Διαλογισμός αναπνοής Ξεκινώντας αυτή την πρακτική,
Βρείτε μια άνετη,
Σταθερή θέση.
Μπορείτε να εξασκηθείτε είτε καθιστεί σε μια καρέκλα,
Είτε ο κλαδόν στο έδαφος.
Αν επιλέξετε να εξασκηθείτε σε καρέκλα,
Φέρνοντας και τα δύο πέλματα να ακουμπούν καλά στο έδαφος,
Με τα γόνατα σε ορθή γωνία.
Αν είστε στο έδαφος ο κλαδόν,
Χρησιμοποιώντας ένα μαξιλάρι ή ένα άλλο στήριγμα,
Ώστε να ακουμπούν τα γόνατα καλά στο πάτωμα.
Βρίσκοντας μια στάση που αντικατοπτρίζει σταθερότητα,
Ισορροπία,
Εγρήγωση και άνεση.
Διατηρώντας τον κορμό ενεργοποιημένο και σε όρθια θέση,
Επιτρέποντας τους ώμους να πέσουν προς τα πίσω,
Ανοίγοντας το στέρνο,
Κρατώντας δυνατή την πλάτη,
Αφήνοντας το κεφάλι να ακουμπήσει απαλά πάνω στον αυχένα,
Ακουμπώντας τα χέρια πάνω στους μυρούς ή τα γόνατα με τις παλάμες προς τα κάτω,
Κρατώντας τα μάτια ανοιχτά με το βλέμμα χαμηλωμένο μπροστά,
Χωρίς να εστιάζει κάπου συγκεκριμένα,
Ή επιτρέποντας τα μάτια να κλείσουν απαλά.
Και τώρα φέρνοντας την προσοχή στην παρατήρηση της αναπνοής.
Σε αυτή τη φυσική λειτουργία που γίνεται αυτόματα,
Κάθε στιγμή.
Επιτρέποντας όλα τα υπόλοιπα να μπουν στο παρασκήνιο.
Νιώθοντας τη ροή του αέρα μέσα και έξω από το σώμα.
Παρατηρώντας την αίσθηση της αναπνοής όπως είναι τώρα,
Αυτή τη στιγμή.
Χωρίς να προσπαθείτε να την αλλάξετε.
Να την κάνετε για παράδειγμα να είναι πιο αργή ή πιο βαθιά.
Παρατηρώντας αυτή την αίσθηση του αέρα,
Καθώς κινείται.
Νιώθοντας την εισπνοή και την εκπνοή όπως είναι τώρα.
Είναι μία αναπνοή.
Κι αν κάποια στιγμή συνειδητοποίησετε ότι ο νους έχει απομακρυνθεί από την παρατήρηση της αναπνοής.
Αν υπάρχουν σκέψεις ή εικόνες που έχουν έρθει στην επιφάνεια.
Τότε απαλά,
Χωρίς κριτική,
Με καλοσύνη προς τον εαυτό σας.
Αναγνωρίστε το και έλατε και πάλι πίσω στην παρατήρηση της αναπνοής.
Όσες φορές κι αν χρειαστεί.
Είναι μία αναπνοή.
Παρατηρώντας με καλοσύνη την αρχή,
Την μέση,
Το τέλος.
Νιώθοντας τον αέρα καθώς μπαίνει και βγαίνει από το σώμα.
Είναι μία αναπνοή.
Είναι απόλυτα φυσικό να υπάρχουν σκέψεις.
Κι είναι απόλυτα φυσικό η προσοχή μας να φεύγει από την αναπνοή.
Αυτό ακριβώς είναι και ο σκοπός της άσκησης.
Κάθε φορά που αναγνωρίζουμε ότι ο νους έχει περιπλανηθεί από την παρατήρηση της αναπνοής,
Είναι μια στιγμή επίγνωσης.
Είναι μια στιγμή που βρισκόμαστε στο παρόν.
Και κάθε φορά εξασκούμαστε στο να επανερχόμαστε στην παρατήρηση της αναπνοής.
Ξανά και ξανά και ξανά.
Είναι μία αναπνοή.
