En je mag vanuit hier even die hele film van afgelopen jaar opnieuw afspelen.

Het is alsof je vanuit jouw bewustzijn naar een scherm voor je kijkt.

Dan zie je al die indrukken vanaf het begin van het jaar,

Steeds verder door de tijd heen,

Richting het einde van dit jaar,

Zie je voor je voorbij komen.

Alle hoogtepunten,

Alle dieptepunten.

En je kan meegenomen worden naar grote thema's die dit jaar een rol speelden,

Of misschien kleine momenten.

En wat voorbij komt hoef je ook niet goed te keuren of af te keuren.

Maar je kijkt met een neutrale houding naar die dingen die jou bij zijn gebleven.

Dus die jouw beeld van dit jaar gevormd hebben.

En die waarschijnlijk ook die versie van jezelf die hier nu zit,

Gevormd heeft.

Mensen kwamen en gingen en hoe je torens opbouwde en ook weer torens afbrak.

Dan kan je inzien dat het zo was bedoeld voor jou.

Beweging was de bedoeling.

Beweging gaat vaak gepaard met wrijving en met dat gevoel van weerstand.

Dus dan schuurt onze realiteit met onze verwachtingen.

En juist die dingen die weerstand in ons opbrengen,

De dingen die wrijving opleveren,

Die we vaak als negatief bestempelen,

Dat zijn juist de dingen die ons die lichtpuntjes nog helderder laten inzien.

Die ons daar bewust van maken.

Die uitdagingen die zorgen voor onze groei,

Voor levenslessen.

En dat samen met die mooie momenten,

De momenten waar wij zo dankbaar voor zijn,

Creëren ze een kompas voor ons.

Een kompas waarop wij onze richting mogen blijven checken.

Zijn we in de richting van waar ik naartoe wil bewegen?

Of ben ik van koers veranderd zonder dat ik het door had?

Mag ik mijn richting,

Mijn manier van leven een beetje bijstellen,

Zo nu en dan?

Soms leert loslaten ons wat liefde is.

Soms worden torens afgebroken om ruimte te creëren voor iets nog beters.

Iets wat nog meer voor jou bedoeld was.

Kan je die dankbaarheid in je lichaam voelen?

En kan je daar wat dieper naartoe ademen?

Zodat je elke cel van je lijf voelt met die dankbaarheid.

Nu ben je hier.

Merk op hoe jouw gewicht je in de grond onder je duwt.

Welke plekken in je lijf je die druk voelt,

Waar jouw lichaam de grond onder je raakt.

En hoe je daar ondersteuning voelt van de aarde onder je.

Voelt weer die verdieping van de ademhaling.

Het verder uitzetten en het weer inkrimpen van je lichaam.

Laat in jezelf een intentie naar boven komen.

Een intentie is iets anders dan een voornemen.

Een voornemen is een soort afspraak die je met jezelf maakt,

Die je kan falen of die je kan halen.

En een intentie is niet zozeer een afspraak,

Maar meer een soort richting waar je uit wil gaan.

Zonder dat er verder tijd aan verbonden is,

Voor het behalen van een afspraak met jezelf.

Denk er vooral niet te veel over na,

Laat maar gewoon iets opkomen.

Een intentie die jou volgend jaar nog meer in je kracht kan zetten.

Misschien is dat iets waar je iets meer energie naartoe wil brengen,

Iets meer aandacht wil geven.

Misschien is het juist iets wat je minder energie en aandacht wil geven.

En als je dan voor jezelf iets in gedachten hebt,

Mag je er even een paar keer wat dieper naartoe ademen.

En ook hier weer elke cel in je lichaam die intentie laten voelen.

En ze ook oplaten nemen.

En dan laat je die intentie weer los.

Dan vertrouw je erop dat het zaadje geplant is.

En dat je verder niet hoeft te forceren,

Maar dat je je laat leiden naar die intentie toe.

Je mag je aandacht weer terugbrengen naar je lichaam.

En misschien even je vingers en je tenen bewegen.

En je weer bewust worden van de ruimte om je heen.

De dag waar we weer terug in gaan stappen.

En het jaar dat we straks gaan afsluiten.

Ik wens je voor komend jaar heel veel liefde en wijsheid.

En mooie en waardevolle momenten.

En voor nu wens ik je nog een hele fijne dag.

Namaste.