Lopen door de polder

Je voelt de drukte,

Het gehaast en de reuring nog duidelijk in je lijf.

Je bent op pad en laat die drukte,

De haast en de reuring achter je.

Je volgt de weg naar een helder witte brug.

Je haalt diep adem en loopt omhoog de brug op.

Bovenop de brug neem je een moment om op adem te komen en kijkt om je heen.

De lucht is mooi blauw met herfstvolken die op de wind worden meegevoerd.

Voor je ligt een wijze natuur.

Je ziet koeien lopen,

Schapen,

Eenden zwemmen en je voelt de zon op je gezicht.

Onder de brug volgen de golven van de ringvaart dezelfde richting als de wolken in de lucht.

Je loopt verder over de brug,

Naar beneden en gaat links het polderpad op dat evenwijdig loopt aan de ringvaart.

Aan je linkerhand heb je de dijk,

Rijdt begroeid met gras en bovenaan zie je het riet rustig buigen in de wind.

Aan je rechterhand liggen de weilanden,

Kilometers met heerlijk zakkig groen gras.

Je loopt genietend van de rust over het polderpad.

Stap voor stap,

Meter voor meter,

Koe voor koe en weiland naar weiland loop je verder.

In de verte zie je iets wits tussen het groen.

Terwijl je verder loopt zie je dat er tussen twee weilanden in staat.

Je komt dichterbij en je krijgt zicht op de sloot die tussen de weilanden loopt.

In het midden van de sloot staat een witte reiger,

Rustig en evenwichtig op één been,

Op het moment dat je de reiger vol in het zicht krijgt.

Breed een heldere zonnestraal achter een wolk langs en zet de witte reiger in zijn warme,

Heldere gloed.

De reiger lijkt wel licht te geven,

Hij straalt.

Alsof hij wakker geworden is van de warmte van het licht steekt hij rustig zijn andere been in het water en loopt verder.

Ook jij komt weer in beweging.

De reflectie van de witte reiger heeft je opgewarmd.

Je geniet weer van iedere stap op het pad en met iedere stap geniet je van de frisse lucht die je longen instroomt.

Je zit iets verder op een bankje staan en besluit om erop te gaan zitten.

Het bankje is nog warm van de zomerzon en je kijkt genietend om je heen.

Achter je wiegt het riet in de wind en voor je wordt het gras met een vriendelijke beet opgegraasd door de koeien.

Verderop hebben de eenden een kwetterend onderhondje en achter de weilanden in de verte draai je de wieken van de molens rustig op de herfstwind.

Je ademt een paar tellen de rust in.

Je ademt een paar tellen de wijsheid in.

Je ademt een paar tellen de natuur in.

Je voelt dat het je langzaam weer oplaadt,

Dat het je langzaam weer rustiger maakt,

Dat je langzaam weer kunt genieten van het hier en nu.

Je besluit nog even te blijven zitten en ademt nog een paar tellen de rust in.

Je ademt nog een keer de wijsheid in en je ademt nog een keer de natuur in.

Je neemt een paar slokken water uit de fles die je in je jaszak hebt,

Schroef de dop weer op de fles en gaat weer op pad.

Het polderpad volgt de kronkelende ringwaard en je komt nu weer wat huizen tegen.

Een boerderij met een koeienstal,

Een grote schuur met een wolhandel.

En op het polderpad kom je twee mensen tegen die hun hond aan het uit laten zijn.

Je ziet dat je richting een dorpje loopt.

Je loopt een begraafplaats voorbij,

Een aantal huizen en dan in je rechterhand een voetbalveld.

En na de bocht vind je weer een witte brug.

Je zet je beenspieren stevig aan om boven op de brug te komen.

Achter de brug strekt het dorpje zich voor je uit.

Je komt als eerste langs de kerk en op de hoek aan de overkant vind je een echt dorpscafé'tje.

Er is rust in het dorpje en je gaat linksaf langs de kerk.

Je loopt door de dorpsstraat en komt iemand tegen die vriendelijk hallo zegt.

Je steekt je hand op en loopt verder.

Aan je rechterhand loop je een aantal wilgenbomen voorbij en aan je linkerhand is iemand druk bezig om zijn tuin winterklaar te maken.

Alweer kom je bij een brug,

Deze wat minder stijl als de vorige twee.

Je loopt de brug over naar links en merkt dat je nu een pad volgt dat bovenaan de dijk loopt,

Aan de andere kant van de ringvaart als waar je net liep.

Je komt een gezellig kraampje tegen met zelfgemaakte appelmoes en jam.

Je loopt verder en het verharde pad gaat over in een grasdijk.

Je klimt het hek over en loopt tussen de schapen door.

Je ademt nog maar eens de rust in.

Je ademt nog maar eens de wijtsheid in.

En je ademt nog maar eens de natuur in.

Inmiddels ben je bijna weer aangekomen bij de witte brug waar je begonnen bent.

Je bent weer opgeladen.

Je bent weer tot rust gekomen.

En je hebt weer genoten van de natuur.