De fluisteringen van de zee

Welkom bij de fluisteringen van de zee.

Na dagen in de woestijn geweest te zijn,

Ben ik terug bij de zee.

En de zee kan een plek voor je zijn,

Een plek om bij te komen,

Een plek om in contact te komen met de spirit van de zee,

Jemanja.

Jemanja,

Ook wel de watergodin genoemd.

Voor het eerst kwam ik met Jemanja in contact via een Braziliaanse vrouw.

Zij vertelde mij over Jemanja en het Jemanja-feest.

Dat ze ieder jaar een dag hebben dat ze de zee eren.

De zee en al haar dieren in haar.

Het respect,

De stilte.

De enorme mystiekheid die de zee heeft.

En de uitnodiging is hier om de volgende keer als je bij de zee komt,

Je handen in het water te leggen,

Je ogen te sluiten.

En te vragen of Jemanja naar jou toe komt.

Of ze je wilt reinigen.

Of ze de lasten die je op je schouders meedraagt,

Van je af wil nemen.

En of ze je helderheid en kalmte en rust wil geven.

En nu op dit moment dat ik dit inspreek en dat ik hier naar de zee kijk,

Voel ik haar rust,

Voel ik haar liefde,

Haar stilte.

En voel ik ook een liedje doorkomen.

Laat de zee,

Jemanja,

Door je heen ademen.

Laat haar jou reinigen.

Laat ze jou,

De stilte,

In jou weer herinneren.

De stilte waardoor ruimte komt.

Waardoor verzachting komt.

Waardoor heling komt.

Geniet van de golven.

Geniet van de glinsteringen op het water.

Het terkwaasde water voor mij.

De ruige rotzen waar ik op zit en om me heen.

Het klotsen.

In de diepte van de stenen.

Het thuiskomen.

Voor mezelf.

In de rust.

Laat je betoveren door de zeemooiheid.

Een hele fijne dag.