Zitmeditatie + Rumi Gedicht

De zitmeditatie is een belangrijke oefening bij de MBSR en de MBCT for Kanker. Na de lichaamsverkenning is dit de volgende stap om verder te verdiepen en mind & heartfulness in je leven te brengen. Selfcare: doe minder leef meer...

Transcript

Oefening,

Meditatie en mindfulness,

Zitmeditatie.

Neem plaats in een zittende houding met een open rechte rug.

Voel je voeten in contact met de grond.

Voel je zitvlak in contact met de grond of de stoel.

Voel hoe je rug boven het bekken recht is opgericht.

Loop zo langzaam de wervels naar boven.

Door naar de hals.

Je hoofd in het verlengde van je nekwervels.

Stel je voor dat er vanuit je kruin een draadje naar het plafond gaat.

Je kin is iets ingetrokken.

Je ogen zijn gesloten.

Check zo even of er plaatsen zijn waar je wat spanning waar kunt nemen.

Misschien in je schouders of in het bekken.

Voel dan of je dat los kunt laten.

Of je het als het ware die spierspanning loslaat.

Breng je aandacht dan naar binnen.

Het zitten en het niet doen.

Merk op wat je op dat moment tegenkomt.

Alles wat je tegenkomt laat je er zijn.

Je zit met een houding van waardigheid,

Alertheid,

Vriendelijkheid.

Waardigheid wil eigenlijk zeggen dat alle ervaringen die je tegenkomt niets afdoen aan je waarde als mens.

De alertheid betekent dat je de intentie hebt om erbij te blijven.

De vriendelijke openhouding is het verwelkomen van jezelf en al je ervaringen.

Zoals je het doet is het goed genoeg.

Breng dan je aandacht naar de beweging van je adem.

Volg je adem op de plek in je lichaam waar je hem op dit moment het beste waar kunt nemen.

Je adem werkt als het ware ook als je anker.

Een plek waar je eigenlijk gehele meditatie naar terug kunt keren.

Misschien omdat je even afgedwaald bent,

Afgeleid wordt door geluiden of emoties.

Breng je aandacht dan weer terug naar de ademhaling.

Breng dan nu je aandacht naar je lichaam.

Wat merk je zo op in je lichaam van moment tot moment?

Is er misschien ongemak en zou je je houding willen aanpassen?

Merk je dat je de neiging hebt om te reageren,

Te bewegen,

Om het ongemak weg te krijgen?

Kun je ook het ongemak en die neiging om daarop te reageren,

Waarnemen en onderzoeken?

Pijn?

Kramp?

Misschien je jeuk of voel je kriebels?

Heb je ontspannen of gespannen spieren?

Waar is je aandacht?

Is je aandacht bij je lichaam?

Als je afgeleid bent dan is dat heel normaal.

Dat is wat de geest doet.

Breng op een vriendelijke manier je aandacht terug bij je lichaam.

En als iets je aandacht trekt,

Kijk dan eens wat verder.

Achter de pijn is het gloeiend,

Stekend,

Verkrampt.

Heeft het een kleur?

Het onderzoeken van ongemak in je lichaam.

En vervolgens observeer je geluiden.

Geluiden dichtbij,

Geluiden wat verder weg.

Je sluit ze niet buiten.

Je hoort ze,

Ze mogen er zijn.

Je hoeft ze niet te benoemen.

Je onderzoekt ze.

Hard,

Zacht,

Hoog,

Laag,

Ver weg of dichtbij,

Voor,

Naast of achter je.

En merk op hoe ze opkomen,

Hoe ze aanwezig zijn en als vanzelf weer naar de achtergrond verdwijnen.

Zoemende geluiden,

Geluiden van je eigen lichaam.

Merk ze op en blijf aanwezig bij de geluiden.

En breng dan je aandacht naar je gedachten.

Welke gedachten komen er op?

En in plaats van dat we onze aandacht terugbrengen naar de ademhaling,

Blijven we bij de gedachten en zien we ze komen en gaan.

Stel je voor dat het wolken zijn die voorbij drijven.

Je kunt ze benoemen als dat je helpt bijvoorbeeld plannen,

Herinneren,

Piekeren,

Je to-do lijstje of fantaseren.

Bekijk ze zo van afstand en schep wat ruimte tussen jou en de gedachten.

En realiseer je dat je de gedachten niet bent.

Je bent de waarnemer van de gedachten.

En ook als je merkt dat een gedachte je meeneemt,

Dat je erin blijft hangen of wordt meegesleept,

Kun je dat opmerken.

Zonder oordeel.

Opmerken dat de gedachte je meeneemt.

Laat dan je emoties je veld van aandacht worden.

Heeft je stemming een kleur?

Welke gevoelens komen er zo voorbij van moment tot moment?

En je registreert ze.

Of ze nou prettig of onprettig zijn.

Ze zijn allemaal gelijkwaardig aan elkaar.

Blij.

Bedroefd.

Opgewekt.

Boos of bang.

Tevreden.

Dankbaar.

En onderzoek zo eens wat dat gevoel dan is.

En waar je het waar kunt nemen in je lichaam.

En ervaar ook zo hoe ze komen en gaan,

De emoties.

Tot slot zitten we in een open veld van aandacht.

Alles wat zich aandient in je lichaam.

Geluiden,

Gedachten en gevoelens.

Helemaal vrij van voorkeur.

Zijn met datgene wat er op dit moment is.

We zitten in open aandacht.

Misschien hoor je geluiden.

Of merk je dat je aandacht juist meer richting gedachten gaat.

Ben je met je aandacht bij de ademhaling.

En ineens is er een emotie.

Kijk zo eens voor jezelf of je merkt dat je misschien met wat meer aandacht.

En wat langer bij een prettige ervaring bent.

Dat er een wat lastigere emotie voorbij komt.

Of gedachten dat je dan daarvan weg wilt.

Zijn met datgene wat er op dit moment is.

Ik wil een gedicht met jullie delen.

De herberg.

Mens zijn is als een herberg.

Elke ochtend verschijnen er nieuwe gasten.

Vreugde,

Depressie,

Neerslachtigheid.

Een flits van inzicht komt voorbij als een onverwachte gast.

En verwelkom ze allemaal en onthaal ze gastvrij.

Zelfs als het een hoop zorgen zijn die je op gewelddadige wijze al het mobilair in je huis slopen.

Behandel dan nog steeds elke gast met respect.

Hij ruimt misschien wel bij je op om plaats te maken voor een nieuwe verrukking.

De sombere gedachten,

De schaamte,

Het venijn.

Ontmoet ze met een glimlach bij de deur.

En vraag ze of ze binnen willen komen.

Wees dankbaar voor wie er komt.

Want ieder van hen is gestuurd.

Als een gids uit het onbekende.

Romi En breng je aandacht dan terug naar de plaats waar je lichaam in contact is met de stoel of de grond.

Voel het contact.

Beweeg je vingers wat.

Misschien je voeten.

Misschien heb je behoefte om je wat uit te rekken.

Kijk zo even voor jezelf wat je nodig hebt.

En open dan rustig je ogen.

Reviews

Dankjewel hoor!🙏🙂