Hoeder Van Het Woud - Betoverend Slaapverhaal Over Elfen

Welkom bij Echoes of Serenity.

Je gaat luisteren naar een slaapverhaal voor volwassenen.

Het is bedoeld om je te helpen ontspannen.

Zodat je makkelijker in slaap kunt vallen.

Zorg ervoor dat je naar dit verhaal met zachte muziek en omgevingsgeluiden luistert.

In een veilige en stille omgeving.

Ik wens je rustgevende magische dromen.

In dit verhaal ben je een elf.

Je woont in een afgelegen dorp in het Embervolle Woud.

Jij bent de hoeder van het woud,

Degene die observeert en controleert hoe het met het woud is.

Of alle wezens in harmonie leven.

Jouw taak is belangrijk voor de gezondheid van alle elfen.

Dieren en mystieke wezens.

Je maakt je ronde door het prachtige bos.

Langs een eeuwenoude woudreus,

Een sereen meer.

En daarna bezoek je de Tempel van de Elfen.

Als het tijd is om te gaan rusten,

Ga je terug naar je eenvoudige hut,

Waar je in slaap valt met de geluiden van het woud.

En onthoud als je dit verhaal over de wereld van Emberfall leuk vindt.

Luister dan ook eens naar een van mijn andere verhalen.

Die plaatsvinden in de wereld in en om Emberfrot Academie.

Zoals de Machische Spa.

En de kruidenwerker in het woud.

Ga nu mee op reis naar de wereld van de elfen.

De avond valt in het embervol woud.

Op zachte voeten beweeg je je tussen de bomen door.

Waar de schaduwen diep zijn,

Vol verborgen plekken en veilige schuilplaatsen.

Dwaarlichtjes en veenlichtjes zweven tussen de bomen en verlichten jouw pad zo nu en dan.

Het woud komt tot rust.

De vogels zingen nog,

De krekels scherpen,

Maar veel dieren en andere wezens trekken zich terug om te gaan slapen.

Je bent op weg naar Eldaron,

De enorme woudreus die even verderop staat.

Het is de oudste boom in dit deel van het woud,

Vele duizenden jaren oud.

Deze eerbiedwaardige aanwezigheid.

Draagt de wijsheid van eeuwen met zich mee.

De elven zorgen ervoor dat hij altijd veilig is.

Maar jij hebt nog meer vaardigheden om ervoor te zorgen dat Eldaron alles heeft wat hij nodig heeft.

Behoedzaam stap je over het smalle pad.

Jouw ogen zien gelukkig goed in het schemerdonker.

En je beweegt je soepel langs struiken.

Laaghangende takken en uitstekende wortels.

De lucht is rijk aan geuren.

Planten,

Vruchtbare aarde,

Schimmels.

Het zorgt ervoor dat je je levend voelt.

Je kunt al merken dat je in de buurt komt van Eldarum.

Hij heeft veel invloed op de energiestromen van het woud.

Hij zuivert je.

En geeft er zijn kracht aan.

En de stromen voeden hem natuurlijk ook.

Even later sta je aan de voet van deze enorme gigant.

Je blijft stilstaan.

Buig je hoofd en zucht diep.

Zoals altijd helpt de boom je te ontspannen.

Je zorgen los te laten en weer bij jezelf terug te komen.

Je voelt de aardende energie die hier hangt.

Gegroet,

Mijn vriend,

Fluister je zacht.

De uitstraling van de boom die je al zo lang kent.

Een meultje als een zachte deken.

Je steekt je handen uit.

En stemt je af op de energie.

Je neemt de vloeiende stromen waar.

Hoe de energie zich door het woud beweegt.

De uitwisseling van kracht tussen de verschillende bomen en levende wezens.

Alles loopt soepel.

Er zijn geen verstoringen.

Maar hier en daar kan de energie wel wat hulp gebruiken.

Je loopt om de boom heen,

Stuurt een stroom wat opzij.

Geeft een andere een kleine aansporing.

Zodat alles optimaal op elkaar is afgestemd om Eldaron en alle andere bomen te voeden.

Je concentreert je op de bomen om deze woudreus heen.

Ze voelen zich allemaal gezond.

Laten je weten dat ze tevreden zijn.

En dat ze samenwerken om alle leven in het woud te ondersteunen.

Ze ondersteunen de groei van de struiken.

Zorgen dat takken sterk genoeg zijn,

Zodat de vogels hun nesten kunnen bouwen.

En dat het bodemleven welig tiert.

Met een voldaan gevoel loop je terug naar je eeuwenoude vriend.

Je merkt dat Eldaron je uitnodigt om te gaan zitten.

Je voelt dat aan een warme golf energie die over je heen komt en een diep innerlijk weten.

Dikke wortels strekken zich uit over de bodem.

En dicht bij de stam vormen ze een ondiepe holte.

Waar je tegen de stam kunt leunen.

Het zit verrassend comfortabel.

Je strekt je benen uit,

Leunt met je hoofd tegen de stam.

En kijkt omhoog naar het bladerdak.

De takken spreiden zich wijts uit en vormen een schaduwrijke koepel.

In de boom huizen vogels,

Insecten,

Paddenstoelen,

Kleine kruipers.

Maar ook een driade,

Veeën en andere energiewezens.

Je bent al hoeder van het woud,

Sinds je de opleiding afronde.

Tientallen jaren geleden.

Zolang ken je Eldaron dus ook al.

Jullie hebben een hechte band en je kent hem goed.

En hij jauwt.

Nu je in stilte zit,

Je gedachten loslaat en je focust op al het leven om je heen.

Kun je zijn aanwezigheid voelen.

Hij heeft een verzorgende uitstraling.

Hij helpt alle levende wezens die in dit deel van het woud wonen.

Alle bomen werken samen met elkaar.

Niet alleen via wortels en schimmelnetwerken,

Maar ook via de energiestromen.

Naarmate een boom ouder wordt,

Zoals Eldaroen.

Nemen ze steeds meer van deze taken op zich.

Ze krijgen meer inzicht.

Voelen aan wat anderen nodig hebben.

En nemen als het ware een leidende rol hierin.

Eldarum is een stille kracht.

Een wezen dat als een liefhebbende ouder zijn kinderen hoopt opgroeien.

En zo voel je ook hoe Hij jou ondersteunt.

Hoe je energie versterkt wordt.

Hoe een pijnlijke spier in je rug ontspant.

En hoe de enorme liefde van de natuur over je heen spoelt.

Je voelt je lijf zwaar worden.

En even helemaal ontspannen,

Alsof je zo de aarde inzakt.

Je gunt jezelf dit helende moment.

Je ene hand rust op een wortel.

En de anderen op de aarde.

Op een gegeven moment besef je dat het genoeg is.

Je hebt ook nog meer taken te voorbrengen.

Je glimlacht staat op en draait je om naar Elderom.

Zijn brede stam vol mos en kleine plantjes.

Je legt je hand op de stam.

Stuurt hem je liefde en bedankt je vriend in stilte.

Dan ga je op weg naar de volgende bijzondere plek in het bos.

De schemering wordt steeds dieper,

Maar dat hindert je niet.

Nachtvogels laten nu van zich horen.

Maar je hoort ook verschillende magische wezens.

Het zachte gemurmel van een neemf.

Zo af en toe het geluid van een beschermende spreuk die geactiveerd wordt.

En het zingen van de triades.

Het zijn magische,

Bedoverende geluiden die een prachtig onderdeel zijn van dit bijzondere woud.

Je volgt een kronkelend pad door een dennenbos.

Waar het heerlijk ruikt.

Mos,

Bloemen en struiken groeien welig onder de bomen.

Zonder iets te verstoren beweeg je je door het woud.

Er staan hoge varens langs het pad.

Je voelt hun zachte,

Veerachtige bladeren tegen je handen strijken.

Bloemen die overdag bloeien,

Sluiten nu hun blaadjes.

Maar er zijn ook bloemen die juist nachts opengaan.

Je ziet de grote dieppaarse knoppen van de Egelia plant vlakbij.

Langzaam vouwen deze prachtige bloemen open,

Waarna er zich een heel zoete,

Zware geur verspreidt.

De plant trekt veel insecten aan.

En je ziet dan ook nachtbijen,

Maanlibelles en kroonwespen in de buurt rondvliegen.

Rustig wandel je verder.

Soms je hand op een boomstam of bladleggend.

Je voelt een levendige energie hier,

Een bruisend web van leven,

Dat voor jou altijd voelt als een warme deken.

Het pad kronkelt om een grote voutreus.

Een spar met een ruige bast vol littekens.

Ook deze boom is eeuwenoud.

Zijn takken hangen vol mos en klimplanten kronkelen over zijn stam omhoog.

Je groet deze eerbiedwaardige boom die al eeuwen dit deel van het bos bewaakt.

Je past goed op dat je niet op zijn wortels gaat staan.

Het licht is hier diffuus.

De maan komt al op.

Maar er komt maar weinig van zijn bleken licht op de bosbodem terecht.

Je ziet wel zacht gloeiende paddenstoelen.

Een aantal plantensoorten heeft lichtgevende bladeren.

En natuurlijk komen hier ook vuurvliegjes voor.

En er zijn vanzelfsprekend ook magische wezens die licht verspreiden,

Doordat ze zelf licht geven of magie bedrijven waar licht bij vrijkomt.

Je ziet een triade die een genezend web om een boom legt.

Wat zachtblauw opglooit.

Verderop hangt een kleine sprite die als een witgloeiend mistwolkje tussen de stammen zweeft.

Het zorgt allemaal voor een vredige sfeer in het woud.

Je ziet al in de verte een open plek in het boschemeren.

Je komt langs een paar grote rotsen.

Leg even je hand op de koele steen.

Want ook deze wezens zijn belangrijk voor het ecosysteem.

Als je verder loopt,

Voel je tintelingen van energie in je lichaam.

Het is een fijne prikkeling van magie en krachtige levensstromen.

Je bent aangekomen bij het kleine meer Irshavin.

Een krachtplek waar de magie van de aarde in overvloed aanwezig is en veel mysterieuze en magische wezens leven.

Het is een plek van bezinning.

Van eerbiedigheid.

En waar je de oerkracht van moeder aarde kunt voelen.

Je loopt langzaam langs het spiegelende water.

Het gladde oppervlak weerkaast het beeld van de bomen en de donkere hemel.

Er valt een stilte waarbij alleen het zachte klotsen van het water te horen is en het gescherp van de krekels.

Je stemt je weer af op de omgeving en geniet van alle indrukken die binnenkomen.

Een kleine vee vliegt op je af.

Het is een van de nachtwakers.

Zij dragen zorg voor de planten en dieren van het woud en helpen het s'nachts tot rust komen.

Deze vee gloeit zacht,

Groen en goud.

En het sterrenstof in het warge,

Korte haar van het wezentje sprankelt in het maanlicht.

Kleine vleugel zoomen,

Terwijl de vee een paar keer om je heen dartelt.

Je steekt je hand uit en het wezen,

Dat bijna niks weegt,

Strijkt neer.

Je ziet de kleine gestalten op je hand en glimlacht.

Deze nachtwaker heet Jenny Goh.

En vertelt je in de veeëntaal dat alles goed is met de dieren,

Zoals de herten,

De vossen,

De vogels en everswijnen.

Maar ook met de mythische wezens.

Er huizen in de wouden van Amberfall veel verschillende bijzondere wezens.

Zoals centauwers,

Eenhoorns,

Hippogrieven,

Fenixen en nymfen.

Je knikt en bent blij dat te horen.

Het is weer tijd voor onze dans.

Blijf je kijken?

Vraagt Jenigo.

Ik zou het niet willen missen,

Vertel je je kleine vriendje.

Het is volle maan en je kunt het licht van de maan al boven de bomen zien uitstijgen.

Je zoekt een plekje aan de oever van het meer in het zachte gras.

Je leunt tegen een rotsblok.

En richt je blik op het water.

Eerst is er stilte.

Een moment van afwachten.

Je neemt de tijd om even tot rust te komen en richt je aandacht op je adem.

Even later verschijnen er lichtjes boven het water.

Ze bewegen langzaam,

Dan snel door elkaar heen.

De veeën verschijnen.

Hun gloeiende vleugels reflecteren in eindeloze kleuren op het water.

Ze dansen samen,

Dan alleen.

Dicht bij het water,

Maar ook hoger boven.

Hun gloed vormt patronen,

Geometrische figuren waarvan niemand weet wat ze betekenen.

Zacht getinkel klinkt.

En soms gedruppel van water.

De dans gaat door en bedovert je.

Het water van het meer begint zacht te golven.

Er lijken stromingen te ontstaan.

En je weet al wat er staat te gebeuren.

Een waternimf stikt haar hoofd boven water uit en draait langzaam rond met haar armen omhoog.

Nog twee verschijnen er.

De veetjes landen op de handen van de nymfen en draaien in tegengestelde richting.

De nymfen stijgen boven het water uit.

Het zijn wezens die half uit water,

Half uit licht lijken te bestaan.

Ze spreken nooit met landwezens.

Maar je weet,

Zolang je het waterleven respecteert,

Zullen ze jou op hun beurt ook respecteren.

Hun dans is magisch,

Draag en vloeiend.

Er ontstaat een mist boven het water die alle gloeiende lichtjes diffuus maakt en nog sprookjesachtiger.

Hoe lang de dans doorgaat weet je niet.

Alle besef van tijd is verdwenen.

De veeën stijgen op.

Hoger boven het water als kleine gekleurde lantaarntjes.

De mist wordt dikker en verhult de nimfen.

Ze zakken terug in het water.

De rust lijkt weer te keren.

Maar dan trekt een vreemde glans in het water je aandacht.

Je volgt de bewegingen op het water.

De mist wordt weer dunner en dan zie je een zeldzame aanblik.

Een waterdraak stikt zijn kop boven het water uit.

Dit wezen bestaat uit pure magie.

Hij gloeit donkerblauw en indigo en golft als een slang dan weer boven,

Dan weer onder water.

Zijn lijf is soepel en krachtig.

Maar hij maakt geen geluid.

De veeën volgen zijn bewegingen,

Als een krans van lichtjes boven het water.

Je kijkt ademloos toe.

Dan opeens is het voorbij.

De waterdraak schudt nog een keer zijn kop.

En kijkt je even aan.

Zijn blik voelt als een blik in een andere dimensie.

Waar de magiestromen zo krachtig zijn.

Dat je er als eenvoudige elf geen idee van kan hebben.

De draak duikt onder water.

Je voelt je een moment alsof je flink door elkaar bent geschud.

Maar daarna voel je alleen maar een diep respect voor alles wat hier op deze plek leeft.

De veeën zweven naar elkaar toe.

Geven elkaar een knuffel en verspreiden zich dan weer langzaam.

Je weet dat je bevoorrecht bent dat je dit hebt mogen zien.

En laat je even genietend tegen de rots zakken.

Maar je hebt nog een taak te voorbrengen.

Uiteindelijk sta je op en vervolgt je weg door het woud.

Er zijn smalle paden die je zou kunnen volgen.

Maar je voelt de behoefte om daar te gaan waar het woud je toe uitnodigt.

Je stapt tussen de stammen door,

Beweegt je voorzichtig langs wat struiken.

En vervolgens volg je een wild paardje.

Een konijnenfamilie die aan wat gras zit te knabbelen,

Kijkt verrast op.

Maar ze zijn niet bang van de elfen,

Van wie ze niets te vrezen hebben.

Je glimlacht en loopt rustig langs ze.

Je passeert nog een enorme woudreus.

Niet zo groot en oud als Eldaron.

Maar zeker een eerbiedwaardige oude boom.

Je legt even je hand op de schors en vervolgt je tocht.

Het landschap wordt hier wat ruiger.

Er liggen grote rotsblokken.

Een watervalletje klatert van een rotswand naar beneden.

Je passeert een poeltje waar een wilde kat wat aan het drinken is.

Muggen dansen boven het water,

Net zichtbaar in het maandlicht.

En kikkers laten hun gezang horen.

Je groet al deze levende wezens die allemaal onderdeel zijn van het levensweb.

Hier in de buurt is ook een grot,

Een plek die je lokt,

Maar tegelijkertijd ook symbool staat voor grote mysterie.

Je zoekt je weg tussen stenen vol mos en kleine dennenbomen die ertussen houvast vinden.

Het is koeler hier tussen de rotsen,

Waar de zon minder makkelijk komt.

Even verderop zie je een grote donkere holte,

Waar een prachtig zacht licht uitstraalt.

Je loopt erheen en zodra je voor de ingang staat,

Zie je dat de grote ruimte gevuld is met kristallen.

Op de grond,

Aan het plafond en ook de wanden zijn ermee bedekt.

Je wordt vervuld van de gevoel van eerbied en stap langzaam naar binnen.

Deze grot is,

Voor zover je het kunt begrijpen,

Verbonden met het hart van de kosmos.

Kosmisch licht wordt door de kristallen opgevangen en via de grond en via de wortels van de bomen verspreid over de aarde.

Tegelijkertijd zenden de kristallen de energieën van het woud terug naar de kosmos.

Zelfs jij,

Als hoeder van het woud,

Begrijpt niet alles van wat er in deze grot gebeurt.

Het is een diep mysterie.

Maar je weet dat je ook niet alles hoeft te begrijpen.

Langzaam stap je dieper de grot in,

Waar de kristallen hun licht uitstralen,

In zachte kleuren blauw,

Rood,

Oranje,

Geel en alle andere kleuren die over je heen stromen.

Je voelt je geborgen en opgenomen in kosmische energie.

Met een paar vingers strijk je over een groot glanzend kristal.

Beelden van sterrenstelsels,

Van manen en gasvolken flitsen door je gedachten.

Maar ook een gevoel van zand onder je voeten.

Bladeren die over je huid strijken en de glans van water komen in je oproep.

Een diep gevoel van verbondenheid vult je.

En je weet dat je bent waar je thuis hoort.

De kristallen reageren ook op jou.

Waar je het kristal aanraakt,

Gloeit het diep groen op en het begint zacht en harmonieus te zoomen.

Ook uit andere kristallen.

Komen zachte klanken op.

En zacht neuriën mee.

Een tijd lang geniet je van het gevoel onderdeel te zijn van deze kristallengrot.

Het voelt magisch en tegelijkertijd ook heel aards.

Je komt hier niet vaak.

Het is iets dat niet bedoeld is voor elven en andere wezens om regelmatig te ervaren.

Zoveel begrijp je wel.

Je bedankt de bijzondere grot,

Deze heilige plaats,

En besluit nu verder te gaan naar je eigen dorp.

Vervuld van wat je hebt gezien en gehoord loop je in stilte verder.

Je tocht brengt je terug naar je dorp,

Ellurian.

Het is een kleine gemeenschap met sierlijke houten huizen die rondom de bomen zijn gebouwd.

Laat op de avond branden er slechts hier en daar nog wat lichtjes binnen.

Zachte muziek zweeft op je af.

Je vermijdt het dorpsplein en loopt langs de huizen,

Naar de andere kant van het dorp waar de tempel staat.

De tempel is gebouwd van hout,

Met pilaren in de vorm van boomstammen.

Het platte dak is in het midden open,

Waardoor regen naar binnen kan vallen.

Het hout is prachtig bewerkt.

In het midden van de tempel,

Onder de opening in het dak.

Bevindt zich een groot bassin vol water waar ook planten in staan.

Lianen groeien langs de pilaren omhoog.

Het is eigenlijk een tempel waar de natuur centraal staat.

In elke windrichting staan altaren.

Een voor aarde,

Met edelstenen en gewone stenen.

Een voor de wind.

Waar een windgong voor wat geluid zorgt.

Er is een altaar in het zuiden gewijd aan het vuur met een vuurschaal.

En als laatste een altaar voor water.

Het grote bassin trekt meteen alle aandacht naar zich toe.

Want in het midden reist er een indrukwekkende pilaar van gouden energie omhoog.

Deze wervelende zuil is het middelpunt van alle energiestromen die door het embervol woud lopen.

En die hier samenkomen.

Hij reist op door het open dak en is van veraf zichtbaar.

Dit licht is voor de elfen de levenskracht van alle wezens en van het ember volwoud.

Het is ook waar de spirit van het woud huist.

Je komt aan bij deze prachtige natuurtempel.

Je volk komt hier graag om contact te leggen met de Woudspirit,

Te verbinden,

Te helen,

Feesten te vieren en rituelen te houden.

Een van die rituelen is bijvoorbeeld de Wintersonnenwende.

Als de bomen hun bladeren verloren hebben.

En de sneeuw hoog opgestapeld tegen de boomstammen ligt.

Er heerst een meditatieve stilte.

En de elven focussen op rust en terugtrekken.

Het is de tijd van het zorgen voor de wortels van de bomen en planten en het ondersteunen van de energieën van het woud.

In de zomer,

Als het heerlijk warm is,

Is er een feest van uitbundigheid.

Er wordt dan muziek gemaakt in de tempel.

De elfen dansen tot diep in de nacht.

En genieten van het goede dat het leven in het woud te bieden heeft.

Wie zin heeft in een goed gesprek,

Komt hierheen.

En er is altijd wel iemand om mee te praten.

Wie zich wil afstemmen op de spirit van de woudgeest,

Kan komen bidden.

Het is een vredige plek waar iedereen welkom is.

Wie je ook bent en in welke fase van het leven je ook bevindt.

Jij onderhoudt de tempel.

En zorgt dat alles er schoon en harmonieus is.

De tempel is het hart van het dorp en een krachtcentrum in het woud.

Energiestromen komen er samen en dit kun je voelen als een wervelwind van energie en magie.

Het is een indrukwekkende plaats die respect oproept.

Via een kleine trap stap je de tempel in.

Het licht is er zacht en stralend,

Van magische lichten en de prachtige lichtzouw.

Er groeien planten in manden aan de muren,

In het water.

En overal in potten.

Je blijft even staan.

Neem de moment van stilte,

Zodat je ook even kunt aarden.

En ga dan rustig aan de slag.

Je geeft de planten water.

Verzorg de vier altaren.

Je controleert of het vuur nog voldoende magische brandstof heeft en of het water in het bassin nog helder als kristal is.

Dit is rustig,

Meditatief werk.

Een kalmerend ritueel dat je ziel aardt.

Soms komen er elfen voorbij om even te mediteren of te genieten van de vredige sfeer in de tempel.

Maar hoe later het wordt,

Hoe rustiger.

Met een bezem veeg je de vloer nog even,

Maar dan zit je werk erop.

Je voelt de vermoeidheid in je lichaam.

Het is tijd om je terug te trekken in je hut.

Maar je wilt nog even de vredige atmosfeer van de tempel in je opnemen.

Je gaat zitten op een van de kussens die bij het bassin liggen.

De stilte van de late avond omhult je en je voelt je lichaam en geest ontspannen.

Er is geen vrediger plek te vinden dan de prachtige natuurtempel van Elurian.

Je richt je blik op de gouden energie die opstijgt uit het waterbassin.

De energie wervelt en golft zacht.

Het is schitterend om te zien.

De gouden gloed verlicht de vloer en de muren met glinsterende patronen op de muur.

Voor je je terug zal trekken in je hut.

Wil je nog een moment nemen om de spirit van het woud aan te spreken?

The Spirit is altijd en overal aanwezig.

Maar in de tempel is de verbinding het makkelijkst te voelen.

Je maakt je geest leeg en laat je gedachten wegvloeien.

Woorden van dankbaarheid komen in je op.

Gevoelens van eerbied voor het leven zelf.

Je wens je dienstbaar te maken aan het woud.

Het komt op en je laat het weer los.

De gouden zuil van licht begint zacht te vonken en te ruizen.

En de energie straalt veller.

Je ziet beweging en er lijkt een vorm tevoorschijn te komen.

Een gezicht,

Oud als de wereld zelf.

Met ogen die stralen vol liefde en wijsheid.

Soms lijken er takken en bladeren om het hoofd te ontstaan.

Dan weer golft het gezicht als water.

De spirit van het woud spreekt tot de elfen,

Maar niet in woorden.

Het zijn beelden,

Flitsen van inzicht en emoties.

Je blijft stilzitten,

Je ogen gericht op de spirit.

En je stelt je open voor wat voor boodschap het hogere wezen dan ook zal sturen.

Oeder van het Woud.

Je dienstbaarheid is groot.

Maar je kunt het woud alleen voeden.

Als je eigen bron rijk en vol is.

Rust.

Heal jezelf.

Dat is net zo essentieel voor de levensstroom.

Als het is te zorgen voor anderen.

Je hoort de boodschap niet in precies deze woorden.

Maar begrijpt wat de Spirit je wil vertellen.

Het is waar.

Je stopt je hele ziel in je werk.

De zorg voor de tempel.

Het helen van bomen en het herstellen van de energiestromen.

Maar je moet ook voor jezelf zorgen.

Je bedankt de spirit van het woud.

De eindeloze geest die huist in de bomen en planten van dit bos.

De verschijning is nog even zichtbaar.

En lost dan langzaam op in de prachtige lichtzuil.

De tempel wordt weer gehuld in zacht gouden licht.

Je voelt je gezegend dat je de spirit van het woud hebt gezien.

En laat de boodschap nog even tot je doordringen.

Maar het wordt steeds later.

En het is tijd om naar huis te gaan.

Jij woont ook in Illyrian,

Maar een eindje buiten het dorp,

In een kleine hut onder hoge bomen.

Je staat op,

Rekt je spieren en controleert nog even of alles in de tempel in orde is.

Er is niks meer te doen en je daalt langzaam de paardtreden af naar het pad door het dorp.

Het is inmiddels stil en donker in Ellurian.

Alle elfen slapen of praten stilletjes in hun knusse huiskamers.

Je passeert een paar winkeltjes,

Gehuld in duisternis.

Kleine huizen en een school.

Ellurian is een klein dorp met maar een paar honderd inwoners,

Zoals alle elfendorpen.

Er is veel diversiteit tussen de verschillende woonplaatsen van de elfen.

Hier worden de huizen op de grond gebouwd.

Maar je weet ook van dorpen waar de elven graag hoog in de bomen wonen en waar ze met smalle wenteltrappen of met de hand aangedreven liften bij hun huizen kunnen komen.

Net als de magiers van Amberfall Academy kunnen de elfen onderling met elkaar communiceren met behulp van magiek.

Zo blijven ze altijd op de hoogte van wat er op andere plekken in het woud aan de hand is.

Je slaat een smal pad in dat weer het bos in leidt.

Het is nu echt donker,

Maar je zou dit pad blindelings kunnen vinden.

Daarnaast kunnen elven in bijna volledige duisternis.

Nog altijd wat zien.

En daarom zie je genoeg om je veilig en rustig door het bos te bewegen.

Niet veel later zie je je huisje,

Dicht tegen een boom gebouwd.

Het is eenvoudig.

Een kamer met bed,

Een open haard en een tafel om aan te eten of te werken.

Je opent de deur,

Stapt naar binnen en steekt een lantaarn aan.

Hoewel de hut eenvoudig is,

Onderhoud je alles netjes.

Wat er staat is mooi afgewerkt en robuust.

Op de haard staan mooie beeldjes houtsnijwerk die je zelf gemaakt hebt.

Een edelhert,

Een boom met driade,

Een vos en een vee.

Er hangt een magisch schilderij aan de muur,

Gemaakt door een goede vriend,

Een docent aan de Magische Academie.

De magie zorgt ervoor dat het schilderij altijd zachtjes beweegt.

Er is een landschap te zien waar de wolken kampjes door de lucht zweven en een eenhoorn bij een boom staat.

Het dier schudt zijn manen en staart en graast van het gras.

Langs de andere muur staat een houten tafel.

Met daarop een paar boeken en wat vellen papier.

Je trekt de stoel achteruit en gaat zitten.

Je hebt zin om nog even een gedicht te lezen,

Om de schoonheid van de woorden in je op te nemen,

Zodat je straks met mooie gedachten in slaap kunt vallen.

Je pakt een gedichtenbundel van de plank van je favoriete dichter.

De elf vader Rieke Sannumme.

Je leest het gedicht langzaam en met je volle aandacht.

Het heet de Elfendroom.

Als je tussen takken leeft.

In de boom die je bescherming geeft.

Koele schaduw omhult je bestaan.

Licht splinters die over je huid gaan.

Het leven is hier stil en traag.

Wezens dansen rustig met een windvlaag.

Leven in verborgen nissen en hoeken.

Waar ze wijsheid en geluk zoeken.

Vrij leven in een hoge sterke boom.

Dat is de elfendroom.

Omhelzenstam,

Een stoere dakker.

Zo is een elf hun leven onder het bladerdak.

Even ben je stil en je laat de woorden door je heen gaan.

Het geeft precies weer hoe jij het voelt als je door het woud loopt.

Je zuur.

En herkent dat het tijd is om te gaan slapen.

Je staat op.

Zet de stoel netjes terug.

En loop door je kamer naar het bed.

Waar een handgemaakte wollen deken op ligt.

In je favoriete kleuren.

Het raam bij je bed staat op een kier.

Maar je opent het helemaal.

De frisse nachtlucht,

Rijk aan groene geuren,

Stroomt naar binnen.

De geur van bladeren,

Planten,

Vochtige aarde en mos.

Je blijft even voor het raam staan.

Adem diep en rustig in.

En dan weer uit.

Je voeten op de houten vloer verbinden zich met de aarde.

De rust van het woud komt met een zacht windje je huisje binnen.

En je voelt hoe je ziel ook tot rust komt.

Je ogen vallen al bijna dicht van de slaap.

Je trekt snel je kleren uit,

Een hultje in een eenvoudig machthemd.

Dan kruip je onder de deken.

Op je rug liggend kun je omhoog kijken door het open raam,

Waar de takken van de bomen zich boven je huisje uitstrekken.

Die diepe schaduwen hangen tussen de takken.

Waar maandlicht bijna niet doorheen kan komen.

Je hoort het zachte ritselen van de bladeren.

En de wind fluistert door de kruinen.

Deze eeuwenoude bomen zijn als trouwe wachters die er altijd voor je zijn.

Als hoeder van het woud ben je nooit alleen.

Zelfs in de stilte van je huisje.

Weet je dat de wezens van het woud,

De energie van Eldaron de Woudreus en de veeën bij je zijn.

Het zijn onzichtbare banden die je dragen.

Je voelt je veilig en vredig en geeft je over aan de levensstroom van het bos.

Terwijl je daar ligt,

Voel je de zachte nachtbries door het open raam over je gezicht strijken.

Je laat je ademhaling hetzelfde ritme aannemen als het ruizen van de bladeren buiten.

Je ademt deep in.

Voelt de koele boslucht door je neus naar binnen stromen,

Tot diep in je buik.

Je ademt langzaam weer uit.

Je laat alle beelden van je ronde door het woud van vandaag los.

Met elke uitademing word je een stukje zwaarder.

Je voelt hoe je lichaam zich overgeeft aan de rust.

Je voeten die de hele dag over de paden van het embervol woud hebben gelopen.

We mogen nu helemaal ontspannen.

Je voelt hoe de spanning uit je hielen en je tenen wegstroomt.

Ze worden zwaar en warm onder de dekens.

Ook je wervelkolom ontspant zich.

Je matras voelt als de steun van een oude vertrouwde eik in je rug.

Je laat je schouders diepweg zinken en je armen liggen rustig naast je,

Je handen ontspannen.

Je kunt nog de herinnering voelen aan de ruwe schors die je vandaag hebt aangeraakt.

Maar nu voel je je vingers zacht en stil onder de deken.

De grenzen van je hut en de grenzen van het bos vloeien langzaam in elkaar over.

Jij bent de hoeder van het woud,

Maar nu is het tijd om te rusten.

Er is niets meer dat je aandacht vraagt.

Alleen het ritme van je adem.

De koelte van het woud op je huid.

De diepe,

Zachte slaap van het embervol woud.

Je weet dat ook de nachtwakers in de buurt zijn.

Yannicko en de anderen nemen nu de wacht van je over.

Het sterrenstof dat zij door het woud verspreiden.

Glinstert hoog in de bomen.

Je bent veilig.

Je lichaam voelt heerlijk zwaar.

Het hoeft niet meer te bewegen.

Veenlichtjes zweven voorbij als kleine parels van licht tussen de bomen.

De wind fluistert.

En magische stromen golven in de nacht.

Je ogen vallen langzaam dicht.

Omringd door een vredige duisternis kun je alles loslaten.

Je overgeven en je ziel laten dansen met waterdraken,

Nymfen en nevelwezens.

TV GELDERLAND 2021.

TV GELDERLAND 2021.

TV Gelderland 2021 TV Gelderland 2021 TV GELDERLAND 2021.

Nou,

Dat is het dan.

Ja,

Dat is goed.