นำฝึกสมาธิ ด้วยอานาปานสติ

เสียงบรรยาย พระสูตร อานาปานสติ
พุทธวจน - การวางจิต เมื่อทำสมาธิ ด้วยอานาปานสติ

Transcript

ความรู้อยู่กับลมหายใจเข้าออกของเราเดี๋ยวทำสมาธิกันสักพักหนึ่ง ทำความรู้อยู่กับลมหายใจเข้าออกของเราพระพุทธพระพักเจ้าสอนในเรื่องของ การเจริญอานาปาณสติเป็นสิ่งที่พระองค์เมื่อครั้งยังเป็นโผฏิสัตว์อยู่ ก็ได้ใช้อานาปาณสติและได้ใช้ทุกครั้งที่จำบรรษาการ และตัวอานาปาณสติเป็นเหตุให้พระองค์ได้ตรัสรู้ธรรมที่พระองค์จัดว่าเมื่อครั้งก่อน แต่การตรัสรู้ พระองค์ยังเป็นโผฏิสัตว์อยู่พระองค์อยู่ด้วยวิหารธรรมนี้เป็นส่วนมาก คืออานาปาณสติสมาธิทำให้กายของพระองค์ไม่ลำบาก ตาของพระองค์ไม่ลำบาก และจิตของพระองค์ก็หลุดพ้นจากอาสวะ เพราะไม่ถือมั่นด้วยอุปฐานแล้วก็เลยแนะนำภิกษุว่า ถ้าพวกเธอทั้งหลายต้องการให้กายไม่ลำบาก ตาไม่ลำบาก และจิตของเธอก็หลุดพ้นจากอาสวะ เพราะไม่ถือมั่นด้วยอุปฐานแล้วใส อานาปาณสติสมาธินี้แหละ อันเธอทั้งหลายพรึงกระทำไว้ในใจให้เป็นอย่างดีและถ้าจิตของเธอหลุดออกจากลมหายใจไป ไปรับรู้เรื่องอื่น ก็พยายามละความเพลินในอารมณ์นั้น กลับมาทำความรู้อยู่กับลมหายใจอีกครั้งหนึ่ง เพียงทำความรู้สึกอยู่กับลมหายใจที่ไหลเข้าไหลออกพระภูมิพระพราคเจ้าตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย! ภิกษุไปแล้วสู่ป่า สู่คนไม้ สู่เรือนว่างก็ตาม นั่งคู่ขาเข้ามาโดยรอบ ตั้งกายตรงดำลงสติเฉพาะหน้า มีสติหายใจเข้า มีสติหายใจออกเมื่อหายใจเข้ายาว ก็รู้ว่าหายใจเข้ายาวเมื่อหายใจออกยาว ก็รู้ว่าหายใจออกยาวเมื่อหายใจเข้าสั้น ก็รู้ว่าหายใจเข้าสั้นเมื่อหายใจออกสั้น ก็รู้ว่าหายใจออกสั้นทำความรู้พร้อมเฉพาะ ซึ่งกายทั้งปวง หายใจเข้าทำความรู้พร้อมเฉพาะ ซึ่งกายทั้งปวง หายใจออกทำกายสังขารให้ลำงับอยู่ หายใจเข้าทำกายสังขารให้ลำงับอยู่ หายใจออกภิกษุทั้งหลาย! ลมหายใจเข้า และลมหายใจออกนี้ เป็นกายอันหนึ่งอันหนึ่งในกายทั้งหลายเพราะเหตุนั้นในเรื่องนี้ ภิกษุนั้นย่อมชื่อว่าเป็นผู้ตามเห็นกายในกายอยู่เป็นประจำมีความเพียรเผากิเลส มีสัมปชัญญะ มีสตินำอภิชาและโทมนัสในโลกออกเสียได้การเจริญอานาปานสตินั้น เป็นเหตุให้มีทั้งผลใหญ่และอานิสงส์ใหญ่แม้จักรธรรมเพียงชั่วการลัดนิ้วมือก็ตามพระองค์ตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย! ถ้าภิกษุเจริญอานาปานสติ แม้ชั่วการเพียงลัดนิ้วมือเรากร่าวว่า เป็นผู้ไม่เหือนห่างจากชาญทำตามคำสอนของพระศาสดา ปฏิบัติตามโอวาทไม่ฉันบินตบาตของชาวแว่นแคว้นเปล่าจะป่วยกล่าวไปใหญ่ ถึงเมื่อกรธรรมให้มาก ซึ่งอานาปานสตินั้นเล่าดูกรมิกชาละและภิกษุผู้เพลิดเพลิน พร่ำสันเสริญ สยบมวเมาอยู่ซึ่งรูป เสียง กลิ่น รส ผู้ตับพะธรรมอารมณ์แล้วใส นั้นที่ย่อมเกิดขึ้นเมื่อนั้นที่มีอยู่ สาราคะ ความพอใจอย่างแรงกล้าย่อมมีเมื่อสาราคะมีอยู่ สันโยคะ ความผูกจิตติดกับอารมณ์ย่อมมีภิกษุผู้ประกอบพร้อมแล้ว ด้วยการผูกจิตติดกับอารมณ์ด้วยอำนาจแห่งความเพลินนั้นแหละ เราเรียกว่า ผู้มีการอยู่อย่างมีเพื่อนสองโอกาสที่จิตจะสงบ นั้นหาได้ยาดในชีวิตดังนั้นเมื่อมีเวลา เราพยายามให้จิต ได้มีโอกาสได้สัมผัสกับความสงบคือความสงบในอารมณ์นั่นเอง การให้จิตอยู่กับอารมณ์อันเดียว แล้วพยายามละอารมณ์อื่นๆที่จิตไปกอกหรือเรียกอีกอย่างว่าเป็นการสังวรสำรวมอินศีซึ่งผู้ที่สำรวมอินศี เพราะองค์เรียกว่าเป็นผู้ที่ไม่ประมาทผู้ไม่สำรวมอินศีเรียกว่าเป็นผู้ประมาทเมื่อภิกษุไม่สำรวมอินศีคือตาอยู่ จิตย่อมเกลือกลัว ในวิสัยอันจะพึ่งรู้แจ้งได้ด้วยจักษุเมื่อจิตเกลือกลัวแล้ว ปราโมทย่อมไม่มีเมื่อปราโมทไม่มี ปีติย่อมไม่มีเมื่อปีติไม่มี ปสติย่อมไม่มีเมื่อปสติไม่มี จิตย่อมไม่ตั้งมั่นเมื่อจิตไม่ตั้งมั่น ธรรมทั้งหลายย่อมไม่ปรากฏภิกษุนั้นย่อมถึงซึ่งการถูกนับว่า เป็นผู้อยู่ด้วยความประมาทโดยแท้การสังวรสมรูมอินศี จึงเป็นสิ่งที่สำคัญ เป็นเหตุให้เราเข้าถึงมักผลนิพพานได้ ด้วยการกระทำเพียงอย่างเดียวคือการสังวรสมรูมอินศี สมรูมจิต อยู่ที่ลมหายใจ ที่ไหลเข้าไหลออกผู้ใดละความเพลินได้เร็ว ดุดกระพิบตา พระผู้มีพระพาคเจ้าก็ชมว่า เป็นอินศีป่อนาฉันเลิศที่ตรัสกับพระอนนท์ว่าอนนท์ อารมณ์อันเป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่ชอบใจ เป็นที่ชอบใจ และไม่เป็นที่ชอบใจ อันบังเกิดขึ้นแล้ว แก่ภิกษุนั้น ดับไปได้เร็ว ดุดการกระพิบตาของคน อุเบขายังคงเหลืออยู่ นี้เรียกว่า อินศีป่อนาฉันเลิศก่อนเจ้าจักสมาธิก็ให้พวกเราตั้งจิตแผ่นเมตตา ให้แก่สภสัตว์ทั้งหลาย อันนี้ส่วนของการแผ่นเมตตา รัฐตาโคตรได้ตรัสว่า เป็นเหตุให้เรานั้น ดับเป็นสุข ตื่นเป็นสุข ไม่ฝันร้าย เป็นที่รักของพวกมนุษย์ เป็นที่รักของพวกอามนุษย์เทพยดารักษา ไฟก็ดี ยาพิษก็ดี สารตราก็ดี ไม่ต้องบุคลนั้น มีสีหน้าปุดป่อง ไม่หลงธรรมกาละ ถ้ายังไม่ให้บรุณวิเศษที่ยิ่งขึ้นไป ย่อมได้ไปบังเกิดในปรมโลก

Reviews

ดีครับผม ขอบคุณครับ

ขอบคุณ และอนุโมทนาบุญด้วยนะคะ

อนุโมทนาสาธุบุธครับ

อนุโมทนาบุญกับเจ้าของคลิปเสียงและทุกๆท่านที่เจริญภาวนานั้งสมาธิทุกท่านค่า