Bergmeditatie

De bergmeditatie.

Ga voor deze meditatie zitten.

Laat de onderkant van je lichaam een stabiele basis vormen van waaruit je bovenlichaam zich opheft met een rechte rug.

Voel dan hoe de basis van je lichaam plaats inneemt en je lichaam draagt.

Je hoofd staat recht op je nek en je schouders.

Schouders helemaal ontspannen.

Je kunt ze eventueel even optillen en weer laten vallen.

Je handen rusten in je schoot of op je benen.

En laat je houding zo zijn dat je waardigheid een rust uitstraalt.

En als je eraan toe bent,

Breng dan de aandacht naar de bewegingen van de adem.

Merk op hoe je longen zich met lucht vullen en hoe je borst en buik op en neer gaan bij het reizen en dalen van de adem.

En stel je dan in je fantasie een berg voor.

Denk er niet te lang over na.

Neem het beeld dat in je opkomt.

Dat kan een berg zijn die je kent van een vakantie,

Van een plaatje uit je jeugd,

Of een beeld dat zomaar bij je opkomt.

En neem dan de kwaliteit van deze berg in je op,

Zoals je hier nu zit.

Stevig,

Rustig,

Met de basis op je stoel en met een waardige houding.

Voel je als het ware veranderen in de berg die je net in je fantasie voor je zag.

En kijk eens hoe onbewegelijk en massief de berg is.

En hoe prachtig.

Of je nu van dichtbij kijkt of van veraf.

Kijk of je je een kunt voelen met de berg,

Zodat jij de berg wordt.

Je hoofd is de top,

Je schouders zijn de flanken en je zitvlak en benen worden de basis van de berg.

En misschien kun je dan voelen dat je lichaam iets van de kwaliteiten van die berg aanneemt.

Zoals je hier nu zit,

Rechtop,

Stil en waardig.

Je zit als een stevige,

Rustige berg.

Er zijn geen woorden meer bij,

Geen gedachten.

Je bent helemaal aanwezig.

De berg is er gewoon.

De berg zit berg te zijn,

De hele dag door.

Terwijl de zon opkomt,

Een boog maakt en weer neergaat.

Terwijl het licht verandert,

Terwijl de dag naar de nacht komt en de nacht naar de dag.

Zit de berg daar gewoon.

De berg is stevig en rustig.

Terwijl het winter,

Lente,

Zomer en herfst wordt.

Het weer op de berg is steeds anders.

Elke dag en elk uur.

Soms is er zon,

Soms is er regen of sneeuw.

Wat voor weer het ook is,

De berg is rustig en stevig en kalm.

De berg is er gewoon.

In elk seizoen kan de berg ijskoude regen over zich heen krijgen,

In de wolken zitten of in de mist.

De mensen die de berg komen bezoeken,

Kunnen het jammer vinden dat de berg niet te zien is.

Maar voor de berg maakt het niet uit.

De berg zit er gewoon.

In de zon of in de wolken,

In de gloeiende hitte of in de kou,

De berg is er gewoon.

Onbewogen door het weer,

Door wat er aan de buitenkant van de berg gebeurt.

Als wij stilzitten,

Merken we steeds de veranderingen in ons denken,

In ons voelen,

In ons lichaam en daarbuiten.

Ook in ons leven kennen wij tijden van licht en donker.

Van vrolijkheid,

Pijn en verdriet.

Er zijn stormen in de buitenwereld en in onze levens.

En ook van binnen in ons gevoel.

En door in onze meditatie die berg te worden,

Kunnen we ons verbinden met de kracht en de stabiliteit van de berg en die voor onszelf aannemen.

Jij kunt zelf die stilte en stevigheid zijn.

Ook al verandert er van alles in je leven,

Elke seconde,

Elk uur en door de jaren heen.

Het kan ons helpen om te zien dat onze gedachten en gevoelens,

Ons piekeren,

Onze emotionele stormen en crisis veel weg hebben van het weer op de berg.

En als we er op deze manier mee omgaan,

Leren we een diepere stilte en wijsheid kennen dan wie we voor mogelijk hadden gehouden.

Midden in de storm.

Dus als er in je leven veel onrust is,

Keer dan in gedachten terug naar het beeld van jouw berg.

Voel je verankerd met de aarde en zeg tegen jezelf,

Ik zie mezelf als een berg en ik voel me stil en stevig.