Günün sonuna geldin.
Şimdi bütün gün yönetmeye,
Anlamaya,
Düzeltmeye veya önceden tahmin etmeye çalıştığın şeylerden bir süreliğine uzaklaşabilirsin.
Bedeninin yatağa veya bulunduğun yüzeye verdiği ağırlığı fark et.
Başını bulunduğun yüzeye bırak.
Boynunu tamamen serbest bırak.
Çeneni yumuşat.
Omuzlarının gün boyunca taşıdığı gerginliği fark et.
Onları zorla gevşetme.
Yalnızca artık tutmak zorunda olmadıkları şeyleri bırakmalarına izin verdi.
İzin ver.
Nefesin doğal bir biçimde.
.
.
Akıp gitsin.
Nefes al,
Nefes ver.
Bugün bazı şeyler istediğin gibi ilerlemiş olabilir,
Bazı şeyler ilerlememiş olabilir.
Bazı soruların cevabı gelmiş,
Bazıları ise açıkta kalmış olabilir.
Gecenin bu saatinde bütün cevapları bulmak zorunda değilsin.
İçinden şunu söyle,
Şu anda her şeyi çözmek zorunda değilim.
Zihnin gün içinde yaşanan bir olaya geri dönebilir.
Birinin sözleri,
Vermediği bir cevap,
Beklenmedik bir gelişme veya sonucu henüz belli olmayan bir durum.
Olayı yeniden incelemeye başladığını fark ettiğinde zihinle mücadele etme.
Ona yumuşakça şunu söyle.
Bu durumu düşündüğümü fark ediyorum.
Fakat bu gece bu konuyu tamamlamak zorunda değilim.
Şimdi önünde iki alan hayal et.
Bir alanda kendi seçebildiğin şeyler var.
Neydi bunlar?
Sözlerin,
Davranışların,
Sınırların,
Yarın atabileceğin adım ve kendine vereceğin destek.
Diğer alanda ise senin yönetemeyeceğin şeyler var.
Başkalarının düşünceleri Başkalarının kararları Geçmiş.
Bütün sonuçlar ve hayatın belirsizliği.
Bu gece ikinci alanı kapının dışında bıraktığını hayal edebilirsin.
Onu yok etmiyorsun.
Onu reddetmiyorsun.
Yalnızca şuan onu taşıma görevine ara veriyorsun.
Içinden söyle.
Kontrolümde olmayanı bu gece çözmüyorum.
Onu yarının alanına bırakıyorum.
Şimdi dikkatin göğsüne gelsin.
Göğsünde bir sıkışma,
Ağırlık veya hareket hissedebilirsin.
Bu duyumun hemen kaybolması gerekmiyor.
Yalnızca onunla savaşmadan nefes al.
Nefes al.
Ve nefesini ver.
Bedenine şu mesajı verebilirsin.
Şu anda bir karar vermek zorunda değilim.
Şu anda dinlenebilirim.
Ellerini fark et.
Bugün tutmaya çalıştığın her şeyi ellerinden bırak.
Birinin seni anlamasını sağlama çabasını bırak.
Bir sonucu önceden güvenceye alma çabasını bırak.
Geçmişteki bir anı yeniden düzenleme çabasını bırak.
Gelecekteki her ihtimali hesaplama çabasını bıraktı.
Bunların hiçbiri bu gece çözülmek zorunda değil.
Şimdi ayaklarını fark et.
Ayakların bugün seni taşıdı.
Artık zemini aramak zorunda değiller.
Bacaklarının ve ayaklarının ağırlığını yatağa bırak.
Bedeninin desteklendiğini hisset.
Kontrolü bırakmak bazen tamamen vazgeçmek de iyidir.
Bazen yalnızca yapabileceğin şeyi yaptıktan sonra sonucu zorlamamaktır.
Bugün elinden geleni yaptıysan şimdi dinlenmeye geçebilirsin.
İçinden şunu söyle.
.
.
Benim sorumluluğum olanı yaptım.
Benim sorumluluğum olmayanı şimdi serbest bırakıyorum.
Zihnin ya böyle olursa diye sorabilir.
Bu soruyu bu gece cevaplamak zorunda değilsin.
Kendine şunu söyle.
Bu ihtimali şimdi çözmüyorum.
Gerekirse yarın yeniden bakarım.
Şimdi nefesini takip etmeyi bırak.
Nefes kendi ritminde ilerlesin.
.
.
.
Bedenin ağırlaşıyor.
Alnın yumuşuyor.
Çenen serbest kalıyor.
Omuzların dinleniyor.
Kolların ve ellerin ağırlaşıyor.
Karnın doğal hareket ediyor.
Bacakların gevşiyor.
Ayakların dinleniyor.
Günün sonunda bütün sonuçları bilmeden de uyuyabilirsin.
Her şeyi kontrol etmeden de güvende hissedeceğin bir alan oluşturabilirsin.
Şimdi kendine şu cümleyi söyle.
Bu gece hayatın tamamını yönetmek zorunda değilim.
Yalnızca dinlenmeye izin veriyorum.
Bir düşünce gelirse onu fark et ve geçmesine izin ver.
Bir duygu gelirse onu yargılamadan birkaç nefeslik alanda tut.
Hiçbir şeyi hızlandırma.
Hiçbir şeyi zorla tamamlamaya çalışma.
Günün soruları bu gece sessizliğin içinde bekleyebilir.
Şimdi son kez söyle.
Kontrolümde olanı yarına taşıyorum.
Kontrolümde olmayanı bu gece bırakıyorum.
Ses uzaklaşırken bedenin dinlenmeye geçsin.
Yarın için yalnızca bir sonraki küçük adım yeterli olacak.
Şimdi uykuya ve dinlenmeye alanaç.
