Alles Ten Diepste Vertrouwen

Laten we als de ogen nog niet dicht zijn allemaal,

En zoals iedere week weer,

Met z'n allen tegelijk een hele diepe afbehaling nemen.

Voor degene die nieuw is hier vanavond,

Wij beoefenen korte momenten van verstilling tijdens deze bijeenkomsten.

En die korte momenten van verstilling,

Die nemen we mee in onze dagelijkse dag,

In alles wat we ervaren.

We onderzoeken hier iedere week of het mogelijk is om diep te ontspannen in alles.

Dat doen we door een kort moment even alles te laten zijn zoals het zich voordoet,

Door even geen mening te hebben over dat wat je ervaart,

Even alle gedachten te stoppen,

Of ze even weg te geven,

Of in ieder geval je niet mee te bemoeien met al die gedachten die vaak heel erg bepalend zijn voor hoe je iets ervaart.

En door wekelijks hier samen te komen,

Worden we telkens daaraan herinnerd dat het mogelijk is,

Als het automatisch in je opkomt,

Om heel even een kort moment niet in te gaan op alle gedachten die er rondgaan,

Die er vaak rondspoken in je hoofd en in je gewaarzijn,

En ook door wekelijks en gedurende je dag te blijven luisteren naar deze boodschap,

Wordt het op een gegeven moment automatisch en gaat het vele malen per dag voorkomen dat je een kort moment automatisch jezelf even herinnert om te ontspannen.

En je kunt je misschien voorstellen dat het heel prettig is om mee te gaan maken,

Keer op keer,

Dat je een kort moment ontspant in iets waar je doorgaans heel veel spanning in voelt,

Iets wat lastig is voor je.

We vinden vaak de dingen lastig in ons leven,

Doordat we gewend zijn om alles te zien zoals we het geleerd hebben,

En van de ene gedachte aanhaken op de andere,

Zonder ook te zien dat we vaak alles bekijken als een soort concept.

Dus wat we hier leren is,

Minder het leven te ervaren als een concept,

Wat we zelf hebben aangeleerd en wat we voor waarheid zijn gaan aannemen.

Het is inmiddels de dertiende week dat we hier samenkomen en vele zijn hier wekelijks geweest en er op een gegeven moment ook achtergekomen dat heel veel van dat wat we denken in ons leven,

Dat dat in essentie geen waarheid heeft,

Dat dat aangeleerd is en doordat iedereen dat vindt,

Dat dat waarheid is,

Dat we dat zelf ook voor waarheid zijn aangaan nemen.

Dus deze meditaties zijn meer dan enkel een tot rust komen en lekker ontspannen weer hier weggaan.

Deze avonden en bijeenkomsten en deze meditaties,

Die dragen bij aan een hele nieuwe manier van leven.

Je kunt je voorstellen dat er nogal wat verandert in het leven van die menselijke vorm,

Zoals we die hier meerdere malen genoemd hebben.

Die menselijke vorm die zo geneigd is om zich te identificeren met de persoon,

Met het ego,

Met de ik en alle verhalen die daaraan vasthangen.

Die menselijke vorm die leert nu plotseling,

En niet alleen leert met de mind,

Maar juist voorbij die mind,

Voorbij de gedachte en voorbij het gevoel een persoon te zijn,

Leert die menselijke vorm dat er iets anders aan de gang is en dat er iets in dit gewaarzijn,

In dit bewustzijn altijd onveranderlijk is en altijd stabiel en heel rustig en ontspannen en stil.

Iets is ook meningloos.

En als dat ikje of die persoon,

Of het ego,

Dat te horen krijgt voor de eerste keer in zijn leven,

Dan kan dat wat oncomfortabel aanvoelen voor het hele systeem,

En dan met name dat meningloos zijn.

Want de persoon die heeft graag een mening,

Daar zijn we ook in de afgelopen weken heel helder achtergekomen.

En daar kun je nu in dit moment ook weer bij jezelf nagaan.

Als je doorheen je leven kijkt,

Wat je allemaal vindt van van alles,

En hoe belangrijk je bepaalde dingen vindt,

En dan komt er plotseling weer die herinnering,

Dat moment gedurende je dag,

Terwijl je bezig bent met iets.

Zelfs op de momenten wanneer je heel erg druk bent met van alles.

Dan komt er plotseling een moment waarop je je realiseert,

Ah,

Ik kan op dit moment ontspannen,

Even mijn gedachten stoppen.

En plotseling ontstaat er een ruimte,

Een openheid.

En die openheid waar je instapt wanneer je even al je meningen loslaat,

Even niets wilt van iets,

Helemaal niets,

Zelfs als de volgende gedachte weer knaagt aan je,

Omdat die toch wat van je wil.

Als je helemaal kunt rusten in het moment en alles kunt laten zijn,

Dan sluit je aan op wijsheid,

Op een wijsheid die voorbij gaat,

Aan alles wat we hier met onze mind en alle hersenactiviteiten denken te kunnen bewerkstelligen.

Kijk maar eens doorheen je leven,

En nu ook in de laatste weken met name,

Hoeveel je situaties in je leven benadert,

Via je gedachten,

Via de mind,

Kun je ook zien dat je vaak gesprekken aan het voeren bent,

Als het ware met jezelf,

Als ik nou dit doe dan,

Oh ja,

Als ik nu misschien aan die en die vraag,

Dan zou het me wat makkelijker worden,

Of dan kan dat en dat gebeuren,

In allerlei situaties,

Werksituaties of privésituaties,

Naar volwassenen en naar kinderen,

En is het je duidelijk geworden dat wanneer die gedachten gaande zijn,

Dat je aandacht dan uitgaat naar dat in het leven wat geen ultieme waarheid in zich heeft.

En als je in de ochtend opstaat,

Hoe vaak komt het voor in je leven,

Dat je niet direct ingaat op alles wat de gedachten je zogezegd vragen,

Die mind.

Mocht het al voorkomen in je leven dat je automatisch een kort moment stopt en ontspant,

Is het je dan ook opgevallen dat je bepaalde dingen aan het denken was,

Zie je al wat er in de mind gaande is,

Zie je op dit moment wat er aan gedachten voorbijgekomen,

En is het mogelijk om dat wat in het leven onveranderlijk is,

En altijd stabiel,

Dat waar geen woorden voor zijn,

Is het mogelijk om dat te ervaren terwijl je gedachten voorbij ziet komen,

Om tegelijkertijd bewust te zijn daarvan,

Nu ook het geluid wat voorbij komt,

En tegelijkertijd dat wat niet verandert,

En nu ook weer het geluid wat voorbij komt,

En mijn stem,

En ook dat wat niet verandert,

Wat onveranderlijk is,

En rustig is,

En niet reageert.

Stel je maar weer eens een situatie voor in je leven,

Kan iets heel erg alledaag zijn,

En terwijl je je ziet bewegen in die situatie,

Onderzoek maar eens of daar ook die onveranderlijkheid aanwezig is,

Die stabiliteit,

Die rust,

Die ontspanning.

Het is al duidelijk dat we als mens zeer vaak vergeten dat die onveranderlijkheid,

Die rust,

Die ontspanning,

Dat die altijd aanwezig is,

En beschikbaar is,

Om vanuit te rusten,

Om vanuit te zijn,

Vanuit die onveranderlijkheid,

Die rust,

Wordt het ook heel erg eenvoudig om die illusie van die persoon,

Van dat ego,

Van dat ikje,

Om die ook met rust te laten.

En als die illusie toch weer actief lijkt te zijn,

Dat die persoon van alles lijkt te willen en te moeten,

En dat die persoon in de waar lijkt te zijn,

Of gefrustreerd,

Of eenzaam,

Of radeloos,

Als dat allemaal het geval lijkt te zijn,

Of een van die dingen,

En er is de mogelijkheid om aan te haken op die onveranderlijkheid,

Op die rust,

Keer op keer,

In een kort moment van verstilling,

Steeds vaker,

Omdat we luisteren naar deze boodschappen.

Dan stap je werkelijk in een nieuwe ervaring van het leven,

En zelfs in een nieuw leven,

In een leven dat niet meer geregeerd wordt door die illusie van het ikje,

Van het ego.

Langzaam brokkelt dat ego af,

En blijft die onveranderlijkheid over.

En die toegang,

Die wordt steeds eenvoudiger.

Die ruimte,

Die ruimte en die toegang tot die ruimte,

Die maakt de ervaring mogelijk van liefde.

En zoals ik in de vorige week ook al een keer zei,

Niet die liefde die we kennen van Hollywood,

En van de tv,

Waarbij iemand wat wil van de ander,

Om zich vervolgens fijner te voelen.

Wanneer dat ego langzaam afbrokkelt,

Door telkens weer,

Heel even kort,

Te ontspannen in alles,

Dan stroomt door die menselijke vorm,

Onverwaardelijke liefde,

En dan stroomt dat wat wil stromen,

Dan zakt de mind,

Die zakt in het hart,

En plots is het rustig,

En stil,

En wordt er een tevredenheid ervaren,

En een wetendheid,

Dat dat wat we altijd dachten in het leven,

Dat waar we ons altijd zo druk over maakten,

Dat dat niet de ultieme waarheid is,

Waarmee we het dus ook veel meer met rust kunnen laten.

Niet zozeer dat dat per se moet,

Het is prima om je er nog heel erg druk over te maken,

Maar als die wetendheid er is,

Dat het in essentie niet een ultieme waarheid is,

Dan kan alles er zijn.

Ook als je dan plotseling boos zou zijn,

En dat eigenlijk niet zo fijn vindt,

Ook dan kan die liefde,

Die onverwaardelijke liefde,

Weer helderheid geven.

Vanuit dat veld van onverwaardelijke liefde,

Zal die menselijke vorm ook ervaren dat er heel veel zachtheid aanwezig is.

Altijd.

Misschien,

Ga het maar eens na nu bij jezelf,

Kun je nu ervaren dat er heel veel zachtheid aanwezig is,

Een verwarmte,

Een rust.

Die warmte en die rust en die zachtheid,

Die is er ook als het leven totaal chaotisch uitziet,

En je niet weet wat er gaat gebeuren.

Dat is het grappige aan het geheel.

Als je dat eenmaal mag gaan ervaren,

Dat te midden van de meest chaotische levenssituaties,

Dat daar in verweven een rust zit,

Een warmte,

Een zachtheid,

Een liefde,

Onverwaardelijkheid,

Die is er niet alleen nu.

Nu dat we in alle rust in die ontspanning zijn gegaan,

Waarom zou die daar alleen nu zijn?

Voorbij dat gevoel een persoon te zijn,

Als je die richting uit kunt met heel je bewustzijn,

Als je even naar achteren gaat en heel duidelijk ervaart dat jij niet dat ik je bent,

Met al die gedachten,

Dan wordt het nog duidelijker.

En het is heel krachtig om telkens weer te mogen ervaren,

Voorbij de gedachten,

Voorbij dat gevoel een persoon te zijn,

Tijdens deze bijeenkomsten,

Dat er iets onveranderlijk is,

Dat er iets liefde is,

Rust is.

Het zijn natuurlijk allemaal woorden die verwijzen naar dat waar geen woorden voor zijn.

Dus als we op dit moment even al die woorden weer overboord gooien,

Al die verwijzingen,

Even kort alle gedachten stoppen en nog een keer even al die gedachten stoppen en nog een keer en nog een keer,

Voorbij dat wat je altijd hebt gedacht te zijn.

Geen ik je meer,

Geen persoon,

Geen gedachte,

Geen mind.

En als die menselijke vorm er klaar voor is,

Mag ook die menselijke vorm even aan de kant.

En dat kan op een hele zachte manier.

Terwijl ik nu spreek,

En terwijl je hier nu lijkt te zitten en lijkt te luisteren,

Iets voelt al heel erg ruimtelijk en iets voelt heel erg onveranderlijk.

Er is een constante.

En om het nog wat duidelijker te krijgen,

Ga maar eens na of je kunt ervaren dat die onveranderlijkheid ook werkelijk ervaarbaar is.

Voorbij de gedachte,

Die open ruimte,

Zonder grenzen,

Oneindig.

Moet je eens voorstellen,

Oneindig.

Vraag je je toch al snel af,

Waar eindigt dat?

Als je daar ingaat,

In die oneindigheid.

Als je ook daar weer even in ontspant.

En is er eigenlijk in deze ruimte iets aan de hand?

Is er iets mis of lastig of ingewikkeld?

Kun je iets vinden wat je stoort?

Of waar je je aan irriteert?

Of is er nog iets verwarrend in die ruimte,

In die openheid,

In die liefde,

In die openwijze liefde?

Is het daar nog lastig?

Kijk eens heel eerlijk.

En laat maar eens in jezelf naar boven komen,

Hoe het daar is.

Nu is het wel het interessante dat wanneer we iets in onszelf naar boven laten komen,

Dat de kans bestaat dat die connectie weer gemaakt wordt met die persoon,

Die illusie van de persoon,

Die plotseling vindt dat het zus en zo ervaren wordt,

In die ruimte in dit geval.

Dat is eigenlijk heel erg mooi,

Want dat toont ook dat die ruimte niet afgescheiden is van die droomwerkelijkheid,

Van die illusie.

Dat is één.

Het is voor die menselijke vorm wel heel prettig om die identificatie op te lossen,

Telkens weer.

Om al die concepten waarvan uitgeleefd wordt,

Om die op te lossen.

Want zoals je wellicht zojuist hebt kunnen ervaren,

Was die ruimte,

Die openwijze liefde,

Waarin geen meningen waren,

Waarin dat gevoel een persoon te zijn zo goed als opgelostte,

Was geen verkeerde plek om vanuit te leven.

Dus hoe meer we oplossen,

Hoe meer we vergissingen oplossen en misverstanden en aannames die we hebben in het leven,

Hoe meer we die doorzien,

Hoe meer we rusten,

Hoe meer we ontspannen,

Des te meer we terechtkomen in die liefdevolle stroom van het leven,

Die natuurlijke stroom van het leven.

Met de stroom mee,

Eindelijk.

Ah,

Dat was flink zwemmen,

Al die jaren stroomopwaarts.

Ah,

En nu gaat het vanzelf.

Een fantastische bijkomstigheid is dat alles wat je onderweg tegenkomt,

Wanneer je in die stroom zit van het leven,

Die natuurlijke stroom,

Die liefdevolle stroom,

Alles wat je tegenkomt,

Geniet daarvan en heeft daar baat bij.

Overal waar die menselijke vorm gaat die helder is,

Die diep ontspannen is en die in die natuurlijke stroom van het leven voortbeweegt,

Voortbeweegt als liefde,

Overal waar die gaat,

Brengt die die liefde en die wijsheid en die openheid en die rust en die ontspanning.

In plaats van al die spanning en al die verwarring en al die drukte en wellicht wel al die frustratie en boosheid en plotseling door beoefening van die korte momenten van verstilling,

Door te luisteren naar die boodschap in beginperiodes,

24 uur per dag,

Elke keer weer luisteren naar de mogelijkheid om in ieder moment te ontspannen,

Even,

Niet te denken of de gedachte even weg te geven,

Ze niet aan te raken.

Plotseling is daar keer op keer die helderheid,

Die openheid,

Die onverwaarlijke liefde,

Die mag stromen ten volste door die menselijke vorm,

Die menselijke vorm die zich niet langer in ieder moment verwardt met dat ikje,

Met dat ego en daarmee aan het stoeien is en aan het vroeten,

Aan het modderen is,

Aan het aanmodderen.

Plotseling is daar telkens weer die helderheid,

Van aah,

Voorbij al die gedachten,

Voorbij die mind,

Is daar onveranderlijkheid,

Rust,

Ontspanning,

Liefde.

Nu ook weer tijdens dit geluid wat nu weer langskomt,

Iets is onveranderlijk,

Iets is onveranderlijk en stabiel,

Meningloos,

Open en ook als het geluid weer verdwenen is,

Ook dan is die onveranderlijkheid daar,

Die ruimte,

Die ware essentie,

Die oneindigheid,

Voorbij al die woorden.

En dan zijn er weer woorden en gedachten en ook dan,

Ook dan is die onveranderlijkheid en die rust en die liefde en die oneindigheid in alles verweven,

Maar bemoeit zich er niet mee.

En oh,

Dat zou dus heel erg beroepzaam kunnen zijn voor de mens die nogal geleigd is om zich overal mee te bemoeien,

Constant,

24 uur per dag.

Als je meerdere malen ervaart dat het veilig is om niets van iets te vinden,

Om je meningen achterwege te laten,

Dat dat veilig is,

Dat dat zelfs het hart opent en die liefde laat stromen.

Als je dat meerdere malen ervaart dat dat veilig is,

Dan ontstaat er een diep vertrouwen in alles wat er tot je komt.

Het zou zo kunnen zijn dat we met elkaar samenkomen omdat er op de diepste laag in het bewustzijn iets niet helemaal veilig voelt,

Dat we het leven niet volledig in al zijn facetten vertrouwen.

Het is ook nogal een bijzondere ervaring dat hele leven,

Vanaf onze jeugd tot waar we nu zijn,

Met al die verwarring en uitdagingen en natuurlijk ook fantastisch fijne flowende momenten.

Als je zo weer even terug voelt aan zo even dat moment waar we met z'n allen diep zakten in die ontspanning,

In die onveranderlijkheid,

In die rust en die ruimte,

In die oneindige ruimte,

Die liefde,

Die onvoorwaardelijke liefde.

Als je daar nu weer een hele duidelijke focus op hebt,

Al je aandacht,

Alle mogelijke focus daarop richt,

Op die oneindige ruimte,

Die liefdevolle,

Open,

Wijze ruimte,

Kun je dan ervaren dat alles,

Werkelijk alles in het leven,

In dat wat we leven noemen,

Diep te vertrouwen is.

Misschien valt het je op dat wanneer je weer heel even terug in dat gevoel een persoon te zijn zit,

Als je daarin rondhangt,

Dat het wat minder stabiel voelt en minder duidelijk,

Minder helder.

Als je nu weer terugkeert,

Weer helemaal al je focus bij elkaar pakt en je richt op die onveranderlijkheid,

Dat wat in het leven nooit verandert,

Dat wat in dit bewustzijn nooit verandert,

Wat altijd stabiel is.

Die essentie,

Die ware essentie,

Die bron,

Die oneindige ruimte,

Waar dat persoontje niet eens meer te vinden is.

Misschien nog een klein stipje ergens,

Miljoenen lichtjaren verder,

Er hangt misschien nog zo'n pluisje waar nog ergens een heel klein beetje dat gevoel van een persoon ronddwarrelt.

Maar je hebt er de meest sterke verrekijker voor nodig om het te kunnen zien.

En als je het ziet,

Zie je het met alle liefde,

Alle liefde aanwezig in dit universum.

Maar je kijkt ernaar vanuit de ogen zogezegd,

Vanuit het grotere geheel.

En is er nog iets niet te vertrouwen gezien vanuit die ogen?

Is er nog iets te ervaren wat niet fijn voelt vanuit die oneindige ruimte,

Vanuit die zachtheid,

Die warmte,

Die liefde,

Die natuurlijke stroom van het leven?

Is er vanuit de natuurlijke stroom van het leven nog iets wat verwarrend is?

Voelt er op dit moment nog iets onprettig aan?

Hoe zou het zijn als de menselijke vorm keer op keer aanhaakt op deze ruimte,

Op deze onveranderlijkheid?

Hoe zou dat zijn?

Hoe zou dat zijn als je plotseling ervaart dat de mensen in je omgeving,

Doordat ze ook deze beoefening aangaan,

Dat die dat automatisch ook gaan doen?

En hoe zou het zijn als je steeds meer op die manier in contact kunt met elkaar en in contact gaat met elkaar,

Vanuit die meningloosheid,

Vanuit die openheid,

Vanuit de ontspanning?

En stel je eens voor zeg,

Dat je in allerlei spannende situaties zit in je leven,

En misschien wel je hele leven op z'n kop ligt,

Maar niets duidelijk is,

En dat die menselijke vorm die dat ervaart,

Laten we het even noemen de nieuwe jij,

De jij voorbij het gevoel een persoon te zijn,

Die,

Dat die keer op keer ontspant en op een gegeven moment helemaal rust in alles en ook ervaart,

Dat die situaties die heel erg chaotisch zijn en lastig en verwarrend,

Dat die pure liefde zijn.

Moet je eens voorstellen,

Dat die nieuwe jij vanaf heden of vanaf binnenkort,

Intens geniet van alles wat onzeker is in het leven.

Dat er een kriebel komt in de buik in ieder moment waarop situaties lastig lijken,

Of ingewikkeld,

Of onzeker,

Of pijnlijk.

Die nieuwe jij,

Die zo helder aan het worden is,

Die zo in ieder moment door naar deze boodschap te luisteren en door naar de opnames te luisteren,

Keer op keer,

Die zo helder aan het worden is,

Die nieuwe jij,

Die verbaast iedereen en in eerste instantie zichzelf.

In iedere situatie in het leven zal er plotseling een herinnering zijn,

Dat alles een perfecte expressie is van dat leven.

Alles,

Werkelijk alles,

Keer op keer.

En dan komt er weer een uitdaging langs en poek,

Meteen is het weer duidelijk.

Alles is een perfecte expressie van het leven.

Een onderliggend en te midden van en in alles verweven is die onveranderlijkheid,

Die ruimte,

Die liefde,

Die openwijsheid aanwezig en beschikbaar en ondersteunend.

En in iedere situatie,

Hoe lastig die ook lijkt,

Wordt het plotseling duidelijk dat je diep kunt ontspannen en dat alles er kan zijn zoals het zich toont.

Dat niets hoeft te worden weggedrukt en dat juist door te ontspannen en alles er te laten zijn,

Een hele mooie,

Liefdevolle ervaring plaatsmaakt.

De liefde kan weer gaan stromen.

Mocht je in de komende week iets tegenkomen in je leven waarvan je weer het gevoel hebt dat het misschien wat lastig is of niet zo fijn stroomt,

Zet dan deze opname weer eens op.

Kies ervoor om te gaan luisteren te midden van die spanning of die verwaring.

En misschien blijft die spanning en verwaring wel een tijdje,

Dat kan.

Op een gegeven moment zal het duidelijk worden dat er toch iets is veranderd in het bewustzijn.

Bewustzijn.

En als er weer een moment ontspannen is,

Wie weet is er dan ook wel weer een concept of een aanname die al jarenlang in het hele systeem vast zit.

Plotseling opgelost.

Laten we nog een keer dat verschil duidelijk maken tussen die verwarring waar we vaak in leven,

Die aanname van een persoon te zijn,

Een ikje,

Wat hier van alles moet regelen en controleren,

Die van alles moet en wil en ook op een bepaalde manier per se wil en vindt dat dit en dat sus en zo waarheid is,

Omdat die dat geleerd heeft.

Die,

Dus redelijk snel is die in te beelden en te ervaren ook.

Als je nu weer terugkeert,

Die achterwege laat,

Even aan de kant zetten en laat oplossen.

Het universum inschiet,

Poef,

Weg,

Heel ver weg,

Heel,

Heel,

Heel ver weg.

Tot hij enkel nog te zien is met de meest sterke verrekijker,

Telescoop.

Alleen daarmee kun je hem nog zien,

Als een klein pluisje.

En daar is weer die ruimte,

Die onveranderlijkheid,

Die liefde,

Die natuurlijke stroom van het leven,

Waar niets in de weg zit,

Waar geen aannames en meningen in de weg zitten.

Geen ruis op de lijn.

Het is er schoon en helder.

Die menselijke vorm,

Zoals die nu dit ervaart,

Is schoon en helder,

Ruisloos en geruisloos,

Aanwezig,

Bewust.

Een enorm verschil.

En zo vaak vergeten we het,

Dat enorme verschil.

Na vanavond misschien niet meer.

De paarden zijn het omeens.

Die oneindige liefdevolle ruimte,

Die warmte,

Die zachtheid,

Dat diepe vertrouwen,

Die rust,

Die stilte,

De bron,

Dat wat we werkelijk zijn,

Dat wat niet verward is en helder is,

Dat heeft geen mening over die verwarrende persoon,

Die een persoon denkt te zijn.

Die is daar helemaal oké mee.

Dus het is heel mooi om nu te beseffen,

Dat die toegang heel eenvoudig,

Altijd toegankelijk is.

Te beginnen met een kort moment van verstilling,

Morgen tijdens het ontbijt,

Of misschien vanavond nog,

Als we dadelijk weer in het sociale contact met elkaar gaan en je ziet dat er gesproken wordt met elkaar,

Oh,

Is daar weer die herinnering om even diep te ontspannen,

Nergens iets van te vinden,

Even de gedachten los te laten,

Te stoppen,

Om vervolgens gewoon weer mee te doen en daarna misschien nog een keer even te ontspannen.

Kijk maar eens of het mogelijk is om deze week en morgen die connectie die we vandaag hebben mogen ervaren met die ruimte,

Met die onveranderlijkheid,

Die oneindige ruimte,

Die liefde,

Die natuurlijke stroom,

Om die connectie heel bewust en gefocust gedurende de dag te ervaren.

Vanuit die ruimte,

Met heel veel zachtheid en liefde,

Het leven in te kijken,

Naar elkaar,

Naar de mensen rondom je heen,

Ook de mensen die je niet kent,

Ze zijn allemaal deel van dat wat je in werkelijkheid bent.

Alles wat in je gewaarschijn verschijnt,

Is deel van dat wat je in werkelijkheid bent.

Als je dat ten diepste mag ervaren,

Dan komt er automatisch een heel erg liefdevol en dankbaar gevoel naar boven.

Dankjewel leven,

Dankjewel dat wat we leven noemen,

Dankjewel voor die mogelijkheid om wakker te worden,

Om helder te worden.

Vanaf heden dus,

Vele malen per dag,

Automatisch een kort moment ontspannen.

En die connectie met die openwijze liefde,

Die oneindige ruimte,

Ervaren,

Voorbij dat gevoel een persoon te zijn.

Laten we nog een diepe ademhaling nemen.

Neem vooral de tijd om in aller zachtheid deze meditatie te eindigen.