Alweer Of Eindelijk Ontdekken Dat Iets Altijd Oké Is!
by Ruben Bach
Een meditatie van ongeveer 13 minuten. Aan het begin van deze meditatie hoor je kerkklokken in de verte die je uitnodigen om te vertragen en te landen. Terwijl de klanken langzaam wegvloeien, begeleidt Ruben je naar een rustige, open aandacht. Hij nodigt je uit om te onderzoeken wat er in je omgaat: de gedachten, de gevoelens en de indrukken die voorbijtrekken. Je vraagt je op een diepe laag af of wat je denkt, voelt en ervaart wel echt is zoals het lijkt. Vanuit die open nieuwsgierigheid merk je dat alles wat in je mind gebeurt komt en gaat, zonder dat het bepaalt wie jij werkelijk bent. In dat besef ontstaat er ruimte. Een stille aanwezigheid die helder en zacht is en altijd beschikbaar blijft, ongeacht wat er in je innerlijke wereld beweegt. Hier wordt je ware zelf voelbaar: rustig, ruim en van nature oké. Spreekt dit je aan? Ontdek dan ook de cursus De Verzachtende Sessies op Rubens profiel.
Transcript
Welkom bij deze geleide meditatie,
Opgenomen aan de rand van een dorp in het bos.
Luister maar eens naar de kerkklokken,
Door de aandacht daarnaar toe te brengen,
Wordt de mind,
Worden die denkende gedachten alweer wat rustiger,
Komt er een diepe ademhaling als vanzelf.
Het is heel mooi om dat meer en meer in je leven te doen,
De aandacht te brengen naar één punt,
Zoals dat nu de kerkklokken kunnen zijn.
En weer die diepe zucht.
Laat de rust maar over je heen vallen.
Je hoeft niets anders dan te luisteren.
Aanwezig te zijn in dit tijdloze moment.
Als je het prettig vindt,
Kun je ook nog je ademhaling opmerken.
En dat kan allemaal moeiteloos.
De vogels op de achtergrond,
En jouw aanwezigheid hier,
Klaarblijkelijk als menselijke vorm.
Luisterend naar deze woorden,
Luisterend naar de geluiden.
Wat hoort dit alles,
Wat merkt het op,
Wat is dat?
Het geluid van een motor op de achtergrond wordt opgemerkt.
Zou het zo kunnen zijn dat niet jij degene bent die dat allemaal opmerkt,
Althans niet de jij die je denkt dat je bent?
Wat is het,
Onderzoekt dat eens.
Wat neemt waar voorbij dat gevoel van de ik?
Het geluid van de klokken verdwenen.
En door wat wordt dat waargenomen?
Het geruis van machines,
Door wat wordt dat waargenomen?
Kun je ervaren dat de waarneming moeiteloos is?
Dat wat hoort,
Ziet,
Voelt,
Ruikt,
Proeft,
Is daar een ik voor nodig om dat allemaal te laten gebeuren.
Ben jij dat?
De jij die denkt iedere dag weer op te staan,
Als zijnde die ik,
Wie is dat werkelijk?
De jij die denkt iedere dag weer van alles te doen.
De jij die denkt alles mee te maken en ook die jij die denkt dat hij of zij weer naar bed gaat.
Wat is dat?
Wat is die essentie daarvan?
Die jij die denkt een geschiedenis te hebben,
Een verleden,
Toekomstplannen,
Huidige zogenaamde situaties meemaakt.
Wat is die jij werkelijk?
Die jij die zo opgaat in het drama van het leven,
Die constant denkt en denkt en bezig is zichzelf te proberen te verbeteren,
Zoekt naar oplossingen,
Naar weer nieuwe ervaringen,
Dat eigenlijk heel vaak niet goed genoeg vindt het leven zelf,
Ontevreden is over die ik,
Ik ben niet goed genoeg,
Ik kan het niet,
Ik loop vast,
Ik voel een blokkade,
Ik kom dit en dat tegen,
Wat is die ik die dat allemaal denkt tegen te komen?
Wat is dat?
Ben jij dat wel?
Of zou het zo kunnen zijn dat dat allemaal een verzinsel is?
Zou het zo kunnen zijn dat wanneer we echt helder kijken en door al die geloofsovertuigingen en al die concepten,
Als we daar afstand van nemen,
Als het ware doorheen vallen,
Wat blijft er dan over?
Is het dan zo dat je bepaalde dingen niet goed doet?
Is het dan zo dat je blokkades tegenkomt?
Als je er direct doorheen valt,
Alles wat zo lastig is in je leven,
Stel het maar weer even voor nu in dit tijdloze moment,
Wat kom je tegen?
Wat lijkt telkens weer te mislukken?
Waar baal je van?
Wat ben je beu?
Ben jij dat?
Ben jij de blokkades die je tegenkomt,
De drempels die je zo lijkt tegen te komen,
Ben jij dat?
Ben je dat ook als je daar nu doorheen zakt?
Stel je voor dat je door al die geloofsovertuigingen die je hebt,
Alle meningen waar je zo sterk in gelooft,
Stel dat je daar direct,
Nu in dit tijdloze moment,
Totale afstand van kunt nemen.
Poef,
Weg,
Weg alles wat ik zo heel mijn leven al denk,
Helemaal weg,
Een totale stop.
En direct een totale openheid.
Kun je dat ervaren?
Nee,
Maar nee,
Nee,
Nee,
Want,
Want,
Al die nee en al die want,
Weg,
Helemaal weg.
En wat blijft er dan over?
Het geluid van een machine op de achtergrond,
Hier wat vogels,
De stem die je nu hoort,
Als vanzelf ontstaat dat,
In dit mysterieuze leven,
Waarvan we niet weten hoe het nou echt werkelijk zit,
Waarvan we zijn gaan geloven dat het allemaal echt is,
Heel echt,
Zo echt,
Allemaal zo waar.
Maar is het waar?
Dat is wat ik je vandaag wil vragen,
En je wil vragen om dat te onderzoeken,
Is het werkelijk waar wat je allemaal denkt,
Wat je allemaal voelt,
Ervaart?
En door wie of wat wordt dat werkelijk ervaren?
Ben jij dat?
Ben je je lijf?
Ben je je gedachte?
Of is er mogelijk iets aanwezig voor dat alles?
En zonder dat te moeten weten,
Kan die vraag al zoveel rust geven,
Merk je dat?
Gewoon al door die vraag te stellen,
Regelmatig,
Is dit eigenlijk wel zo?
Is het wel zo?
Is het werkelijk zo?
Of wordt het allemaal verzonnen?
Is het allemaal onderdeel van dit mysterie?
Ook nu weer dat geluid hier op de achtergrond,
Misschien kun je het horen,
Een brom.
Als die Ruben die nu spreekt,
Die minder en minder ervaart dat hij Ruben is,
Dat hij een hij is,
Dat hij afgescheiden is van het geel,
Als hij nu zou denken,
Ah,
Die vervelende brom,
Die verstoort de opname,
Dan zou er spanning komen,
En verwarring,
En onrust,
Want dan moet het weer gestopt worden,
Dan moet het weer beter worden en anders worden.
Maar zou er een mogelijkheid zijn om alles wat we tegenkomen in het leven te zien als oké,
Als die perfecte expressie van het leven?
En kun je,
Kijk een hond,
En kun je later wat is?
Als het ware rusten met alles wat je tegenkomt.
Prachtig voorbeeld nu,
Hier.
Geluiden komen,
Geluiden gaan.
Zo maak je dadelijk ook weer van alles mee in je dag.
Dingen die misschien lastig zijn,
Maar daar zijn ze,
Oké.
Even doorheen ademen,
Zien dat ze niet persoonlijk zijn.
Want dat,
Misschien heb je dat ook wel al ervaren,
Dat wat je werkelijk bent,
Heeft niets te maken met dat ik je,
Wat je denkt te zijn,
Is namelijk niet persoonlijk.
Dat wat je werkelijk bent,
Daarvan zou je kunnen zeggen dat dat een niet persoonlijk bewustzijn is.
En dat zijn allemaal weer woorden waar je ook totaal niets aan hebt.
Hier heb je misschien wat aan,
Aan het geluid dat je weer wakker kan maken,
En wat je kan doen beseffen dat alles komt en gaat.
Maar dat er één iets in het leven is,
En daar zijn geen woorden voor,
Iets in het leven komt en gaat niet.
En als je vaker hebt geluisterd naar deze boodschap,
Dan weet je dat.
Maar hoe fijn is het om dat nu weer te mogen horen.
Ja,
Die diepe zucht.
De zachtheid.
De zachtheid ervaren te midden van al die stress in het leven,
Al die vervelende situaties.
Ik wens je vandaag een hele,
Hele zachte dag,
En ik hoop dat er een moment mag komen waarop je weer even kunt verstillen,
En je je de vraag kan stellen,
Wat is het toch eigenlijk allemaal werkelijk?
Heel,
Heel veel liefst.
Maak kennis met je leraar
4.8 (8)
Recente Beoordelingen
Kazpur
December 2, 2025
Lieve Ruben. Dank je wel weer voor deze mooie herinnering. Knuffel voor jou.