Stevig En Zacht Bij Kritische Gedachten

Deze meditatie kan heel behulpzaam zijn op momenten waarop je wat meer stevigheid in jezelf kunt gebruiken.

Wanneer er veel gebeurt,

Of wanneer je merkt dat er steeds meer kritische gedachten in je hoofd verschijnen.

Op zulke momenten raken we soms gemakkelijker het contact met onszelf kwijt.

We zoeken dan vaak naar how fast,

Bijvoorbeeld door te analyseren en oplossingen te zoeken voor wat er speelt.

En juist dan kunnen we ook veel ijzender worden.

Naar anderen,

Maar vooral ook naar onszelf.

En deze meditatie doen we iets anders.

Wij maken contact met stevigheid.

Maar niet buiten onszelf.

Juist in onszelf.

Voor deze oefening kun je een klein voorwerp gebruiken,

Dat voor jou zoveel stevigheid als zachtheid vertegenwoordigt.

Het liefst pak je dan iets met een duidelijke vorm en een zachte of aangename structuur.

Iets wat prettig in je hand ligt.

En als je op dit moment niets bij de hand hebt,

Dan kun je je verbeelding gebruiken of eenvoudig je eigen hand.

Ga dan allereerst gemakkelijk zitten.

En zet als het kan beide voeten op de grond.

Je rugjes rechtop.

Je handen rusten ontspannen in je schoot.

En als je het prettig vindt,

Dan kun je je ogen sluiten.

Houd je ze liever open,

Laat je blik dan zacht voor je rusten.

Je hoort zo de klankschaal en dan gaan we beginnen.

Voel eerst maar eens dat je hier bent.

Op deze plek.

Op dit moment.

Merk op dat je nergens naartoe hoeft.

En dat er ook niets hoeft te veranderen.

Sta alleen maar even stil.

En merk op hoe het nu met je is.

Misschien voel je rust.

Maar misschien is er spanning of vermoeidheid.

Misschien voelt je druk of chaos in je hoofd door alle gedachten die voorbij komen.

En misschien voel je iets heel anders.

Of weet je op dit moment helemaal niet zo goed,

Of en wat je nu voelt.

Wat je ook opmerkt.

Je hoeft er niets mee te doen.

Je hoeft het niet te veranderen.

Je merkt het enkel op.

Ah,

Zo is het nu.

En terwijl je zo zit.

.

.

Breng dan langzaam je aandacht naar je lichaam.

Volg hoe je zit.

Merk de plekken op waar je lichaam de ondergrond raakt.

Je zit vlak.

Je bovenbenen.

Voel eens hoe dat contact is.

Misschien is dat heel subtiel.

Of juist duidelijk aanwezig.

En merk iets heel eenvoudigs op.

Dat je lichaam gewicht heeft.

En dat je het gewicht niet helemaal zelf hoeft te dragen.

De ondergrond neemt een deel van het gewicht van je lichaam over.

Het draagt je.

Breng dan nu je aandacht naar je voeten.

Denk niet aan je voeten.

Maar voor het contact van je voeten met de grond.

Je linkervoet.

En je rechtervoet.

Voel de plekken waar ze de ondergrond raken.

Je hiele.

.

.

De voorkant van je voeten.

Je tenen.

Misschien voel je druk?

Of juist heel weinig.

Wij zoeken niet naar een bijzondere ervaring.

Dat wat je voelt is helemaal goed.

Merk alleen maar op dat je voeten op de grond rusten.

En dat de aarde je draagt.

En misschien kun je nu iets opmerken waar we normaal gesproken nauwelijks bij stilstaan.

De zwaartekracht.

Je lichaam heeft geweigd.

En dat gewicht beweegt van nature naar beneden.

Hoe is het om op te merken dat je daar niets voor hoeft te doen?

Je hoeft jezelf niet vast te houden.

Je hoeft jezelf niet te dragen.

Want onder jou is iets wat jou draagt.

En hoe zou het zijn om jezelf toe te staan,

Daar iets meer op te vertrouwen?

Alsof je een klein beetje meer van je gewicht kunt afgeven.

En wat dieper in je lichaam kunt zakken.

Meer hier zijn.

Bij jezelf.

Misschien merk je op dat je ergens in je lichaam iets minder hoeft vast te houden.

Bijvoorbeeld in je schouders.

Of in je kaken.

En je hoeft het niet te ontspannen.

Hoe zou het zijn als je jezelf alleen maar toestaat om voor één moment niet alles zelf te hoeven dragen?

Merk op dat de aarde onder je niets van je vraagt.

Jij hoeft haar niet te bewijzen dat je rustiger of sterker bent.

De aarde is er gewoon.

Ze draagt je.

Precies zoals je bent.

Dus breng je aandacht nu naar je adem.

En merk op waar je je adem op dit moment het gemakkelijkst kunt voelen.

Bij je neus.

En je borst.

In je buik.

Voel hoe de adem komt.

En weer gaat.

Hoe je lichaam ademt.

Zo vanzelf.

En misschien kun je met iedere uitademing iets meer grond en stevigheid toelaten.

En met iedere inademing.

.

.

Iets meer zachte ruimte.

Vervolg hoe je adem zacht door je lichaam beweegt.

En ruimte van binnen inneemt.

Als je voor deze meditatie een voorwerp hebt klaargelegd,

Neem het dan nu in de handen.

En heb je niets bij je,

Leg dan eenvoudig de ene hand in de andere.

Breng je aandacht naar wat er in je hand ligt.

De vorm,

De temperatuur.

De structuur.

En knijp nu heel voorzichtig in het voorwerp.

Zacht?

Net genoeg om wat weerstand te voelen.

En merk zo op dat het een eigen vorm heeft.

Dat er iets stevigs in zit.

Breng nu je aandacht naar het oppervlak.

Voel het oppervlak.

Misschien voelt het zacht.

Of glaat.

Of op een andere manier aangenaam.

Merk die twee eigenschapen eens op.

Het een hoeft het ander niet uit te sluiten.

Laat nu je handen weer wat zachter worden.

Verminder de druk op het voorwerp dat je vasthoudt,

Heel klein beetje.

En merk op wat er gebeurt.

En terwijl je hier zo zit.

.

.

Bewust van de ondergrond die je draagt.

De zachtheid van je adem,

En de eigenschappen van het voorwerp in je hand,

Merk eens op wat er op dit moment in je hoofd gebeurt.

Misschien is het er rustig.

Of merk je toch gedachten op?

En misschien zit daar zelfs een kritische gedachte bij.

Als zo'n gedachte er niet is,

Ga er dan ook niet naar zoeken.

Merk gewoon op wat er wel is.

En als er wel een gedachte verschijnt,

Merk haar dan op.

Je hoeft er niet te volgen.

Je hoeft niet te onderzoeken of ze gelijk heeft.

Je hoeft er niet mee in discussie.

En je hoeft haar ook niet weg te krijgen.

Je keukent er enkel naar.

En als je wilt,

Kun je zacht benoemen.

Dit is een gedachte.

En kijk dan maar eens.

Of de gedachte blijft.

Veranderd of misschien weer verdwijnt en plaatsmaakt voor een andere gedachte.

Wat er ook gebeurt,

Jij bent hier.

En jij merkt op.

Dat er een gedachte is.

En tegelijkertijd voel je de aarde onder je.

Je adem die zonder dat je daar moeite voor hoeft te doen,

Zacht door je lichaam beweegt.

En het voorwerp in je hand,

Met zijn stevige vorm en zachte oppervlakte.

Merk op dat je bij jezelf kunt blijven.

Dat je niets hoeft te doen.

Dat je jezelf niet hoeft te overtuigen dat alles goed is.

En dat je niet tegen je gedachten hoeft te vechten.

Want er is iets veel eenvoudigers mogelijk.

Jezelf niet verlaten.

Bij jezelf blijven?

Bij wat je voelt.

Stevigheid ervaren.

En dat wat je in jezelf tegenkomt met zachtheid benaderen.

En als je wilt,

Leg dan nu één hand op je lichaam.

Op je borst of je buik of op een andere plek die je op dit moment prettig voelt.

En voel het contact van je hand met je lichaam.

De zachte druk.

De warmte.

Een merk op hoe het is.

Als je hand daar gewoon mag zijn.

Als een eenvoudig gebaar van nabijheid bij jezelf.

Blijf dan hier nog een paar momenten.

Zo aanwezig bij jezelf.

En wanneer je voelt dat het tijd is om deze meditatie af te ronden,

Beweeg dan rustig je vingers.

En je tenen.

Misschien wil je je even zacht uitstrekken.

Word je dan weer bewust van waar je nu bent?

En open op jouw moment rustig je ogen.