Hoe Chronische Stress Leidde tot een Diagnose...

Hallo en welkom bij een nieuwe podcastaflevering.

Het is even geleden dat ik een aflevering had opgenomen,

Want zoals je misschien wel hebt kunnen horen in de vorige afleveringen,

Heb ik in april de lancering gehad van mijn pilot traject Human Design.

Ik heb door de jaren geleerd om na een lancering altijd even ruimte te nemen om terug te landen.

Die ruimte heb ik mezelf gegund,

Die heb ik genomen.

Even vertragen,

Altijd goed.

Ik ben sowieso een hele grote fan van slow living en slow working,

Omdat ik weet dat mij dat heel erg veel oplevert en heel erg weinig kost.

Want dat is altijd afweging die je maakt.

Als je op een bepaald moment in je leven andere keuzes gaat maken dan diegene die als normaal worden gezien in de maatschappij,

Dan weeg je voor jezelf af wat het mij gaat kosten,

Wat brengt het mij op om in die oude patronen te blijven hangen.

Of wat brengen die nieuwe patronen mij op en wat gaan die nieuwe patronen mij kosten.

Dat is ook de reden waarom heel veel mensen lang doen over het nemen van beslissingen,

Over het maken van keuzes waarvan ze eigenlijk diep van binnen al heel lang weten dat die de juiste zijn voor hen.

Omdat het niet als normaal gezien wordt in deze maatschappij.

Dat is ook een beetje de aanleiding van de aflevering van vandaag.

Ik ben afgelopen maandag op controle geweest bij mijn reumatoloog.

Weer al goedgekeurd tot volgend jaar.

Dus hip hoi.

Daar zijn we altijd heel erg blij om.

Maar mijn fysieke aandoening,

Mijn diagnose,

Dat is zo'n megagroot woord,

Maar het is wel zo.

De diagnose die ik in het voorjaar van 2019 gekregen heb,

Heeft er mee voor gezorgd.

Het is mijn laatste duwtje in de rug geweest.

Dat is misschien beter gezegd,

Want ik had al een aantal waarschuwingen gekregen van mijn lichaam.

Maar de diagnose in 2019 is het laatste duwtje in de rug geweest om eindelijk echt radicaal komaf te maken met alle mogelijke vormen van stress in mijn leven en om heel bewust andere keuzes te maken.

Ik heb mijn diagnose gekregen in het voorjaar van 2019 en ik ben begonnen na mijn fysieke herstel met het maken van die keuzes.

En dat is dan.

.

.

Pak.

Eind 2019,

Begin 2020,

Vlak voor corona,

Vlak voor we op mondiaal vlak werden uitgenodigd om stil te staan,

Om te vertragen.

Misschien is het een combinatie geweest van beide aspecten.

Enerzijds die diagnose die mij in 2019 al verplicht had om fysiek te vertragen,

Want ik kon letterlijk niet meer uit de voeten.

En aan de andere kant toch weer een negatieve of slechte jobervaring die ervoor gezorgd heeft dat ik in 2020 radicaal heb gekozen om alleen nog maar te focussen op mijn coaching,

Op mijn bedrijf en op mezelf.

En datgene wat mij echt gelukkig maakt,

Ook al was dat best een heel spannende periode,

Daar de wereld toen plotseling op slot ging.

Maar ik neem u graag even mee,

Want de vraag werd gesteld in mijn stories op Instagram of ik daar niet wat meer over kon delen,

Over uw verhaal,

Over het effect dat stress heeft gehad op u.

Want ik deel altijd graag vanuit mijn eigen ervaring.

Ik ga niet met de belerende vinger.

.

.

Je moet aan dit en dat,

En zo doe je het.

Ik deel vanuit mijn ervaring en je neemt hieruit mee wat er voor u binnenkomt,

Wat er met u op dit moment resoneert.

En als ik terugkijk,

Ben ik altijd heel erg gevoelig geweest voor stress.

De druk van buitenaf heeft altijd een heel groot effect gehad op mij.

Enerzijds de druk van buitenaf,

Die uiteraard nooit bedoeld is als druk,

Maar die ik wel altijd zo ervaren heb.

En ook de druk van.

.

.

Doe maar normaal,

Doe maar datgene wat alle anderen doen.

Ik denk dat dat sowieso iets heel logisch is.

Een pad dat we allemaal volgen,

Totdat we op een bepaald moment op onszelf botsen en ons eigen in de weg gaan zitten.

Ik heb dat in een podcastaflevering ook al eens verteld.

We komen allemaal dingen tegen in ons leven.

We worden allemaal met obstakels geconfronteerd.

En op een bepaald moment ga je jezelf in de weg zitten en ben jij het obstakel op je eigen pad.

Dan word je uitgenodigd om ermee aan de slag te gaan.

Dan heb je twee keuzes.

Ga je ermee aan de slag of blijf je voortgaan en blijf jezelf de rest van je leven in de weg zitten.

Beide wegen zijn helemaal oké,

Want dat is een keuze die je zelf maakt.

En de eerste keer dat ik mezelf in de weg zat.

.

.

Want ik heb mezelf meermaals in de weg gezeten voordat ik besloot dat niet meer te doen,

Dat nooit meer te doen.

De eerste keer dat ik mezelf in de weg kwam zitten,

Was in 2010.

Toen ik na al bijna een jaar tegen vechten in een burn-out terechtkwam.

Een burn-out,

Een signaal van mijn lichaam.

Ik had in aanloop daarnaartoe veel keelontstekingen weer al.

Dat is iets wat meerdere maal,

Of wat in mijn ziektegeschiedenis vaak voorkwam.

Keelontstekingen en maag-slokdarmontstekingen.

Dat waren twee dingen die altijd terugkwamen.

En zeker in aanloop na die burn-out kwam dat terug naar boven.

Maar je weet welke medicatie je moet pakken.

Je gaat naar een dokter,

Die schrijft je dat voor en je herstelt weer om dan uiteraard de volgende keer weer in hetzelfde patroon terecht te komen.

Ik had veel stress op mijn werk,

Er waren veel reorganisaties.

Ik ging op vakantie,

Ik werd ziek op vakantie.

Ik kreeg een keelontsteking of een maag-darmontsteking.

Je ging naar een dokter,

Je bleef een week langer thuis dan je eigenlijk met vakantie waard geweest.

Je waard genezen.

Je komt terug in die stressvolle situatie terecht.

Je blijft gewoon in die vicieuze cirkel zitten.

Misschien is dat voor jou wel herkenbaar.

Dat je eigenlijk blijft terugkeren,

Omdat je er ook gewoon niet bewust mee bezig bent,

Naar een situatie die je meer stress geeft dan goed of gezond voor je is.

En die stress stapelt zich op in je lichaam.

Want je geneest wel fysiek,

Je symptomen worden aangepakt,

Maar de reden waarom je elke keer opnieuw diezelfde ziektebeelden tegenkomt,

Daar wordt niet naar gekeken.

Er is heel erg vaak,

Vandaag de dag,

In de klassieke geneeskunde ook gewoon geen tijd en geen ruimte voor.

Dus ik wijs er ook zeker en vast niet voor naar mijn huisarts van toen.

Vandaag heb ik een andere huisartse die daar wel heel erg mee begaan is,

Die wel meekijkt naar de wortel.

Dus als je merkt dat je huisarts enkelen en alleen maar kijkt naar de symptomen en niet mee met je dieper durft of wilt duiken,

Maar eigenlijk zich snel ervan afmaakt,

Durf dat aan te kaarten en durf daar dieper op in te gaan.

Durf ook eventueel van huisarts te veranderen.

Want ik wil je zeker niet toewensen dat je er regelmatig komt,

Maar als je er komt,

Mag dat wel een veilige haven zijn,

Een plaats waar je durft ook de dingen te vertellen die je misschien niet vertelt tegen je partner en dergelijke.

Zodat je huisarts je ook kan doorverwijzen naar de juiste mensen die je verder kunnen helpen.

Maar dat terzijde.

Dus ja,

Die symptomen werden aangepakt.

Ik genas daar elke keer wel van.

Maar als je die oorzaak niet aanpakt.

.

.

Wat was bij mij de onderliggende oorzaak?

Uiteraard heel veel stress op het werk,

Maar ook mijn eigen patronen van perfectionisme.

Ik ben een herstellende perfectionist.

Perfectionisme,

Erbij willen horen,

Graag gezien willen worden.

Dat zorgde er allemaal voor dat ik altijd de lat hoger ligde,

Dat ik toch altijd nog maar net dat tandje bijstak.

Ik moet je dat voorstellen.

Ik deed mijn job doodgraag.

Ik had supertoffe collega's.

Achteraf gezien vind ik dat bedrijf nog altijd het fijnste bedrijf waarvoor ik gewerkt heb.

Maar er was heel erg veel druk.

Er werden mensen ontslagen,

Dus de teams werden kleiner.

Maar als je deel uitmaakte van een team en ik maakte deel uit van een team,

Als er ineens twee mensen wegvallen,

Dat werk moet ook wel gedaan worden.

Dus je ving dat werk op,

Want je wilde wel dat het bedrijf bleef draaien.

Zeker als je werk een verlengstuk is van je,

Wat op dat moment zeker en vast zo was,

Dan was dat belangrijker dan misschien gezond was.

Maar we spreken.

.

.

We zijn in 2008,

2009.

Toen was dat helemaal nog niet zo gekend,

Het concept van een burn-out.

Daar bestond ook nog heel weinig kennis over,

Ook gewoon in de medische wereld.

Er werd gewoon gezegd dat het stress was,

Dat je in de avond wat meer zou sporten,

Wat meer zou ontspannen.

Maar daarmee is de kous natuurlijk niet af.

Als die stress in je leeft en je voed je elke keer weer,

Dat is niet gezond en dat mag worden aangepakt.

Dat moet structureel worden aangepakt in je leven.

Dat betekent dat je ook andere keuzes mag maken.

Dat weet ik vandaag allemaal,

Maar dat wist ik toen nog niet.

Dus januari 2010 zegt mijn lijf dat het nu wel goed is geweest.

Stop maar met wat we gaan doen.

Ik had het geluk,

En ik weet dat dat heel raar klinkt,

Ik was gestopt op de stressvolle job in juli 2009.

Ik dacht,

Als ik dan een nieuw job.

.

.

Ik was verhuisd,

Dus dat was niet meer zo handig.

E313,

Wat echt een hele slechte verbinding is.

Ik woonde in Genk,

Ik werkte in Antwerpen.

Heel lang onderweg,

Dat was niet meer efficiënt.

Dus ik dacht,

Ik verander van job en dan zal alles opgelost zijn.

Dan ga ik dichter bij huis werken,

Dan heb ik minder stress en ik ga een ander soort job doen,

Waardoor ik niet meer.

.

.

Weet je?

Waardoor ik veel meer individueel ga werken,

Gewoon voor een klant,

En dat is handiger.

Dat gaat beter zijn.

Maar ik kwam terecht in een bedrijf dat heel erg strikte regels had,

Waar het vorige bedrijf meer een speeltuin was en ik mijn ding mocht doen,

Zolang het werk maar gedaan was,

Mocht ik mijn eigen weg gaan,

Iets wat supergoed bij mij past.

Een strikt,

Autoritair beleid,

Waarin er geen ruimte was voor eigen inspraak,

Dat zorgde alleen maar voor een nieuwe soort stress,

Wat ik uiteraard niet op geanticipeerd had.

En ik draaide ook totaal niet mee in dat systeem.

Ik ben heel erg voor vrijheid,

Mijn eigen ding doen.

Dus ik paste gewoon echt niet in het keurslijf waarin ze mij daarin wilden dwingen.

En omdat ik al zoveel stress had ervaren,

Zat ik toen een beetje in een je m'en fout.

Echt het apathische van.

.

.

Weet je wat?

Dat kan me niet boeien,

Het interesseert me niet meer.

Wat uiteraard ook een aanwijzing is van.

.

.

Hallo,

Er is iets aan de hand.

Ik kreeg ook steeds meer fysieke klachten.

Nu was het niet meer enkel en alleen maar een keelontstekingsje en een maag- en slokdarmontstekingsje.

Maar ik had gewoon een hele rug die vast zat en ik had zoveel pijn.

En als mijn lichaam in ontspanning ging,

Dan werd er door heel mijn lijf.

.

.

Ik kan het niet omschrijven.

Het was precies alsof ik mijn naalden werd aangevallen.

Ik lag daarvan wakker.

Ik ging huilend naar mijn werk,

Niet alleen van de pijn,

Maar ook omdat ik geen hoesting meer had.

Ik voelde me apathisch en ik voelde zoveel boosheid en frustratie en verdriet.

Alles hoopte zich op,

Want ik kende op dat moment ook helemaal geen manier om daarmee om te gaan,

Omdat dat mij allemaal onbekend was.

Ik was totaal niet bekend met persoonlijke ontwikkeling.

Ik wist niet wat het betekende om je emoties op een gezonde manier te uiten.

Dus ik bleef maar verdergaan in die mallenmolen totdat ik gelukkig in januari 2010 ontslagen werd binnen dat bedrijf.

Het grootste cadeau dat ik ooit kreeg.

Want toen kon ik mezelf de toestemming geven om niks te doen.

En toen kwam alles als een tsunami op mij af.

De eerste weken denk ik dat ik alleen maar heb geweend en in de zetel heb gelegen,

Omdat ik gewoon niet meer kon doen.

Toen ik weer wat energie begon te krijgen,

Ben ik een boek beginnen te lezen in mijn kast.

Het boek Je kunt je leven helen van Louise Hey.

Als je de eerste aflevering luistert waarin ik mijn verhaal doe,

Dan vertel ik je er ook over.

En toen ben ik begonnen aan mezelf te werken en mezelf te helen,

Mijn leven te helen,

Andere keuzes te maken.

Daar is mijn begin gemaakt.

Maar stress is wel altijd een rol blijven spelen.

Ik denk dat ik toen,

Als ik er nu op terugkijk,

Zeker omwille van mijn diagnose in 2019,

Ik denk dat ik nooit beseft heb dat ik toen.

.

.

Ik besefte dat toen,

Ik besefte dat nu wel als ik erop terugkijk.

Maar ik besefte toen niet dat.

.

.

Ik heb toen zeker in vaste fysiek aan mezelf gewerkt en ik ben beter beginnen te luisteren naar mijn lichaam.

Maar ik heb toen helemaal niet of nog geen keuzes gemaakt die mijn stressvrije leven gaven.

Wat ook logisch was,

Want ik zat nog altijd wel gewoon in de red trace.

Want wat was mijn doel?

Het was in eerste instantie fysiek herstellen,

Terug energie opbouwen,

Dan ga ik wel een ander job doen.

Uiteraard werden toen die zaadjes ook geplant.

Ik wil iets gaan doen met alles wat ik hier nu geleerd heb,

Met dat mezelf graag zien.

Dat was toen ook mijn focus.

Want ik zag mezelf niet graag en ik voelde wel dat daar heel veel waarde in lag.

Om dat in eerste instantie aan mezelf cadeau te doen,

Maar daarna daar ook in te groeien en opleidingen in te volgen.

Die zaadjes zijn toen geplant en daar ben ik toen aan beginnen bouwen.

Maar er was altijd nog wel dat aspect van stress.

En in deze maatschappij,

Je moet wel geld verdienen en er moet wel geld binnenkomen.

Ik woonde samen met mijn partner.

De rekeningen moesten betaald worden.

Dus er was altijd ook nog wel ergens onder huis die een druk van buitenaf.

Vandaag weet ik.

.

.

Ik heb in mijn bodygraph van Human Design.

.

.

Mocht je er bekend mee zijn,

Ben je er niet bekend mee,

In het najaar stel ik mijn traject opnieuw open.

Dus noteer het dan alvast in je agenda,

Dat je me blijft volgen.

Ik weet ondertussen dat ik een open wortel heb en daardoor overgevoelig ben aan stress.

Alles van stress,

Van signalen van buitenaf,

Van druk,

De stress die andere mensen ervaren,

De stress van de maatschappij,

De rat race,

Dat komt bij mij allemaal keihard binnen.

En ik had toen geen gezonde manier om ermee om te gaan,

Om ermee te kopen.

Ik wist toen ook niet dat ik andere keuzes kon maken.

Ik stond er ook niet bij stil van.

Ik hoef eigenlijk niet te blijven meedraaien in die rat race.

Ik kan ook gewoon voor een ander ritme kiezen,

Voor mijn eigen ritme,

Voor datgene wat er wel bij mij past.

Dat doe ik vandaag wel,

Na mijn diagnose in 2019.

Dus je voelt al,

Burn-out in 2010,

Een fysieke diagnose in 2019.

Daar zit negen jaar tussen.

Dat is negen jaar waarin ik wel mezelf steeds liever ben gaan zien,

Steeds duidelijker grenzen ben gaan stellen,

Maar toch nog altijd door.

.

.

Ik weet het niet,

Mezelf daar aan te praten,

Denk ik.

Keuzes ben blijven maken.

Misschien ook ergens financieel.

Er moet dan toch een zeker inkomen zijn en ik moet ervan kunnen leven.

Ik moet heel veel moeten op dat gebied,

Op het financiële gebied.

Ik wil mijn bedrijf grootmaken en zichtbaar zijn.

Vandaar dan toch mezelf wel.

.

.

Of de stress die ik voelde,

Misschien niet alleen van mezelf,

Maar ook van de coachingwereld dan,

Onbewust,

Die ik binnenpakte.

Oké,

Businesscoaching doen.

Dan zijn er ook altijd van die geëikte stramien die je volgt.

Vandaag doe ik dat niet meer.

Ik volg nog altijd wel businesscoaching.

Maar niet meer volgens.

.

.

Niet als ik geëikte structuren of plannen of dingen moet volgen.

I do me.

Ik hoop dat jij ook you do you doet.

Nog meer,

Nadat je het hiernaar geluisterd hebt.

Ik bleef in die eerste negen jaar met mijn bedrijf wel die stress voelen.

Uiteraard maak je al wel.

.

.

Je voelt al dat je een ander.

.

.

Je wordt bewuster van wat je energie geeft en wat je geen energie geeft.

Zo ben ik na een aantal jaren in 2017 overgestapt naar online werken,

Omdat ik voelde dat ik geen mensen meer in mijn living wilde,

Om een-op-een te coachen of om groepsessies te geven.

Nee,

Online is beter,

Want dan is er meer afstand.

Dan kan ik mijn eigen energie veel beter beschermen.

Ik moet er ook niet voor zorgen dat mijn huis is gekuist.

Ik hoef voor niemand de schijn op te houden.

Misschien was het dan eerder dat.

Als je klanten thuis ontvangt,

Moet het hier toch proper zijn.

Het moet mooi ingericht zijn.

Als ik voor mijn scherm zie,

Zie je wat er achter mij te zien is.

Voor de rest kan het hier gigantisch ontploft zijn.

Niet dat dat zo is,

Maar.

.

.

It's a possibility.

En dat was al een hele belangrijke keuze voor mij.

Om niet meer in mijn living cursussen te geven.

En daardoor bouwde ik bijvoorbeeld ook af dat ik geen lezingen meer gaf voor de mutualiteit.

Ik gaf geen cursussen meer bij Vorming Plus.

Dat waren allemaal keuzes die ik maakte,

Die ik begon af te bouwen.

Dat was voor mij al een hele belangrijke beslissing.

Om meer mijn eigen ding te gaan doen en om minder druk en stress.

Want in 2017 begon online werken wel op te komen,

Maar dat was nog niet zoals het vandaag is.

We zijn mei 2022.

We hebben twee jaar pandemie gehad,

Waarin er heel veel periodes waren waarin er alleen maar online gewerkt kon worden.

Dus ik koos daarvoor in 2017.

En ik voelde dat dat mij fysiek wel al heel erg veel rust gaf.

Dus dat er al veel minder stress was.

Het is dan op zo'n moment dat je eigenlijk voelt van.

.

.

Hm,

Er zijn nog niet veel mensen die dat doen,

Maar waarom zou ik het niet doen?

Dat je gewoon ook voelt dat er in jezelf iets verandert.

Misschien heb je dat zelf ook al meegemaakt.

Als je merkt dat je ineens keuzes begint te maken die je een gevoel van vrijheid geven.

Ook binnen mijn human design,

Voldoening en vrijheid zijn belangrijk.

Ik ben een manifesting generator.

Dus toen zat ik echt op een stuk waarvan ik voelde dat ik een andere keuze kon maken die ervoor zorgt dat ik eigenlijk die rat race niet meer echt ervaar.

Dus dat was een heel belangrijke eerste stap.

Maar toen kocht ik in september plots een.

.

.

Ik heb in het voorjaar van 2017 die keuze gemaakt.

Toen kocht ik in september 2017 een appartement.

Toen was er weer ineens die financiële druk.

Ik heb er heel veel stress van ervaren,

Terwijl dat niet nodig was.

En ik besloot.

.

.

Ik heb toen een jaar of zo echt zelfstandig geweest.

Toen dacht ik,

Ik ga terug in bijberoep,

Want ik moet een job hebben.

Dus er kwam toch terug die stress bij dat geld.

Ik denk dat dat financiële stress voor heel velen van ons.

.

.

Dat zal niet alleen voor mij zo geweest zijn,

Maar voor heel veel van ons,

Van jullie.

Zeker en vast ook een reden om bepaalde keuzes uit te stellen en om bepaalde dingen niet te doen.

En ik begrijp dat heel erg,

Want ik heb ook heel erg vaak beslissingen genomen of keuzes gemaakt gebaseerd op,

Of aangestuurd door,

Financiële stress.

Waarvan ik nu weet,

Als ik dat toen niet gedaan had,

Dan had dit of dat.

.

.

Maar het leven loopt zoals het leven loopt.

En ik geloof ook heel erg dat je je pad te wandelen hebt.

Dat er obstakels op je pad komen die je hebt te nemen.

Dus ik besloot toen,

In september 2017,

Ik ga opnieuw werken.

En ik vond in december een heel toffe deeltijdsjob die ook wel nog in de lijn lag van.

Ik ben nooit gestopt met lichtcoaching,

Ik ben altijd blijven doen.

Met heel veel liefde blijven doen ook,

Gewoon op een lager pitje.

En ja,

Die job was leuk,

Tof.

Ik kreeg daar vrijheid.

Ik had leiding over een team,

Dat was binnen de VZW.

Ik ben natuurlijk een commerciële persoon.

Maar dat matchte,

Dat was tof,

Dat was leuk,

Dat was gezellig,

Dat was plezant.

Ik had weer collega's,

Wat ik ook wel leuk vond.

En ik ervaarde geen financiële stress meer.

Maar in 2018.

.

.

Ik spring een jaar verder.

In het najaar 2018 kon ik mijn oma overlijden.

Ik had een goede band met mijn oma,

Dus dat kwam heel hard binnen.

Maar ik heb dat niet laten binnenkomen.

Ik ben de eerste om te zeggen dat ik niet perfect ben.

Ik heb dat heel erg geminimaliseerd,

Gerationaliseerd,

Want het was het beste van haar.

Dat heb ik zeker al over verteld in een van de podcasts.

En binnen die deeltijdse job veranderde er van alles in het management.

Er kwam iemand anders die meer leiding ging geven,

Meer ruimte kwam opnemen,

En die ook een heel ander idee had van hoe het ging lopen.

En wij hadden als team dat idee te volgen.

En als je eerst heel vrij bent geweest en het loopt binnen die vrijheid en alles draait goed,

Dan komt er iemand met andere ideeën waarvan je niet overtuigd bent dat die gaan werken en een impact gaan hebben.

Als je iemand bent die heel veel vrijheid nodig heeft en daarnaast ook voldoening nodig heeft,

Dan wringt dat.

En ik had zelf stress,

Maar ook mijn team had daar stress van.

Er was heel veel spanning.

En ik heb dat met mijn open wortel.

.

.

Toen wist ik dat nog niet,

Maar ik heb dat gewoon binnengepakt.

Ik heb dat echt volledig geïntegreerd,

Geïnternaliseerd.

En ik heb dat geamplifieerd,

Ik heb dat vergroot.

En dat heeft op mij een heel sterk fysiek effect gehad.

Want het begon in februari 2019 met een maag-slokdarmontsteking.

Remember dat ik dat ook heel vaak had gehad voor 2010.

Ik heb tussen 2010 en 2019 nooit meer een keelontsteking gehad en ik heb nooit meer een maag-darmontsteking gehad.

Dus ik heb echt die negen jaar fysiek heel weinig last gehad,

Wat voor mij wel een teken was dat ik al die financiële stress had en op basis daarvan wat keuzes heb gemaakt.

Maar ik heb nooit meer in die ziektebeelden van daarvoor.

.

.

Dus ik was wel op het goede pad,

Ik wist dat ik de juiste weg aan het afleggen was.

Maar ja,

Toen begon mijn maag-slokdarmontsteking,

Maag-sweren.

En toen zat ineens mijn rug vast.

Dus ik werd maar elke week extra thuisgeschreven.

Ik kreeg last van mijn voet,

Al in mijn enkelzwol,

Op.

Mijn huisarts had ondertussen zoiets van.

.

.

Ja,

Er is wel meer aan de hand.

Toen kwam dat boven van verdriet over mijn oma.

Die zei dat ik tijd en ruimte nodig had.

Ik heb toen ook al gezegd dat ik heel veel stress had op het werk.

Dus dat werd altijd maar verlengd,

Met een week.

Dan ineens een maand.

Ik dacht dat dit wel even heftig was.

Een maand is dat nodig.

En toen,

Voordat ik het wist,

Werd er om de twee dagen bloed geprikt.

Ik wist het uiteraard wel,

Maar ik was zo overweldigd en overdonderd en ik had zoveel fucking pijn.

Echt waar,

Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel pijn gehad als die drie maanden.

Ik kon niet meer slapen,

S'nachts.

Ik kon wel nog slapen,

Want ik heb slaapmeditaties gedaan die me gigantisch hebben geholpen.

Pijnmeditaties.

Die ervoor zorgen dat ik de pijn op die manier.

.

.

Je mind is supersterk.

Dat ik op die manier wel mijn lichaam in rust kon brengen,

Zonder de pijn te voelen.

Maar er werd ineens om de twee dagen bloed genomen.

Ik voelde heel veel paniek bij mijn huisartsen,

Want ik zit in een groepspraktijk.

Die wisten echt niet wat er aan de hand was.

Ja,

En toen zat ik ineens op spoed met een hele dag onderzoeken en had ik een dokteris die zei dat we waarschijnlijk vier weken zouden houden.

Als het is wat we denken,

Gaan we je enkel openleggen en dan moet je daar vier maanden van herstellen.

Ik was zo overweldigd op dat moment dat ik dat allemaal over mij heen heb laten komen.

Ik heb uiteindelijk maar vijf dagen in het ziekenhuis geweest omdat ze alle mogelijke onderzoeken hebben gedaan.

Ik heb daar onder elke mogelijke scanner gelegen.

Ik ben wel binnenstebuiten gekeerd,

Dus daarvoor was het dan wel goed.

Ik wist ineens dat er van alles mis was met mij.

Ik mis ongetwijfeld ook wel een aantal vijzen,

Maar ik werd ondersteboven gekeerd.

Heel dankbaar dat ik een goede hospitalisatieverzekering had.

Als er één ding is,

Neemt u een goede hospitalisatieverzekering,

Want je weet nooit wat er u overkomt.

Ik had mij ook niet voorzien op het ziekenhuis en alle mogelijke onderzoeken.

En na vijf dagen werd ik dan.

.

.

Of na zes.

.

.

Nee,

Het was zes of zeven dagen.

Werd ik naar huis gestuurd zonder diagnose.

Want alle afdelingen waren bij mij gepasseerd.

En de laatste dag.

.

.

Ik denk dat ik mijn valies nog niet had ingepakt.

In die voormiddag komt er assistent-rematologie bij mij binnen.

Die heeft aan al mijn gevrichten getrokken,

Aan mijn vingers getrokken.

Mijn enkel was nog altijd wel dik,

Maar die zwelling nam af.

Als je ermee omhoog lag,

Een ijs.

Ik heb daar toen niet veel van gemaakt.

Ik mocht naar huis zonder voorwaarden,

Omdat ik dan om de vijf dagen naar mijn huisarts ging.

Dus ik ben,

Denk ik,

De donderdag naar huis gestuurd.

Maandag moest ik naar het ziekenhuis op controle voor mijn enkelgevricht.

Maar ook daar was alles oké.

Ik denk dat ik die woensdag en donderdag naar de dokter moest,

Want die moesten dan wel terug bloed trekken om door te sturen.

En ik had ook last gekregen van mijn wijsvinger.

En ik had er zelf niet veel van gemaakt,

Want in dat ziekenhuis verveelde ik mijn eigen steen dood.

Ik heb er keiveel Netflix gezien op mijn laptop,

Maar ik heb ook veel op mijn telefoon gezeten.

Ik dacht,

Dat is omdat ik mijn telefoon vasthou met mijn rechte hand.

Ik dacht,

Dat is daarmee.

Ik heb die telefoon vastgehouden,

Dus die vingers zullen overbelast zijn.

Ik zeg dat tegen mijn huisarts en die zegt dat mijn vingers niet overbelast zijn.

Dat kan niet.

En die heeft toen,

Op dat moment of in dat moment,

Een aha-moment gehad,

Denk ik,

En die zei.

.

.

Ja,

Maar wacht eens.

Twee gevrichten langs de rechterkant.

Je hebt zoveel stress ervaren.

Ja,

Dat is een inflammatie van.

.

.

Ik weet niet wat ze toen al zei.

Ik heb dat niet onthouden,

Niet geregistreerd.

Ze heeft onmiddellijk gebeld naar de afdeling reumatologie en een week daarna zat ik bij de reumatoloog.

Dat bleek ik één of ander gen niet te hebben.

En ja,

Ik had eigenlijk al heel mijn leven een vorm van reuma.

Je kunt dat googlen.

Binnen alle reumatologische aandoeningen heb je de ziekte van Bechterew.

Daar heb je een slechte versie van,

Waardoor dat eigenlijk.

.

.

Ik ga het nu heel eenvoudig uitleggen,

Want ik ben heel bewust niet op zoek gegaan naar allemaal informatie over de ziekte van Bechterew,

Omdat ik de goede vorm heb.

Maar de slechte vorm zorgt ervoor dat je gevrichten één voor één verstenen.

Dus het is heel belangrijk dat je daar medicatie voor neemt en dat je dat goed onderhoudt.

Maar ik had de goede vorm.

Perifere,

Spondolie,

Arthritis is de mooie benaming.

Dat is ook wat ik ervan onthouden heb.

Dat is de goede vorm,

Maar dat moet wel mijn leven lang gemonitoren.

En wat is de trigger?

Natuurlijk is het stress.

Chronische stress was bij mij de trigger.

Als we terugkijken,

Had ik daar blijkbaar ook op mijn 17,

18 al last van gehad.

Toen had ik een ontsteking op mijn oog die ervoor gezorgd heeft dat ik van een min 1 naar een min 7 ben gegaan op heel korte tijd.

Toen zei mijn oogarts dat dat reuma op het oog was.

Blijkbaar is dat allemaal gerlateerd.

En dat was toen ook in een periode waarin ik heel veel stress ervaarde.

Dus stress is voor mij een hele grote trigger.

Fysiek.

En dat is het moment geweest waarop ik wist dat ik andere keuzes moest maken in mijn leven.

Want anders ga ik waarschijnlijk op regelmatige basis van die fysieke opstoot te krijgen.

En ik wilde dat echt nooit meer meemaken.

Dus ik heb toen tijdens mijn fysieke herstel.

.

.

Ik wist dat ik niet terug zou gaan naar de job die ik deed.

Dus die heb ik opgezegd.

En dan is er een andere job op mijn pad gekomen,

Een recruitmentfunctie,

Die eerst heel erg mooi leek.

Te mooi om waar te zijn.

Dat bleek ze achteraf ook te zijn.

Te mooi om waar te zijn.

Maar ik heb daar bijna.

.

.

Ik denk dat ik daar tot het einde van het jaar in gewerkt heb.

En in 2020 is die samenwerking geëindigd,

Omdat dat ook weer.

.

.

Ik kan echt niet in een keurslijf gedwongen worden.

Ik kan niet.

.

.

Ik heb dat nooit gekund,

Maar binnen zo'n jobcontext wordt dat bij mij altijd heel snel duidelijk.

Ik kan niet regels volgen die gewoon te belachelijk zijn voor woorden.

En ik kan geen dingen doen waarvan ik weet dat ze totaal niks opbrengen.

Maar ja,

Als je niet een baas bent,

Dan moet je eigenlijk wel volgen.

Dus dat is wat.

In 2020 heb ik besloten om volledig voor mijn eigen bedrijf te gaan.

En ik ben ook heel actief,

Omdat ik tegen dan wel fysiek hersteld was.

Dat heeft wel lang geduurd.

Ik heb heel 2019 nodig gehad om fysiek te herstellen,

Omdat mijn enkel nog steeds een heel gevoelig gevricht is.

En ook die ene wijsvinger aan mijn rechterkant is ook nog steeds.

.

.

Als die pijn begint te doen,

Dan weet ik.

.

.

Er is stress coming your way.

Andere keuzes maken,

Vertragen,

Slow living,

Slow working,

Nog meer,

Je agenda afbouwen.

Dat zijn voor mij echt wel heel duidelijke tekenen en signalen.

Maar in 2020 ben ik dus andere keuzes beginnen maken.

Ik heb ook,

Juist voordat corona begon,

Een programma over stress gemaakt.

Ik maak al mijn programma's,

En dat zul je misschien al gezien of gemerkt hebben.

Ik kan maar iets delen met de wereld als ik het zelf heb doorleefd.

Als ik zelf heb doorvoeld wat er werkt en wat er niet werkt.

Ik heb uiteraard in dat jaar van mijn opstoot,

Van mijn aandoening,

Heel veel research gedaan naar stress.

Heel veel zelf uitgetest,

Uitgeprobeerd,

Dingen gaan doen.

En ik heb daar dan in februari,

Maart,

Een kort programma,

Een achtweekprogramma over gelanceerd.

Juist voor corona.

En toen was het corona.

En toen werd iedereen uitgenodigd om te vertragen.

Ik vond dat echt een hele mooie beweging om te zien.

Ik ben er ook heilig van overtuigd dat dat iets is geweest wat corona ons heeft geleerd of heeft willen leren.

Vertragen.

Meer energie geven aan datgene waarvan we energie krijgen.

Heel veel duidelijkere grenzen stellen.

Ik heb heel veel mensen tijdens die periode heel mooie keuzes zien maken.

Andere keuzes dan ze misschien gewoon waren.

Maar ik zie nu ook al wel.

.

.

Wat zijn we?

Een halfjaar uit de ergste dingen van de pandemie.

Ik zie mensen terugvallen in oude patronen en dat vind ik jammer.

Maar ik weet ook,

Ik heb er zelf heel lang over gedaan om te breken met die oude patronen,

Om andere keuzes te maken,

Om te durven stilstaan bij.

.

.

Ik krijg eigenlijk gewoon gigantisch veel stress van een volle agenda,

Van allemaal sociale verplichtingen op een hoop,

Van van hier naar daar te hollen,

Van te veel te lanceren tegelijkertijd,

Van elke dag te moeten posten,

Van om de zoveel tijd een podcast te moeten maken,

Van elke week die nieuwsbrief te moeten sturen.

Ik heb er ook heel lang over gedaan om mijn eigen ritme te vinden.

En vandaag kan ik zeggen.

.

.

Ik leef mijn leven op een manier die niet gebruikelijk is voor vele anderen.

Ik heb heel veel andere keuzes gemaakt de afgelopen twee jaar die mij er vandaag toe brengen om heel veel ruimte te ervaren.

Die ruimte heb ik ook nodig,

Want ik ben een manifesting generator binnen human design.

Dat betekent dat ik in response,

In reactie op datgene wat het leven mij aanbiedt,

Mijn mooiste leven leid.

Maar als je geen ruimte hebt in je agenda of in je leven,

Dan kun je ook niet reageren in het leven,

Want dan word je geleefd door je agenda.

Ik heb dat uiteraard sinds ik human design heb leren kennen,

Eind 2019,

Begin 2020.

Alles loopt samen en alles komt op de allermooiste manieren samen.

Dat heeft mij natuurlijk ook geholpen om andere keuzes te maken.

Maar ik vind het vooral vandaag.

.

.

Ik heb nu mijn eigen verhaal verteld,

Maar uiteraard wil ik u ook laten stilstaan bij uw leven.

Ik zou u echt oprecht willen uitnodigen om eens te kijken naar alles in uw leven vandaag,

Wat u stress geeft.

Ik zou u uitnodigen om.

.

.

Al zijn het maar kleine dingen die je verandert,

Maar om wel echt heel bewust andere keuzes te durven maken.

Hoe klein die misschien ook lijken,

Een kwartier vroeger opstaan,

Zorgt er misschien voor dat u een dag in alle rust kan beginnen en dat je al een keer kunt genieten van een tasje koffie.

Gewoon op uw gemak.

Misschien steek je een podcast in je oren.

Misschien ga je een toertje in je tuin doen.

Misschien doe je een blokje rond.

Een stretchoefening.

Misschien luister je naar een korte meditatie.

Misschien luister je naar happy music,

Waar je blij van wordt,

En dan doe je een dansje in je living.

Een kwartier per dag,

Voor jezelf,

Kan al zo'n gigantisch groot verschil maken.

Misschien zeg je tijdens de middag dat je geen rust krijgt om met collega's samen te eten.

Dan besluit je om vanaf nu een wandeling te maken tijdens je lunch.

Krijg je daar.

.

.

Verlaag je daarmee gewoon gigantisch je stressgevoel?

Misschien ga je je afspraken in het weekend minimaliseren.

Misschien zeg je dat je je job keigraag doet,

Maar je baakt op je job niet genoeg grenzen af.

Ook dat kan een heel grote bron van stress zijn.

Je hoeft niet de grote keuzes te maken die ik heb gemaakt.

Ik heb er in 2020 voor gekozen dat ik volledig zelfstandig zou zijn.

Dat betekent uiteraard dat je veel zekerheden loslaat.

Maar waar ik ervoor vaak stress ervaarde,

Als ik die zekerheid van een andere job en een inkomen losliet,

Heb ik dat hier niet ervaren.

Misschien ook omdat ik in die laatste jobervaring als recruiter zoiets had van dat dit nooit meer zou gebeuren.

Niemand gaat die autoriteit over mij nog eens hebben.

Ik wil zelf mijn beslissingen kunnen nemen.

Ik wil die vrijheid ervaren op elk gebied.

Als dat betekent dat ik financieel andere keuzes maak,

So be it.

Dus weet je,

Er zijn soms gewoon heel veel bewustwordingen na elkaar nodig om je in een bepaalde richting te duwen,

Zodat je andere keuzes kunt en durft te maken.

Misschien sta je aan het begin van je pad en heb je mijn fysieke verhaal gehoord en denk je.

.

.

Dat kan ook iets zijn wat chronische stress doet.

Je hoeft geen burn-out te krijgen.

Chronische stress kan zeker en vast ook leiden aan een burn-out.

Maar chronische stress kan ook leiden naar,

Zoals bij mij,

Een diagnose van een vorm van reuma.

Er zijn zeker en vast nog veel andere inflammatoire ziektes die ook als oorzaak chronische stress hebben.

Chronische stress is een ziekte van onze maatschappij.

Een ziekte die we zelf gecreëerd hebben door in die nine-to-five-maatschappij te leven.

Een maatschappij die vandaag gezien wordt als de normale gang van zaken.

Ik denk dat dat ook voor heel veel mensen tot op vandaag een manier is geweest om te leven.

Maar.

.

.

Ik hoop dat dat iets is wat we uit corona kunnen meenemen,

Uit heel die periode.

Ik ben ervan overtuigd dat vandaag de dag.

.

.

Dat heeft ons tot nu gediend,

Maar ik ben ervan overtuigd dat ons dat al een aantal jaren niet meer dient en dat die pandemie ons heeft geholpen om dat in te zien.

Ik zie dat in ieder geval rond mij,

Dat er heel veel mensen dat hebben ingezien.

Maar het inzien en je er bewust van worden,

Is stap één.

Om dan effectief in beweging te komen en andere keuzes te maken,

Daar zul je waarschijnlijk nog wat andere obstakels voor te takkelen hebben.

Dan komen er beperkende overtuigingen.

Ja,

Maar de rekeningen moeten wel betaald worden.

Ja,

Maar er gebeurt zoveel in de wereld.

Ik kan nu toch niet minder werken?

Wat als er een oorlog uitbreekt?

Wat als er een pandemie komt?

Wat als er iets met mijn kinderen gebeurt?

Wat als?

Er zijn heel veel scenario's die in je hoofd durven of kunnen opkomen.

Wat als ik mijn lening niet meer kan betalen?

Wat als ik geen eten meer op tafel kan zetten?

Dus zoals ik erjuist heb gezegd,

Die financiële stress overwinnen en daar rust in vinden en erin vertrouwen en geloven dat je altijd datgene wilt ontvangen wat je nodig hebt.

Ik weet dat dat een grote is,

Want ik heb er negen jaar over gedaan.

Ik heb er bijna tien jaar over gedaan om daar mijn rust in te vinden en om daar ook een vertrouwen in te vinden.

Maar ik ben er ook van overtuigd dat het feit dat ik dat pad van die tien jaar heb afgelegd,

Dat er ups en downs zijn geweest,

Er ook voor gezorgd heeft dat ik in 2020 of vanaf 2020 financieel heel andere dingen ben gaan ervaren.

Daarmee wil ik niet zeggen dat mijn rekeningen.

.

.

Allee,

Dat er onuitputtelijk veel geld op mijn rekeningen staat.

Believe me,

Als je zelfstandig bent,

Dan weet je dat er sowieso veel geld van wat er binnenkomt niet voor je is.

Maar dat is oké.

Dat is een keuze die ik gemaakt heb en waar ik nu wel anders mee omga,

Anders insta.

Ik heb daar zeker ook mijn mindset in veranderd,

Want ik heb die tien jaar ook heel hard gewerkt aan alle beperkende overtuigingen die er waren.

Ook aan overtuigingen die ik had meegekregen rond zekerheid en rond geldbeheers,

Rond je moet sparen,

Enzovoort.

Dus die beperkende overtuigingen die bovenkomen,

Zijn zeker een eerste iets.

Als je van jezelf weet.

.

.

Als ik heel eerlijk ben,

Dan is dit niet het tempo waaraan ik wil leven.

Mag ik andere keuzes gaan maken?

Dan ga je andere keuzes maken op financieel gebied,

Tijdsgebonden,

Maar ook qua sociaal engagement.

Want het hoeft niet altijd professioneel verbonden te zijn.

Het kan ook zijn dat je zegt dat je te veel doet op sociaal gebied.

Het probleem is dat ik het allemaal heel leuk vind,

Maar dat ik daardoor heel weinig energie overhaal voor mezelf.

.

.

Ja,

Daar andere keuzes in gaan maken,

Is even spannend als financiële keuzes maken of andere professionele keuzes maken.

Dus geef jezelf vooral de tijd,

Maar ga eerst een keer heel eerlijk kijken op welk gebied in je leven je misschien wel stress ervaart.

Misschien ben je zoals ik vandaag.

Ik kan vandaag zeggen dat ik op geen enkel gebied in mijn leven stress ervaar.

Maar daar heb ik twaalf jaar over gedaan om hier te geraken.

Dus gun jezelf ook de tijd.

Ik hoop dat mijn verhaal je kan inspireren.

Ik ben eigenlijk al drie kwartier aan het babbelen,

Wat veel langer was dan ik gepland had.

Zoals altijd hoop ik dat er een verhaal in zit voor jou en dat je er inspiratie kunt uithalen.

Een aantal takeaways die ik graag voor jou wil samenvatten,

Is.

.

.

Eén,

Als je merkt dat bepaalde fysieke zaken terugkomen,

Ga dieper graven en ga niet enkel en alleen maar de symptomen oplossen en genezen,

Maar ga echt kijken naar de oorzaak van je ziekte.

Het boek van Louise,

Je kunt je leven helen,

Is daar een hele mooie voor.

Je kunt het trouwens aankopen.

Ik heb een link op mijn website staan.

Dat één,

Fysiek,

Luister naar je lichaam en ga dieper graven als je merkt dat bepaalde dingen terugkomen.

Kijk eerlijk naar je leven en voel waar je stress ervaart en weet dat je je bewust wordt van die plekken die je stress geven in je leven.

Of dat het dan fysiek,

Emotioneel.

.

.

Misschien zijn er mentale dingen.

Misschien is het professioneel,

Relationeel,

Financieel.

Tijdsgebonden.

Ga kijken waar je stress ervaart en zit het je in de weg?

Want uiteraard is er ook gezonde stress.

Zolang stress gezond blijft,

Is het oké,

Maar ik had last van chronische stress omdat mijn stress zich opstapelde en ik die niet gekanaliseerd kon vrijlaten,

Kon loslaten,

Kon uiten.

En dan is het belangrijk dat je voor jezelf durft stilstaan bij welke andere keuzes je kan maken.

En hoe ziet mijn ideale leven eruit?

Ik heb in 2020 mijn ideale dag opgeschreven,

In de zomer van 2020.

En daar ben ik stil aan naartoe beginnen te bewegen.

Maar Rome was not built in a day en je ideale dag zal ook niet gebouwd zijn op een dag.

Je ideale maand ook niet,

Je ideale week ook niet,

Je ideale leven ook niet.

Het heeft tijd nodig en je mag jezelf die tijd gunnen.

Maar het allereerste is dat je je bewust wordt van het effect dat chronische stress kan hebben op je.

En ik hoop dat ik je daarin,

Met mijn verhaal vandaag,

Heb mogen inspireren,

Heb laten zien dat het ook anders kan en dat het vooral altijd gaat over durven meer keuzes maken en vaker kiezen uit liefde voor jezelf.