Cześć,
Nazywam się Gosia Olewnik i chciałabym Ciebie dzisiaj zaprosić do ćwiczenia,
Które nazywa się Przerwa Self-Compassion.
Najpierw chciałabym,
Żebyś zadał o siebie i znalazł sobie miejsce,
W którym poczujesz się komfortowo i dobrze sam ze sobą.
Jak już znajdziesz to miejsce i usiądziesz,
Albo położysz się,
To zapraszam Cię do zamknięcia oczu.
Mam takie przekonanie,
Że w momencie,
Kiedy zamykamy oczy,
To jesteśmy najbliżej siebie.
Już bliżej się nie da.
Dlatego zachęcam Cię do tego bardzo.
To ćwiczenie jest ogromnie wartościowe.
Jeżeli kiedykolwiek będziesz w trudnościach,
To zachęcam Cię,
Żebyś wracał do tego jak najczęściej.
Aż do momentu,
Kiedy odczujesz,
Że podchodzisz zupełnie naturalnie do tych trudności.
Żeby rozpocząć to ćwiczenie,
Chciałabym Cię zachęcić,
Żebyś odważył się do poszukania w swojej pamięci jakiejś trudnej sytuacji.
Coś,
Co było trudne.
Coś,
Co czułeś nawet w ciele,
Ale nie na zbyt trudne.
To nie ma być jakaś traumatyczna historia.
Zwizualizuj sobie tę sytuację.
Pomyśl o niej.
Pomyśl o niej w taki sposób,
Żeby poczuć się trochę niewogodnie z tym.
Kiedy to już poczujesz i rozpoznasz to odczucie,
Pomyśl o tym przez chwilę.
Co to za moment?
Moment trudności?
Zmagania się?
Może nawet cierpienia?
Obserwuj fizyczne odczucia.
Odczucia w swoim ciele.
Co teraz czujesz?
Może czujesz napięcie?
Gdzie jest to napięcie?
Poszukaj tego.
W ramionach?
Może w karku?
A może to coś jest w brzuchu?
A może gdzie indziej?
Gdzie?
Pobądź z tym.
Jak twoje ciało się z tym czuje?
Jakie myśli przychodzą z tą sytuacją?
Jakie emocje?
Czym się martwisz?
Czego boisz?
A może jesteś przerażony?
Tak po prostu obserwuj,
Jak ci teraz jest.
Zauważ ten moment trudności.
A teraz pomyśl,
Że moment trudności jest wpisany w ludzkie życie.
Inni ludzie też tak mają.
Często myślimy,
Że tylko my tak mamy.
Ale tak naprawdę wszyscy tak mają.
To jest część naszego życia.
Nie jesteś sam.
Tak to jest.
Inni też się z tym zmagają.
Możesz teraz wykonać jakieś gesty fizyczne.
Coś,
Żeby poczuć się bardziej komfortowo.
Przytulić się.
Dosłownie aż pogłaskać.
Możesz położyć ręce na sercu.
Albo na brzuchu.
Na nogach.
Chodzi o to,
Że w dłoniach masz taki ciepły dotyk.
Energia,
Która płynie.
Daj ją sobie.
Tak po prostu.
A teraz spróbuj powiedzieć do siebie,
Czy mogę być dla siebie życzliwy.
A może jest coś,
Co właśnie w tym momencie chciałbyś usłyszeć.
Oferując sobie po prostu dobrać.
Co byś chciał innego w opozycji do tego,
Co masz teraz.
Bo teraz jesteś w trudnościach.
Zaoferuj sobie trochę życzliwości.
Bo przecież cierpisz.
Użyj takich słów,
Które chcesz usłyszeć.
Które potrzebujesz właśnie w tej sytuacji,
W której jesteś.
Czy mogę być bezpieczny?
Czy mogę być silny?
A może,
Czy wybaczam sobie?
Czy akceptuję?
Daj sobie współczucie.
A jeśli masz trudność w znalezieniu odpowiednich słów,
To wyobraź sobie,
Że twój przyjaciel lub osoba,
Którą bardzo kochasz,
Ma podobną sytuację.
Co byś jej powiedział?
Jaką byś wysłał jej wiadomość?
Taką z serca do serca.
A teraz daj sobie taką wiadomość.
Jeśli wciąż czujesz potrzebę uspokojenia umysłu,
Wróć do skupienia się na oddechu.
Skup się na wdechu i wydechu.
I pamiętaj o trzech składowych self-compassion.
Pierwsze to mindfulness,
Czyli zobaczenie i przeglądnięcie się,
Co się tutaj dzieje.
Zobaczenie tego momentu z trudnościami,
W którym przed chwilą byłeś.
To jest bolesne,
Tak.
Drugi element to bycie częścią ludzkości.
Nie jesteś sam.
Tak się właśnie dzieje,
Kiedy ludzie zmagają się z trudnościami.
Inni też tak czują.
I ostatni element to self-kindness,
Czyli dawanie sobie mówienia do siebie,
Dających ukojenie słów,
Fraz.
Tak po prostu,
Bo cierpisz.
A jeśli potrzebujesz,
Używaj fizycznych gestów kojących ból,
Które mają pomóc w tym momencie,
W momencie trudności.
A teraz pobądź ze sobą jeszcze chwilę.
Tak po prostu.
A jak już będziesz gotowy,
To otwórz oczy.
