Manifesteren vanuit Vertrouwen – Meditatie

Welkom bij deze meditatie.

Mijn naam is Mels en tijdens deze meditatie onderzoeken we de vraag wat als het vanzelf naar je toe komt.

Veel van ons zijn gewend om hard te werken voor wat we willen,

Om te plannen,

Te sturen en alles zo goed mogelijk te controleren.

Alsof het resultaat volledig afhangt van hoeveel moeite we doen.

Natuurlijk,

Inzet is ontzettend waardevol,

Maar het kan ook spanning geven.

Het gevoel dat je altijd aan moet staan,

Dat het pas goed komt als jij alles goed doet.

In deze meditatie nodig ik je uit een andere mogelijkheid te onderzoeken.

Niet door minder betrokken te zijn,

Maar door anders te kijken.

Wat als het niet alleen gaat om hard werken,

Maar ook om vertrouwen.

Wat als het leven niet alleen iets is waar je achteraan moet,

Maar iets dat zich ook naar jou toe beweegt.

En in deze meditatie gaan we niet op zoek naar een direct antwoord,

Maar naar een ervaring.

Een ervaring waarin je even los mag laten dat je alles moet dragen.

En kunt voelen hoe het is om aanwezig te zijn in het proces.

Stap voor stap dichter bij jezelf.

Neem nu een moment om een houding aan te nemen waarin je je zo comfortabel mogelijk voelt.

Dan gaan we beginnen.

Neem een moment om even stil te staan.

Misschien zit je al.

Of wil je nog een houding kiezen die voor jou prettig voelt.

Laat je lichaam langzaam tot rust komen.

En je hoeft even nergens naartoe.

En ik wil je ook uitnodigen om je ogen te sluiten als dat prettig voelt.

Breng je aandacht naar het contact tussen jouw lichaam en de ondergrond.

Voel maar hoe je gedragen wordt.

Zonder dat je er iets voor hoeft te doen.

Merk dan op wat je hier bent.

Niet in wat straks komt.

Niet in wat al geweest is.

Maar hier,

In dit moment.

Misschien merk je dat er toch iets in jou actief blijft.

Een neiging om vooruit te kijken.

Om bezig te zijn met wat je wil bereiken.

Of waar je nog naartoe wil.

Dat is heel herkenbaar en menselijk.

Voor veel mensen voelt het alsof ze hard moeten werken om iets voor elkaar te krijgen.

Alsof alles afhangt van inspanning.

Van controle.

Van het juiste doen op het juiste moment.

Onderzoek of jij een gevoel van herkenning opmerkt.

En wat dit harde werk voor jou betekent.

Zonder oordeel.

Binnen welk deel of delen van jouw leven merk je dat jij ontzettend hard aan het vechten bent om dingen vorm te geven.

En voel maar wat dit harde vechten met jou doet.

En misschien geeft dit een gevoel van strijdlustigheid.

Maar het kan ook ontzettend vermoeiend zijn.

Nodig jezelf uit om een andere vraag toe te laten.

En niet om hem meteen te beantwoorden,

Maar om hem te laten werken in jou.

Wat als het niet allemaal van jouw inspanning afhangt?

Wat als het leven ook naar jou toe beweegt?

Wat als het leven dat je voor ogen hebt ook naar jou toe beweegt?

Laat die vragen rustig landen.

En het kan best zo zijn dat je merkt dat je hoofd meteen reageert.

Met twijfel,

Argumenten,

Kritiek of controle.

Dat is helemaal oké.

Je hoeft daar niet tegen in te gaan.

Merk het alleen maar op.

Breng je aandacht zachtjes naar je lichaam.

Naar wat je kunt voelen.

Wrijf zachtjes met je handen over je bovenbeen of over je borstgebied.

Voel hoe deze sensatie aanvoelt in je lichaam.

En misschien zie je het wel als een troostend en erkennend gebaar.

Erkenning voor hoe hard dit lichaam en je geest altijd gevolgd heeft om een plek te creëren die je voor ogen hebt.

Om te bereiken wat je wil bereiken.

Maar dat het nu tijd is dat je het jezelf ook gunt dat het vanzelf iets meer naar jou toe mag bewegen.

Dat je erop mag vertrouwen dat als je gelooft dat het kan,

Dingen vanzelf ontvouwen die je dichter brengen bij wat je wil.

En dat je daarmee in dat proces ook veel meer ruimte creëert om te genieten van het pad dat je bewandelt.

Want er is zoveel moois te zien en te ervaren op het pad naar je doel.

En stel jezelf nog een keer de vraag.

Wat als het allemaal niet zo hard hoeft?

Wat als je mag vertrouwen dat het wel goed komt?

Voel wat er gebeurt als je dit toelaat.

Misschien ontstaat daar iets meer ruimte.

Misschien juist weerstand.

Wat er ook gebeurt,

Het is helemaal welkom.

Breng nu je aandacht naar een plek in je lichaam die je iets rustiger of steviger voelt.

Misschien zijn dit je voeten of handen.

Je buik of je borstgebied.

Of juist je benen of bekken.

Blijf maar even bij deze plek van rust en stevigheid.

En vanuit die plek mag je deze vraag nog dieper laten landen.

Wat als het allemaal vanzelf naar jou toe komt?

En misschien kun je je voorstellen dat je niet alles hoeft te duwen.

En dat het leven ook naar jou toe beweegt.

En dat wat bij je past,

Je op een bepaalde manier wel weet te vinden.

Kijk eens wat er gebeurt als je het einddoel even loslaat.

En je aandacht brengt naar het proces.

Naar dit moment.

Misschien kun je jezelf afvragen,

Wat voelt voor mij nu kloppend?

Welke kleine stap ligt dicht bij mezelf?

En dit hoeft niet de perfecte stap te zijn,

Of de grootste stap.

Gewoon de eerstvolgende stap.

Een stap die echt van jou is en goed voelt op dit moment.

Het mag iets klein zijn,

Een keuze,

Een gevoel volgen,

Of ergens trouw blijven aan jezelf.

Blijf daar maar even bij.

En het mooie is als wij gedurende de dag ons gevoel volgen,

Kleine keuzes maken die passen bij wie we zijn.

Het grote einddoel vanzelf naar ons toekomt.

Op het moment dat je kiest voor wat bij jezelf past,

Komt het vanzelf naar je toe.

Daar mag je volledig op vertrouwen.

En tuurlijk is dit een pad die niet in één rechte lijn toebeweegt naar jouw doel.

Er zullen kronkelingen zijn,

Misschien momenten op dit pad waarbij je even langer wil blijven omdat het uitzicht zo mooi is.

Soms zal er een blokkade op dit pad liggen.

Maar als je elke dag kleine keuzes maakt,

Kleine stappen die bijdragen op wat je op dat moment nodig hebt,

Wat op dat moment kloppend voelt en wat aansluit bij wie je bent,

Mag je erop vertrouwen dat het pad zich vanzelf ontvouwt en dat het leven dat je voor ogen hebt vanzelf naar jou toe komt.

Misschien kun je zacht in jezelf zeggen,

Ik hoef het niet allemaal te forceren.

Ik mag vertrouwen op mijn eigen richting.

Stap voor stap ontvouwt het zich.

En als je merkt dat je in de controle schiet,

In het plannen,

In het moeten,

Herken dat maar.

En breng je aandacht weer terug naar dit moment.

Terug naar je lichaam.

Terug naar wat nu klopt.

En blijf hier nog maar een paar momenten bij.

Niet bezig met waar je door moet eindigen,

Maar aanwezig in waar je nu bent.

En misschien kun je jezelf nog één keer de vraag stellen,

Wat als het goed komt?

Niet omdat ik alles onder controle heb,

Maar omdat ik trouw blijf aan mezelf.

Laat die vraag zacht landen en met je meebewegen.

En als dit fijn voelt,

Mag je eens diep zuchten.

Laat de houding van controle,

Van het staan in de vechtstand om dat te bereiken wat je wil,

Maar uit je lichaam vloeien met die zucht.

Adem nog maar eens diep in.

En zucht maar lekker uit.

Voel maar wat deze ontlading met je doet.

Voel maar wat het vertrouwen dat het allemaal wel goed komt voor ruimte geeft.

Ruimte om van het pad te kunnen genieten naar wat je voor ogen hebt.

Wanneer je er klaar voor bent,

Mag je zachtjes je lichaam bewegen.

Voel je vingers en je tenen en strek je maar uit als dit prettig voelt.

Land maar weer in de ruimte om je heen.

Breng je aandacht maar weer wat meer naar buiten.

En open je ogen als je daar klaar voor bent.

Neem maar een moment om terug te komen.

Misschien met iets meer vertrouwen.

Niet dat je iets hoeft te doen,

Maar dat je niet alles hoeft te dragen.

Dat je mag bewegen.

En dat je erop mag vertrouwen dat het leven met je mee beweegt.

Dank je wel voor het volgen van deze meditatie.

En ik wens je een hele mooie dag.