می دونم بعضی وقتها بجای اینکه مسیر رو به نور و روشنایی رو انتخاب کنید راهی رو می رید که شما رو به سمت تاریکی می بره.
با اینکه از سختی های راه آگاهید ولی باز دل به دریا می زنید و ریسک می کنید و وقتی به وسط های راه می رسید تازه متوجه می شید که در انتخاب راه تون چه اشتباهی کردید.
می دونم هر کدوم از شما آدت ها و خسلت هایی دارید که باید ترگشون کنید ولی هر بار که تصمیم می گیرید که کاری انجام بدید ناخداگاه مقاومت می کنید و همش امروز و فردا می کنید تا زمانی می رسه که دیگه کار از کار گذاشته.
می دونم زندگی همیشه روی خوش نشون نمی ده شاید خودتون رو در موقعیت هایی می بینید که در شعن شما نیست طوری که حتی توی خواب هم نمی دیدید که توی این جایگاه باشید ولی دست تقدیر شما رو تا به اینجا کشونده و شما ناچار به تحمل شرایط هستید.
گایو انقدر زندگی بهتون سخت می گیره که خودتون رو فراموش می کنید یادتون می میره نفس امیقی بگیرید و به خودتون توجه کنید و صدای درونتون رو گوش کنید.
می دونم خیلیاتون سعی می کنید هر قدمی که برمی دارید آگاهانه باشه دو دوتا چهارتا می کنید با کسایی که با تجربن مشفرز می کنید که مبادای اشتباه کنید ولی باز زندگی شما رو در شرایطی قرار می ده که بدونید هیچ چیزی قابل پیشبینی نیست حتی نمی دونید یه لحظه دیگه چه اتفاقی خواهد افتاد.
آیا اصلا فردایی وجود خواهد داشت یا نه؟ می دونم برای وضعاتون سختی یا به شکل مشکلات جسمی خودش رو نشون می ده شاید از وقتی به این دنیا اومدید درگیر مشکلات جسمی و روحی بودید تا آخر عمرتونم مجبورید که تحملش کنید مدام به خدا التماس می کنید که شما رو از این درد و رنج خلاس کنه ولی دریغزی یک تغییر و هر بار نامیتر از قبل شده حتی ایمانتون رو هم از دست دادید شک کردید که اصلا خدایی هم هست می دونم گای وقت و انقدر زندگی سخت می گیره که آرزون می کنید کاش اصلا به دنیا نه ایمده بودید می دونم هر کدومتون به شکلی بین نور و تاریکی در حرکت هستید خودتونو به خاطر انتخاباتون سرزنش نکنید از شرایطی که دارید انتقاد نکنید قضاوت نکنید چون شما انسانید و حق دارید که اشتباه کنید حق دارید که شک کنید حق دارید که غمگیم باشید چون عزیزان شما توی یک دنیا دو قطبی زندگی می کنید دنیایی که شادی در کنار غم مفهوم می گیره امید در کنار ناامیدی ایمان در کنار شک و تردید و زیبایی در کنار زشدی ولی یه چیزی که باید بدونید اینه که دنیا خیلی مهربونه و هر لحظه به ما یاداوری می کنه که به خودمون توجه کنید هر موقع در شرایط سخت قرار گرفتید احتیاج به اشق بیشتری دارید نیاز دارید که خودتونو بیشتر دوست داشته باشید وقتی توی مسیر تاریکی خودتونو دیدید بهترین فرصت برای شناخت قسمتهایی از وجودتون هست که ازش بیخبرید همون قسمتهایی که شما رو در شرایط سخت به چالش می کشند وقتی بدونیم تاریکی بخش جدایی ناپذیر از روشنایی هست متوجه می شیم که ناپایدار خواهد بود فقط کافیه سکوت کنید به خودتون اشق بورزید و بدون قضاوت به تاریکیا نگاه کنید چرا که همین تاریکیا هستن که شما رو به روشنایی و نور وصل می کنن همین ترسها و ناامیدیها و غمها هست که شما رو به آرامش به امید و شادی می رسونن آروم چشمها رو ببندید و دستها رو ری قلبتون بگذارید با هر نفستتون با تمام وجود به خودتون بگید دوست دارم به خودتون بگید هر اتفاقی که بیوفته به خاطر انتخابهای درست و نادرست سرزرنشش نخواهید کرد بهش بگید که همیشه در هر شرایطی کنارش هستید و همچنان آشغش خواهید بود حال آروم در از تروری زانوها بگذارید چند ثانیه تنهاتون میگذارن فقط همونطور که چشمانتون بسته هست به نوری که در انتهایی مسیر تاریک پیش روتون هست خیره بشید یادتون باشه که نور با حضور تاریکی هست که خودش رو نشون میده پس بدون قضاوت و با عشق هم پذیرای تاریکی باشید و هم پذیرای نور رو روشنایی آروم به اتاقی که هستید برگردید و چشمها رو باز کنید فرموش نکنید اگه تمریم بکنید که در هر تجربهی به خودتون بیشتر توجه کنید و به جای این که خودتون رو با مسائل و اتفاقات اطرافتون درگیر کنید در مرکز وجودتون حضور داشته باشید متوجه خواهید شد که تاریکی و نور میتونن باشن بدون این که کچکترین اثر مصبت و منفی روی حضور و آرامش شما داشته باشن براتون بهترین ها رو آرزو میکنم به امید دیدار