Autogene Training

Ga makkelijk liggen en sluit even uw ogen,

Zodat je heel goed kunt waarnemen waar precies jouw lichaam nu die ondergrond raakt waarop je ligt.

Focus je even op die raakvlakken,

De raakvlakken van jouw lichaam met de kussens of de matras waarop je ligt.

En stel je voor dat die raakvlakken,

Dat die als het ware uitdijnen,

Verbreden,

Alsof jouw lichaam dieper en dieper wegzakt in die ondergrond.

Een prettig gevoel van dieper en dieper loom en zwaar wegzakken.

En dat kan je overgeven aan het gevoel van rust,

Het gevoel van er te liggen en niets meer te moeten.

En ook nu kan je dat gevoel opwekken van,

Als je thuis komt met een zware boodschappentas en je laat die neervallen net voordat die in de zetel ploft,

Dat gevoel van loslaten.

Roep dat nu even op.

En geef je dan helemaal over aan dat gevoel van rust,

Het gevoel van loslaten en laten vallen.

Alles loslaten wat jou tot nu toe heeft bezighouden.

Alle dingen van je dag loslaten,

Alle gedachten loslaten,

Alles loslaten en laten vallen.

Dieper en dieper laten vallen in een diepe rust.

Je wordt rustig nu,

Heel rustig.

En alles buiten en om je heen wordt steeds onverschilliger en onbelangrijker.

Zo onbelangrijk dat je het al gaal niet meer waarneemt.

De buitenwereld trekt zich steeds verder van je terug.

Voel nu hoe die rust in je opkomt en hoe die rust steeds groter en volkomener wordt.

Rust die jou omhult als een witte vlokkendeken.

En achter je gesloten oogleden ben je als achter een gordijn voor de buitenwereld verborgen.

Niets en niemand wil wat van je.

Er zijn geen verwachtingen.

Er zijn geen moedens.

Er zijn geen verplichtingen.

Je bent er gewoon.

Een wezen dat in zichzelf verzinkt.

Dieper,

Steeds dieper glijdend in die rust,

Helemaal vanzelf.

Zonder dat je er iets voor hoeft te doen.

En je kunt er ook niks voor doen,

Je kunt alleen maar loslaten.

Loslaten en vallen laten.

En je vertrouwt je helemaal toe aan de ondergrond waarop je ligt.

En je voelt hoe je door die ondergrond gedragen wordt.

Sta ook jezelf toe om eens gedragen te worden.

Zeker in een periode wanneer je al veel te dragen hebt.

En ga dan met je bewustzijn in je rechterarm.

Je denken,

Je waarnemen,

Je voelen schuif je allemaal in je rechterarm.

Tot in je hand,

Tot in je vingertoppen.

Je bent nu helemaal je rechterarm.

Alsof de hele wereld gereduceerd is tot alleen maar die rechterarm.

Alsof je helemaal niet meer bestond uit iets anders dan uit die rechterarm.

En zo kun je nu alles heel duidelijk waarnemen wat daar gebeurt.

Je voelt de ontspanning van de spieren.

Je voelt hoe de bloedvaten zich verwijden.

Je voelt hoe er extra bloed in je rechterarm stroomt.

En je rechterarm vult zich extra met bloed.

En zo ontstaat het gevoel dat je rechterarm wat groter,

Wat dikker,

Wat omvangrijker en wat zwaarder wordt.

Je rechterarm wordt zwaar.

Heel zwaar.

Zwaar als lood.

Je rechterarm is zwaar.

Loodzwaar.

Zwaar als lood.

En ligt met zijn hele gewicht op de ondergrond.

En als je in gedachten je rechterarm met je linker vergelijkt,

Dan merk je het verschil.

Je rechterarm is zwaar en helemaal bewust en je linkerarm voelt nog wat anders aan.

En dan ga je met je bewustzijn ook in je linkerarm.

Je vult je linkerarm het bewustzijn.

En dan merk je ook hier hetzelfde wat je net rechts voelde.

Je voelt de ontspanning van de spieren.

Het stromen en kloppen van het bloed.

En je merkt hoe ook je linkerarm zich extra met bloed vult.

En zo wordt ook je linkerarm zwaar.

Zwaar en steeds zwaarder.

Je linkerarm wordt zwaar.

Loodzwaar.

En ligt met zijn hele gewicht op de ondergrond.

Beide armen zijn nu helemaal passief.

Helemaal zwaar.

En helemaal bewust.

En dan ga je met je bewustzijn in je benen.

Tot in je voetzolen en je tenen.

Denk je helemaal in je voeten en voel nu hoe die zwaarte ook vanuit jouw voeten in jouw benen stroomt.

Hoe ook jouw benen zwaar worden.

Helemaal zwaar.

Zwaar als lood.

Beide benen worden zwaar.

Zwaar als lood.

Loodzwaar.

Je armen zijn zwaar.

Je benen zijn zwaar.

Je hele lichaam is zwaar.

Je hele lichaam is zwaar als lood.

En nu,

Terwijl je lichaam in zijn zwaarte steeds dieper in zijn ondergrond zinkt,

Zink jij dieper en dieper in je rust.

In een diepe batterij opladende rust.

En al het andere is zo oneindig onbelangrijk.

Alle gedachten worden steeds onbelangrijker en onverschilliger.

Gedachten zijn zo onbelangrijk.

Zo onverschillig,

Dat je er al gauw niet meer om bekommert.

Gedachten die nog vanzelf komen zonder dat je ze riep,

Houd je niet vast en je ontwijkt ze ook niet.

Je laat ze gewoon komen en laat ze weer gaan,

Zonder je erom te bekommeren,

Zonder erop te letten.

Want wat vanzelf komt,

Gaat ook vanzelf weer weg.

Dus,

Niets denken,

Niets willen,

Gewoon laten gebeuren.

En alles ontwikkelt zich helemaal vanzelf.

En je voelt je goed.

Want in deze rusttoestand herstelt je hele zenuwstelsel zich,

Je hele organisme.

Alles ontspant zich,

Lost zich op,

Ontkrampt zich en wordt vrij.

En als je dat zou willen,

Dan kan je vanuit deze toestand overgaan naar een diepe,

Rustgevende slaap.

Wanneer dat je deze oefening toepast net voor het slapen gaan.

En als je deze oefening overdag toepast,

Dan kan je ze afronden op de gekende manier,

Tellend van 3 tot 1.

En dat kan je doen vanaf nu,

Wanneer dat jij dat wenst.