Controle is een Illusie

Hallo,

Hier ben ik weer om jou te inspireren vandaag.

Mijn inspiratie vandaag kwam door een WhatsApp-gesprekje dat ik vanmorgen met een van mijn vriendinnen had die volledig in de stress was geschoten omdat er iets praktisch was foutgelopen.

Iets waar ze niet aan kon doen,

Maar iets wat wel zorgde voor wat ambetantigheid in haar planning.

Ik denk dat dat iets is wat we allemaal weleens doen,

In de stress schieten over iets wat fout loopt.

Je bent op tijd vertrokken en je komt in de file terecht,

Of als je met openbaar vervoer reist,

Wat ik bijvoorbeeld doe,

Want ik heb geen wagen,

Dus ik rijd regelmatig met het openbaar vervoer,

Dat er een bus tussenuit valt of een tram te laat is of een tram naar een andere plek rijdt omdat je niet aan het opletten was.

Dat is me afgelopen vrijdag overkomen.

Dingen die je een dag echt naar de bom kunnen helpen,

Maar waarvan je ook weet dat je hier eigenlijk niks aan kan doen en het enige wat je kan doen,

Is open-minded blijven en een oplossing zoeken.

Met een creativiteit aan het werk zitten om hier een oplossing voor te zoeken.

Maar heel vaak zullen we dan op dat moment,

Omdat we in de stress schieten,

Want dat is een onverwachte situatie,

Wat betekent dat we de controle die we dachten te hebben,

Moeten loslaten.

Controle is trouwens sowieso een illusie,

Want er kunnen op elk moment dingen gebeuren.

Er zijn een aantal dingen die je kunt controleren,

Hoe je je voelt,

Hoe je in het leven staat,

Hoe je opstaat,

Wat je zegt,

Wat je denkt,

Welke acties je onderneemt.

Dat zijn dingen die je kunt controleren,

Hoe je reageert op bepaalde zaken.

Maar het weer,

Het verkeer,

Het nieuws,

Wat er langsbuiten,

Wat er in andere dingen fout kan lopen,

Hoe de andere mensen reageren op iets wat jij zegt of doet,

Daar hebben we allemaal geen controle over.

We denken dat soms wel,

Maar dat is het niet.

Het enige wat je kunt doen,

Is heel dicht bij jezelf blijven op zo'n moment dat je,

Op welke reden dan ook,

Uit je lood geslagen wordt en dat je denkt verdomme,

Nu is mijn planning aan de boom.

Ik schiet helemaal in de stress.

Wat nu?

Als je in die stress blijft draaien en blijft roeren.

.

.

Nee,

Nee.

I've been there.

Ik was tot enkele jaren geleden ook zo.

Mijn reuma-aanval in 2019 heeft daar echt wel gigantisch bij geholpen om op een heel andere manier om te gaan met stress en om meer niet een je m'en foutisme,

Want dat is het absoluut niet,

Maar wel om mijn creatieve brein dan aan het werk te zetten en meer flexibel te zijn naar datgene wat er gebeurt is en in oplossingen te denken in plaats van te blijven zitten in die stress.

Mijn eigen met een negatieve spiraal naar beneden te halen,

Want dat doe je dan.

Je gaat zo negatief denken.

En wat nu?

Dat is keivervelend en dat zorgt ervoor dat dit en dat en zus en zo niet meer klopt en niet gaat en alles verzet.

Uiteraard zullen er altijd een aantal praktische beslommeringen zijn als er zoiets gebeurt.

Je staat in een file,

Je mist je meeting,

Waardoor je bijvoorbeeld cruciale informatie om de klantenbrieven niet krijgt.

Ik geef maar een voorbeeld dat nu even snel in mijn hoofd oppopt.

Dat is heel vervelend en ambetant,

Maar je bent ook maar een mens en je bent afhankelijk heel erg vaak van wat er rond je gebeurt.

Zoals ik net zei,

Het beste wat je kunt doen,

En wat ik ook echt geleerd heb om te doen,

Is op zo'n moment even te ademen,

Maar echt zo heel rustig in- en uit te ademen en ook gewoon affirmaties te gebruiken.

Ik gebruik heel erg veel affirmaties.

Ik gebruik die ondertussen al twaalf jaar,

Heel vaak in combinatie met mijn spiegelwerk.

Daar ga ik het zeker en vast ook nog over hebben,

In deze podcastreeks.

Maar affirmaties zijn eigenlijk.

.

.

Voor mij is dat echt een innerlijke peptalk die je je geeft,

Waarmee je jezelf moed inspreekt en tot rust kunt brengen.

Bijvoorbeeld,

Stel dat ik uit mijn lood geslagen ben.

.

.

Zoals vorige week.

Vrijdag ging ik naar een optreden in het Interivierenhof.

Ik stapte op de tram en dacht dat er weinig volk op zat.

Dat is raar,

Maar ik had niet gezien dat die tram in plaats van naar Deurne.

.

.

Eigenlijk rijdt hij naar Wommelgem.

.

.

.

Dat hij als locatie de stelplaats van de trams had.

Dus toen ik dat wel merkte en ineens die chauffeur stopte en zei dat dit de laatste halte was,

Dacht ik.

.

.

Verdomme,

Ik heb afgesproken op dat uur met mijn vriendin.

Doe maar,

Doe maar.

Wat nu?

Maar dan kun je twee dingen doen.

In de stris schieten en vloeken.

Vloeken op de lijn en kwaad zijn op die chauffeur.

Eigenlijk was het gewoon.

.

.

Ik was niet oplettend geweest.

Ik had dat niet gezien.

Het gebeurt,

Weet je?

Ik ben ook maar menselijk.

Ik was naar een verhaal aan het luisteren.

Dus ja,

Dat was nog wel iets wat niet helemaal buiten mijn wil omgebeurde.

Maar wat heb ik gedaan?

Ik ben beginnen wandelen naar de vorige halte die ik dan gelukkig wel wist zijn.

Het is niet dat ik megahard mijn weg ken in Hoboken.

Toch zeker niet op het Kiel en zo.

Dus gewoon naar die tramhalte en daar langer moeten wachten.

Ik heb mijn vriendinnen op de hoogte gebracht.

Gelukkig was het mooi weer.

Ze hebben geduldig op mij gewacht.

Ik was een kwartiertje later dan afgesproken,

Wat ook nog niet echt een ramp was.

Maar vroeger had ik mij zeker opgefrit en op die tram liggen vloeken.

Of ook op mezelf liggen vloeken.

Negatieve zelftocht naar mijn eigen.

Wat heb jij nu?

Hoe dom van je?

Je hebt dat niet gezien.

Je moet beter opletten.

Dat komt ervan als je je zo verdiept in een luisterverhaal.

Je kunt dat beter niet meer doen en focussen.

Ik was zeker en vast ook voor een stuk kwaad geweest of kwaad geworden op mezelf en had mezelf ook verwijten gemaakt.

Terwijl dat gebeurt.

Het enige wat je dan kunt doen,

Is de mensen verwittigen met wie je hebt afgesproken en een oplossing zoeken in dat moment.

Dat is ook wel hetgeen dat ik je wil meegeven.

Ik heb toen ook geademd in dat moment.

Ik dacht,

Oké,

Wat kan ik doen om de schade te beperken?

Dat was dan beginnen wandelen naar die vorige halte.

Geduldig wachten,

Kijken wanneer de volgende tram kwam.

En dan mijn vriendinnen daarvan op de hoogte brengen.

Evenzeer had een tram vertraging gehad.

Was er iemand onder een tram gesprongen?

Of tegen een tram gelopen?

Whatever.

Er kan zoveel gebeuren als je met openbaar vervoer reist.

Het is altijd een beetje avontuur.

En uiteraard zijn er ook nog honderdduizend andere dingen die dat kunnen gebeuren.

Die dat in een dag verstoren.

Waardoor je in eerste instantie eens goed wilt vloeken en je voeten wilt stampen.

Godverdomme.

Alle mogelijke scheldwoorden wilt uit je strot rammen.

Wat ook helemaal mag,

Want je mag ook eens goed vloeken.

Maar alsjeblieft,

Kom dan terug bij jezelf.

Adem.

En voel dat erdoor,

Rustig,

Op je eigen tempo in- en uitademen,

Dat er dan rust terugkomt.

En het is pas als die rust terugkomt en die waas van eerste verschieten,

Eerste poosheid,

Eerste ongemak,

Eerste oncomfortabelheid verdwenen is,

Dat je terug helder kunt nadenken en dat je verder kunt.

Maar het heeft geen zin om je in dat moment verwijten te maken of kwaad te zijn op je eigen.

Dus ik adem en ik gebruik dan affirmaties zoals alles komt goed,

Ik heb tijd genoeg,

Er is tijd genoeg,

Er wordt altijd voor mij gezorgd.

En dat zijn affirmaties die mij op momenten van stress echt wel rust geven,

Die mij helpen en die er dus voor zorgen dat die waas van emotie die er in eerste instantie is als er zoiets gebeurt en iets dat je uit je lood slaagt,

Dat die wegtrekt.

En soms is dat op twee minuten dat dat wegtrekt,

Soms duurt dat drie minuten,

Soms duurt dat tien minuten,

Soms een half uur en dat is allemaal oké.

Ik blijf bij dat moment,

In dat moment,

Ik blijf dicht bij mezelf,

Want op dat moment ben ik ook de enige die dat kan bepalen hoe ik ergens op reageer,

Hoe ik ergens mee omga en ook welke talenten van mezelf die ik inzet,

Zijnde dus het terug mezelf tot rust brengen door te ademen,

Door affirmaties en dan mijn creatieve denkvermogen,

Mijn oplossingsgerichte vermogen,

Mijn oplossingsgerichte denken terug in gang schieten,

Om dan te doen wat op dat moment in mijn ogen het beste is om te doen.

Misschien als je daar dan op het einde van de dag aan terugdenkt,

Denk je dat je het eigenlijk beter had,

Maar ik had ook zo of ik had ook dat.

Dat zijn dan oplossingen die je voor de volgende keer in je achterhoofd kunt houden,

Maar weet dat je in dat moment altijd de keuze maakt,

De beslissing neemt die klopt,

Volgens hetgeen wat je op dat moment,

Weet je wel,

Voelt.

En dat is ook zoals dat je van die moeilijke gesprekken,

En dan ga je eraf en denk je,

Ah,

Maar ik had nog dat,

En je bent zo uit je lood geslagen,

Want dat gesprek komt dan onverwacht,

Een opmerking van een collega of van een vriendin of van whatever,

Je bent volledig uit je lood geslagen,

En pas achteraf denk je,

Ah,

Maar ik had ook dat kunnen zeggen,

Ah,

Ik had ook dat,

Ik had ook dat,

Ik had ook dat.

In die moment maakt dat inzien niet uit.

Je kunt dan altijd nog achteraf voor jezelf in je hoofd de conversatie nog een keer terugdoen,

Om jezelf een beter gevoel te geven van,

Kijk,

Dat is eigenlijk hetgeen wat er op mijn lever lag,

En je hoeft dat niet met die persoon zelf te doen,

Je doet dat imaginaire,

Alsof die persoon naast je zit in een auto bijvoorbeeld,

Of dat je ermee aan het wandelen bent,

Of whatever,

Je kunt op heel erg veel momenten dat ongenoegen over,

Ah,

Maar ik had dit of ik had dat,

Je kunt op heel veel verschillende manieren uiten,

Je kunt er op heel veel verschillende manieren mee omgaan,

Maar het is een stuk van je witte en niet iets dat je,

Dat hoeft niet,

De andere persoon hoeft daar niet nog eens een keer live bij betrokken te worden.

Het is je stuk,

Je emotie,

Die je dan nadien moogt en kunt verwerken.

Als je van de shock bekomen bent,

Als de waas in je hoofd is verdwenen,

Haal hier je inspiratie uit voor die momenten dat je uit je lood geslagen wordt,

En er iets onverwachts gebeurt,

Waardoor dat plotseling heel je dag,

Of dat denk je dan,

Dat heel de planning van heel je dag in duigen valt,

Stel je open,

Blijf dicht bij jezelf,

Adem,

Breng jezelf terug tot rust,

Zodat je oplossingsgerichte vermogen terug in gang schiet,

En mogelijk wordt het dan zelfs beter als je een dag er in eerste instantie had uitgezien,

Als de planning wel was gelopen zoals ze zou hebben moeten lopen.

En onthoud ook vooral dat controle een illusie is,

Want wat buiten ons gebeurt,

Daar hebben we geen controle over.

Tot morgen voor een nieuwe podcast!