Ontspanningsmeditatie

Fijn dat je luistert naar deze ontspanningsmeditatie.

Je mag voor deze meditatie gaan zitten of liggen.

Ik vind het zelf altijd fijn om te liggen tijdens de meditatie,

Om zo helemaal mijn lijf te kunnen ontspannen.

Maar als je die mogelijkheid niet hebt,

Dan is het ook helemaal oké om de meditatie zittend te doen.

Om te beginnen mag je je ogen sluiten.

En om drie keer diep ademen.

In door je neus.

En uit door je mond.

In door je neus.

En uit door je mond.

In door je neus.

En uit door je mond.

Kom dan eens terug bij je natuurlijke ademhaling.

Merk maar eens op of je adem hoog of laag zit in je lichaam.

Of je adem diep is of oppervlakkig.

Of je misschien zo kan observeren hoe je adem tussen je navel en je keel zo op en neer beweegt.

We hoeven de adem niet te sturen,

Niet te forceren.

Eigenlijk alleen maar onze aandacht erop te houden en erbij te blijven.

De adem is ons anker.

Een plek waar we continu naar terug kunnen keren.

Een soort van centrum.

Een midden in onszelf.

Van waaruit we kunnen kijken naar dat wat er om ons heen en in ons gebeurt.

Vanuit rust,

Vanuit oordeelloosheid,

Vanuit liefde.

Dus merk maar op of je nog bij je adem bent.

Of dat je misschien al in gedachten bent afgedwaald.

En als wat is gebeurd,

Is dat helemaal oké.

Kijk alsof je dan liefdevol en zonder oordeel weer je aandacht kan terugbrengen naar je adem.

En kan zien,

Hé,

Ik heb gedachtes,

Maar die ben ik niet.

Ze komen en gaan en ik kan ervoor kiezen om mijn aandacht terug te brengen naar mijn adem.

Om niet mee te gaan in die gedachtenstroom.

Maar om in mijn midden te blijven,

Bij mijn adem.

Op de plek van de observant in jou.

Breng dan als je aandacht naar je lichaam.

Merk eens op hoe je hier zo ligt of hoe je zit.

Hoe je wordt gedragen door het oppervlak onder je.

Dan kun je dat zo opmerken terwijl je verbonden blijft met jouw midden,

Jouw adem.

Voel dan als je hele lichaam van top tot teen.

Breng dan om te beginnen eens je aandacht naar de kruin van je hoofd.

Het enige wat je hoeft te doen is je aandacht ernaartoe brengen.

Je hoeft niks te veranderen.

Niks te sturen.

Kun je vanuit die liefdevolle oordeelloosheid gewoon je aandacht brengen naar die plekken in je lichaam.

Breng dan als je aandacht naar de bovenkant van je hoofd.

Je voorhoofd.

Je wenkbrauwen.

De ruimte te zien.

Wenkbrauwen.

Je ogen.

Je oogleden,

Je oogbannen.

Je neus.

Je wangen.

Je mond.

Je tong.

Je kaken.

Je kin.

Breng dan eens je aandacht naar je nek,

De voorkant van je nek.

Zo via je sleutelbeen richting de voorkant van je schouders.

De bovenkant van je bovenarmen.

Je ellebogen.

De bovenkant van je onderarmen.

De bovenkant van je polsen.

De bovenkant van je handen.

De bovenkant van je vingers.

Al je vingers.

Het puntje van al je vingers.

En zo via het puntje van je vingers naar de binnenkant van je handen.

Via de binnenkant van je handen naar de binnenkant van je polsen.

Van je onderarmen.

De binnenkant van je ellebogen.

De binnenkant van je bovenarmen.

Je oksels.

Zo via je oksels richting je borst.

Je hele borstgebied.

Richting de bovenzijde van je buik.

Het midden.

De onderkant van je buik.

Breng dan eens je aandacht naar je bekkenbodemgebied.

De bovenkant van je bovenbenen.

Je knieën.

Je schenen.

En zo via je enkels naar de bovenkant van je voeten.

De bovenkant van je tenen.

Al je tenen.

Via het puntje van je tenen.

Zo naar de onderkant van je voeten,

Je voetzolen.

Breng je je aandacht naar je hielen.

Richting je kuiten.

Je knieholtes.

Breng je aandacht naar de achterkant van je bovenbenen.

Je billen.

Richting de onderkant van je rug.

Het midden van je rug.

De bovenzijde van je rug.

Je hele rug.

Voor je hele rug.

Je schouders.

Je nek.

De achterkant van je nek.

En zo achter over de achterkant van je hoofd.

Richting je kruim weer.

Voel dan eens je hele lichaam.

Voel hoe je hier met je hele lichaam ligt.

Te ademen.

Te zijn.

Stel je dan eens voor alsof je hele lichaam zwaar is.

Alsof je metalen botten hebt.

Maak je hele lichaam zwaar.

Alsof je zo wegzakt in het oppervlak onder je.

Omdat je zo zwaar bent.

Stel je dan eens voor dat je vederlicht bent.

Dat je hele lichaam licht wordt.

Alsof je een beetje zweeft.

Maak je hele lichaam licht.

Zo licht als een veertje.

En stel je dan weer voor dat je hele lichaam zwaar wordt.

Dus alles is zwaar.

Je botten voelen als metaal aan.

En je zakt zo helemaal weg.

In het oppervlak onder je.

Dus laat jezelf maar zakken.

Stel je dan weer voor dat je lichaam vederlicht is.

Zo licht als een veertje.

Zweef je als het ware.

Voel maar hoe licht je bent.

Kom dan ergens in het midden weer uit.

Dit is het einde van de meditatie.

Als je wil mag je zo je ogen weer open knipperen.

Misschien wil je wel nog even lekker in deze ontspanning blijven.

Dat is ook helemaal oké.

Ik wens je nog een mooie dag.