Öz şefkat,
Yani kendine anlayış göstermek,
Birçok kişi için kolay değildir.
Bazılarımız değersizlik hisseder,
Bazılarımız ise kendini fazla eleştirir.
Kendine şefkat ve anlayış göstermek,
Bencillik ya da ben merkezcilik gibi görünür.
Yerleşmiş toplum algıları da bunu destekler,
Sanki şefkat hep başkalarına gösterilmelidir.
Aslında hepimiz kendimize şefkat ve anlayış gösterme,
Yani öz şefkat kapasitesi ile doğuyoruz.
Bu kapasiteyi kullanabilmek için çoğunlukla beyinde bunun aktive edilmesi gerekiyor.
Bazı pratikler beyinde yeni nöral yollar oluşturmak için bize yardım edebilir.
Böylece zihin kendini eleştiren taraftan değil,
Kendini anlayış gösteren taraftan yanıt vermeye alışabilir.
Evet,
Birazdan birlikte yapacağımız bu kısa uygulamanın adı 3 adımda öz şefkat molası.
Hazırsan başlayalım.
Ve başlarken önce bu ana doğru dönelim.
Bunun için yere değen ayak tabanlarına ya da sandalyede oturuyorsak oturma kemiklerini fark etmek bize yardımcı olabilir.
Ve burada duran bedeni bir dağ gibi hayal edebilirsin.
Omurga gökyüzüne doğru uzanıyor ve diğer yandan yeryüzüne yerleşmişlik hissi bu ana eşlik ediyor.
Beden sabit ve yerleşmiş,
Aynı bir dağ gibi.
Ve bedenin nefes alışverişini fark edelim.
Başından sonuna kadar nefesle kalarak nefes alıyoruz ve nefes veriyoruz.
Bu pratiği gerçekleştirmek için şu an hayatında olan bir zorluğu ya da varsa şu an bedende gerçekleşmekte olan bir ağrı veya sıkışıklığı ön plana çıkaralım.
Uygulamayı yeni yapmaya başladıysan belki başlarda en zorlu olanlar yerine daha az zorlayıcı olanlarla başlayabilirsin.
Ve bu zorluğu aklına getirdiysen,
Onu hatırladıysan ya da ön plana çıkardıysan ona eşlik eden düşünce ve duyguları da fark edelim.
Ve bunların bedendeki yansımasını,
Duyguyu bedenin neresinde,
Nasıl hissettiğimizi fark edelim.
Ve şimdi uygulamanın ilk adımında,
Bu anda,
Bu ağrıyı ya da hayatımızdaki zorlu durumu yaşadığımız gerçeğini fark edelim.
Bu zorlukla ilgili düşünceleri,
Duyguları ve bedensel hisleri yaşamak için kendimize izin verelim.
Ve bize yardım edecek kelimeleri,
Nazik ve yumuşak bir sesle içimizden tekrar edelim.
Belki şöyle bir şey söylemek istersin kendine.
Bu gerçekten acı veriyor,
Bu canımı yakıyor,
Bu durum beni zorluyor,
Çok stresli hissediyorum.
Şimdi ikinci adımdayız.
Ve şimdi kendimize zorlukların insan olmanın bir parçası olduğunu hatırlatalım.
Herkes hayatında acılar,
Ağrılar ve zorluklarla karşılaşır.
İnsan olmanın ortak faydasını hatırlayalım.
Hayat hikayelerimiz farklı,
Fakat insan olma deneyimimiz aynı.
Hepimiz hayatta zorlanabiliriz,
Yani zorluğu hissetmek normaldir.
Ve yine nazik ve yumuşak bir sesle içimizden tekrar edelim.
Belki şöyle bir şey söylemek istersin kendine.
Sorun yok,
Yalnız değilim.
Diğer insanlar da zorlanıyor,
Herkes bazen zorlanır.
Zorluklar hayatın parçası,
Bizi insan yapan şeylerden biri.
Ve son adıma doğru ilerliyoruz.
Eğer istersen ve senin için uygunsa,
Nazikçe belki kendine verdiğin desteği,
Anlayışı temsil edecek şekilde kendine dokunmak isteyebilirsin.
Kendi varlığını hissetmek için.
Belki bir elini kalp hizasına yerleştirmek istersin.
Ya da bir elinle diğerini tutmak isteyebilirsin.
Ya da kendine sarılabilirsin.
Kendi yumuşak,
Anlayışlı dokunuşunu hissetmek için.
Belki içinden sormak istersin.
Şu anda.
Kendime anlayış göstermem için neyi duymak isterdim?
Ve yine nazik ve yumuşak bir sesle,
Içimizden tekrar edelim.
Belki şöyle bir şey söylemek istersin.
Aynı yakın bir arkadaşına,
Ona destek olurken söyleyeceğin gibi.
Geçecek.
Ben buradayım,
Senin yanındayım.
Bunu birlikte atlatacağız.
Ya da belki içinden şu cümlelerden sana en uygun olanı ya da belki hepsini söylemek istersin.
Bu durumu yaşarken güçlü olmayı diliyorum.
Bu durumu yaşarken kendime anlayış göstermeyi diliyorum.
Kalbimin huzurla dolmasını diliyorum.
Sabırlı olmayı diliyorum.
Kendimi olduğum gibi kabul etmeyi diliyorum.
Ve bu kısa uygulamayı bitirmeye hazırlanırken yavaşça nefese dönelim.
Bedenin nefes alışını fark edelim.
Ve şimdi de nazikçe burada duran bedenin tamamını fark edelim.
Ve şu an varlığını gösteren düşünce ve duyguları fark edelim.
Kendimiz olmaya izin vererek.
Ve kendi zamanında gözler kapalıysa acele etmeden onları açarak meditasyonu bitirebilirsin.
