Lichaamsverkenning

Ik wil je uitnodigen om de aandacht te brengen naar de tenen van de linkervoet.

En als het je lukt,

Dan kun je de tenen afzonderlijk langs gaan,

Waarbij je begint bij de kleine teen en langzaam toewerkt naar de grote teen,

Maar misschien lukt het je niet om de tenen afzonderlijk te voelen.

Probeer dan de kleine tenen als geheel te voelen en vervolgens de grote teen afzonderlijk.

Maar wat voel je dan?

Wees je ervan bewust dat het niet de bedoeling is dat je iets moet voelen.

Het kan namelijk ook zijn dat je tijdens deze oefening op bepaalde plekken helemaal niets voelt.

Dat is ook oké.

Dit is een oefening in resultaatloosheid.

Je hoeft helemaal niets te doen,

Niets te bereiken.

Luister enkel naar de instructies die je voorgeschoteld krijgt en volg deze op.

En als je tijdens de oefening opmerkt dat je wordt afgelaaid door gedachten,

Emoties,

Geluiden misschien,

Of andere lichamelijke gewaarwordingen,

Merk dit dan op vanuit een vriendelijke houding,

Vanuit een milde houding en keer dan terug naar het lichaamsdeel waar je gebleven was.

En als je tijdens deze oefening een pijntje of ongemak voelt,

Probeer dan deze niet te willen veranderen.

Probeer je niet te bewegen,

Maar laat de sensatie of de gewaarwording van dat moment toe zoals die is.

Dit is ook een oefening in niet-reactiviteit.

Dus op een open,

Uitnodigende en vriendelijke manier aanwezig zijn bij wat er op dit moment is.

Ik wil je uitnodigen om de aandacht te brengen naar de onderkant van de linkervoet,

De voetzool.

Misschien voel je daar een lichte tinteling,

Of stroom,

Of een warmte,

Maar misschien voel je helemaal niks.

Ga dan met de aandacht naar de bovenkant van de linkervoet,

De linkerenkel.

Neem daarbij de verschillende facetten van de enkel mee.

Een klein stukje omhoog,

Het linkerscheenbeen,

De linkerkuit,

De linkerknie,

De linkerknieholte,

De voorkant van het linkerbovenbeen.

Waar is de aandacht nu?

Ben je afgeleid?

Bedenk dan dat dat de natuurlijke staat is van het denkgeest.

Continue op zoek naar nieuwe impulsen,

Nieuwe ervaringen.

Het is dus eerder regel dan uitzondering dat je afgeleid raakt.

Geef jezelf daarom een schouderklopje telkens wanneer je opmerkt dat je weer is afgeleid.

Een keer dan terug naar het lichaamsdeel waar je gebleven was.

Ga dan met de aandacht naar de achterkant van het linkerbovenbeen,

De hemstring,

En een klein stukje omhoog,

Naar de linkerbil.

Voel hoe de bil drukt op de onderlaag.

Neem dan de linkerlies in de aandacht,

Het verbindingstuk tussen het linkerbeen en het schaamgebied.

Neem nu het hele linkerbeen in de aandacht.

Het hele linkerbeen.

Ga dan met de aandacht naar de andere zijde,

Naar de tenen van de rechtervoet.

Probeer ook hier weer te kijken of het je lukt om de tenen afzonderlijk te ervaren.

En als dat niet lukt,

Kijk dan wat er voor je mogelijk is.

Breng de aandacht naar de rechtervoetzool,

De onderkant van de rechtervoet,

De bovenkant van de rechtervoet,

De rechterenkel,

De polvormige scharnier,

Waardoor de voet alle kanten op kan bewegen.

Klein stukje omhoog naar het rechterscheenbeen.

Wees je van bewust wat je op dit moment in het rechterscheenbeen ervaart.

De rechterkuit,

De rechterknie,

De rechterknieholte,

De voorkant van het rechterbovenbeen,

De achterkant van het rechterbovenbeen,

De bil.

Breng dan de aandacht naar de rechterlies.

Neem nu het hele rechterbeen in de aandacht.

En hoe voelt het rechterbeen dan?

Voelt het been zwaar of juist licht?

Vaar je een constante stroom door het been heen?

Misschien een tinteling?

En is het been warm of koud?

Of geen van beide?

Wat het ook is dat je op dit moment ervaart in het rechterbeen.

Laat het toe.

Laat het er zijn.

Ga een klein stukje omhoog naar het staartbordje.

Het eerste bordje van de lange ruggenwervel.

En ga dan langs deze ruggenwervel een klein stukje omhoog naar de onderrug.

En is de onderrug ontspannen?

Of merk je daar toch wat spanning op?

Bedenk je dan dat de onderrug de hele dag door het volledige gewicht van ons bovenlichaam moet dragen?

Beweeg dan langzaam mee met de welving van de onderrug.

Een kleine holling in de onderrug.

De verbinding tussen de onderrug en het midden van de rug.

Misschien is dit een plek die wat los zit van de onderlaag.

Waardoor er geen contact is met de mat of het matras.

Neem nu het midden van de rug in de aandacht.

En langzaam weer met de ruggenwervel mee naar boven.

Richting de bovenrug.

En links en rechts grenzend aan de ruggenwervel van de bovenrug vind je de beide schouderbladen.

Voel hoe deze rusten op de onderlaag.

Afgeleid,

Dat is de aard van het beestje.

Merk dit op een vriendelijke manier op.

En keer terug naar het lichaamsdeel waar je gebleven was.

In dit geval de beide schouderbladen.

Dan gaan we nu de andere kant van het lichaam verkennen.

Wil je daarom uitnodigen om de aandacht te richten op de onderbuik.

Wellicht voel je hier al het reizen en dalen van de onderbuik.

Hoe de onderbuik ontspant en uitzet.

Om ruimte te maken voor verse zuurstof.

Hoe deze weer vervolgens samentrekt,

Daalt en de zuurstof via de longen door de luchtkanalen naar buiten duwt.

Breng de aandacht heel bewust naar de navel.

En wees je kort even bewust van het bijzondere van deze plek.

Waar uiteindelijk het leven begon.

Ga dan een klein stuk omhoog naar het midden van de buik.

Het middenriff.

Als we een heel klein stukje omhoog gaan dan kunnen we bewust de onderste ribben van de ribbenkast voelen.

Merk daarbij op hoe ze bewuster te ervaren zijn bij een inademing.

Waarbij ze drukken tegen de huid van ons lichaam.

En hoe ze op een gegeven moment lijken te verdwijnen bij een uitademing.

Dat de huid dan wat minder op spanning komt te staan.

Gaan we langs de ribben een klein stukje omhoog naar de borstkast.

Wat voel je daar?

Misschien ervaar je hier wederom het reizen en dalen van de adem.

Maar misschien wordt de aandacht toch getrokken door het kloppen van het hart.

Het hart dat altijd bezig is met het zuiveren van je bloed.

Waardoor alle organen worden voorzien van verse zuurstof.

Waarbij alle afvalstoffen worden afgevoerd.

Misschien ervaar je in de borstkast ook een emotie.

Of misschien wat spanning.

Of een drukkend gevoel.

Maar misschien ervaar je tijdens deze oefening juist ook een warmte.

Een helzaam gevoel.

Wat het ook is dat je ervaart op dit moment.

Probeer het bewust niet te veranderen.

Maar wees erbij aanwezig.

En laat het dus zijn.

Gaan we een klein stukje omhoog naar de plek tussen de nek en de linkerschouder.

De spier net iets boven het sleutelbeen.

Die in verbinding staat met de rug.

De monnikkapspier.

Dit is een plek waar spanning zich kan opstapelen.

Misschien herken je dit wel uit het dagelijks leven.

De linkerschouder.

De linkerbovenarm.

De linker elleboog.

De binnenkant van deze elleboog.

De holte of de vouw.

Tussen de bovenarm en de onderarm.

De linker onderarm.

De linker pols.

De binnenkant van de linker hand.

De handpalm.

De bovenkant van de linker hand.

Breng nu de aandacht naar de linker duim.

Probeer daarbij te kijken of het je lukt om nog wat verfijnder te voelen.

Lukt het je om de nagel van de linker duim te voelen?

De linker wijsvinger.

De linker middelvinger.

De linker ringvinger.

De linker pink.

Neem nu de hele linkerarm in de aandacht.

De hele linkerarm.

De hele linkerarm.

Misschien komen er inmiddels gedachten bij je op.

Zoals,

Wat duurt het lang?

Of,

Doe ik het wel goed?

Of,

Ik voel me eigenlijk helemaal niet zo ontspannen.

Merk deze gedachten dan op.

Blijf er kort bij aanwezig.

Op een vriendelijke manier.

Keer dan terug naar het lichaamsdeel waar je gebleven was.

Gaan we met de aandacht naar de andere kant.

Naar het plekje tussen de nek en de rechter schouder.

De spier die daartussen ligt.

De rechter schouder.

De rechter bovenarm.

De rechter elleboog.

En de binnenkant van de elleboog.

De rechter onderarm.

De rechter pols.

De handpalm van de rechterhand.

De bovenkant van de rechterhand.

Misschien merk je dat de hand wat gevoeliger is.

Dat je daar wat meer tintelingen,

Stromingen,

Of andere lichamelijke gewaarwordingen ervaart.

De hand is de plek waar veel zenuw- uiteinden zich bevinden.

Zo kunnen we heel subtiel de objecten in onze omgeving voelen.

Breng nu de aandacht naar de rechter duim.

De rechter wijsvinger.

De rechter middelvinger.

De rechter ringvinger.

De rechter bink.

Neem nu de hele rechterarm in de aandacht.

De hele rechterarm.

Gaan we vervolgens nog een klein stukje omhoog.

Naar de keel.

De nek.

En de aanhechting van de nek.

Met de schedel.

Ook op deze plek kan veel spanning zich ophopen.

Misschien ervaar je dat wel op dit moment.

Probeer er dan geen weerstand tegen te bieden,

Maar het te laten zijn voor wat het is.

Het achterhoofd.

De linkerslaap.

De rechterslaap.

De bovenkant van het hoofd.

Het voorhoofd.

De linker wenkbrauw.

De rechter wenkbrauw.

Het stukje tussen de linker en de rechter wenkbrauw.

Het linkeroog.

Voel hoe deze rust in de oogkast.

Het rechteroog.

Langzaam via de neusholte.

Breng nu de aandacht langzaam naar de neus.

Het puntje van de neus.

De linkerneussleugel.

De rechterneussleugel.

Misschien voel je hier de adem.

Frisse lucht in.

Warme lucht uit.

De linkerwang.

De linkerkaak.

Het linkeroor.

De rechterwang.

De rechterkaak.

Het rechteroor.

De bovenlip.

Het bovenste deel van het gebit.

Het onderste deel van het gebit.

Voel dan hoe de tong rust in de mond.

Breng dan de aandacht rustig naar de onderlip.

De kin.

Neem nu het hele hoofd in de aandacht.

Het hele hoofd.

En laat dan de aandacht langzaam stromen vanuit het hoofd naar de rest van het lichaam.

Vanuit het hoofd door de nek en keel.

Naar de beide armen.

Door de romp.

Door beide benen,

De voeten en de tenen.

Neem nu het hele lichaam in de aandacht.

Het hele lichaam.

En wanneer je zo dadelijk het belletje hoort,

Mag je rustig de ogen openen en weer terugkomen naar deze ruimte.

Neem dan het bewustzijn mee naar je volgende activiteit.