
Het Ongebrokene | Acceptatie En Zelfcompassie Meditatie
Ook al maken we in ons leven dingen mee maken die ons raken, die ons verwonden, die ons hart breken, meditatie kan ons helpen in contact te komen met dat wat altijd ongebroken is. Dat gevoel van onvoorwaardelijkheid, van “alles is helemaal zoals het is”. Dat er niets ontbreekt. Zoals de dichter Rumi zegt: daar waar de barst zit kan het licht naar binnen vallen. Van het ongebrokene. Vanuit onvoorwaardelijke acceptatie van onszelf - inclusief dat wat gebroken is - kunnen we liefdevolle vriendelijkheid schenken, aan ons zelf èn aan anderen.
Transcript
Welkom aan jezelf,
In de wetenschap het besef dat er tegelijk met jou heel veel mensen mediteren.
Zo bijzonder,
Heel intiem,
Dit lichaam waarin jij huist,
Dit leven,
Zo klein en bescheiden als het is,
Deze adem,
Inademing is ontvangend,
Uitademing is iets delend,
Met de wereld om je heen,
De planten,
Alles wat leeft,
Inademing ontvangen we,
Uitademing delen we,
We mogen ruimhartig ontvangen,
We mogen ruimhartig delen,
Misschien met wat verzachting in het gezicht,
Klein,
Intiem,
Dit lichaam,
Hoe het ook maar aanvoelt op dit moment,
Deze adembeweging,
De ruimte waar jij je in bevindt,
Verbinding doorheen tijd en ruimte,
De wereld,
Heel ruim,
De hele rijke wijten,
Zonder einde,
Bewust van het landschap waar jij je in bevindt,
Het land,
De bomen,
De grond,
De wateren,
Rivieren,
Misschien heuvels.
Beter dat jouw ademhaling en de ademhaling van alles wat leeft,
Één is.
Dat de aarde ademt.
Misschien is er wel een plek,
Zo,
In de natuur,
Die je kent of die je herinnert of die je voorstelt,
Waar je echt in contact bent met dat gevoel van,
Ik ben hier.
Soms kan de natuur ons in contact brengen met dat gevoel van onvoorwaardelijkheid,
Van alles is helemaal zoals het is,
Er hoeft niets bewezen te worden of gepresteerd,
Dat er geen voorwaarden zijn aan jou,
Aan dit leven,
Dat je ervaart,
Zo is het.
Kijk maar of er zo'n soort plek in je opkomt en als dat zo is,
Dan kan dat beeld helpend zijn of die ervaring of die herinnering.
Bij het aanwezig zijn zonder voorwaarden,
Zoals je bent.
De natuur stelt geen voorwaarden aan jou,
Aan jouw aanwezigheid.
Je bent onderdeel van de natuur,
Je leeft.
En natuurlijk heb jij,
Heb ik,
Hebben wij alle,
Allerlei kwetsures en verwondingen,
Niet alles in ons leven is zo gegaan als we wilden.
Ieder van ons heeft verliezen geleden,
Verlies van dierbaren,
Van zekerheden,
Van dromen,
Van gezondheid,
Van vertrouwen.
Als je je zo voorstelt dat je op een plek bent waar jij onvoorwaardelijk kan zijn,
Dan betekent dat inclusief al die kwetsures,
Al die breuken,
Barsten,
Deuken,
Verkleuringen,
Vergroeien.
De natuur zegt nooit,
Dit moet anders zijn of beter,
Of dit moet weg zijn.
Ik wil je uitnodigen om echt intiem te zijn met jezelf,
Inclusief al die gebrokenheid.
Ja,
Dit hoort ook bij mij.
Dit hoort ook bij mij.
Ermee ademen.
Inademing is ontvangend,
Al die onvoorwaardelijkheid.
Vertrouwen.
Ruimte.
Uitademing is iets delend,
Ook van onvoorwaardelijkheid.
Ruimte.
Vertrouwen.
Juist vanuit dat gebroken komt compassie heel natuurlijk omhoog op.
Zoals Rumi zegt,
De dichter,
Daar waar die barst zit,
Daar kan het licht naar binnen vallen,
Van het ongebroken,
Dat kan ons openen naar de wereld.
Open,
Kwetsbaar en ook robuust,
Vol vertrouwen.
Vanuit die robuustheid die tegelijkertijd open en kwetsbaar is,
Kunnen we iets betekenen,
Kunnen we het dienen.
Wat dient ons zelf nu,
Op dit moment,
Wat dient jou op dit moment?
Dat wat jou dient op dit moment,
Is waarop de inademing meelaten komen.
Ontvangen.
Het gaat vanzelf,
Je hoeft eigenlijk niets te doen.
Het ontvangen gebeurt.
De inademing,
Bijvoorbeeld vertrouwen of liefde,
Iets anders.
En op de uitademing,
Datzelfde,
Dat heel heilzaam is,
Ook delen met de omgeving.
Dat ontvangen kunnen we ook weer delen.
Heel eenvoudig.
Vanuit dat besef van onze gebrokenheid,
Hoe het er ook maar uitziet.
Ieder leven is anders.
Dat niet proberen weg te krijgen of te veranderen,
Maar echt ermee samen te vallen.
Dit ben ik,
Inclusief al die dingen die mij zijn overkomen,
Die misschien zelfs mijn ouders,
Mijn voorouders zijn overkomen,
Die mijn land zijn overkomen.
Dit is wat hier is.
Ik kan er compassie mee voelen.
Ik heb er niet om gevraagd,
Ik neem er verantwoordelijkheid voor.
Ja,
Dit ben ik.
Vanuit die onvoorwaardelijkheid kan ik het delen.
Die onvoorwaardelijkheid is het ongebroken en dat is oneindig.
Er zit geen stop op of maat aan.
Het is een onmetelijke bron van compassie,
Van liefde.
De inademing ontvangen,
Uitademing delen.
Heel eenvoudig.
Delen vanuit onvoorwaardelijkheid.
Mensen,
Dingen om je heen,
Het geeft vreugde.
Vanuit alleen identificatie met onze gebrokenheid,
Kunnen we niet zoveel delen.
Dus het is ruimer.
Het is dit,
Inclusief gebrokenheid en dat is samen ongebroken.
Dank voor je beoefening.
Maak kennis met je leraar
4.6 (31)
Recente Beoordelingen
More from Annetje Jikai Brunner
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
