ساطفا هستم راهنمای شما در این سفر درونیم آرام آرام به درون می رویم آرام آرام به درون می رویم و شروع میکنیم به نفسهای سریع و ستی کشیدن هم دم و هم بازدم از بینین بسیار عالی اکنون نفسهای عمیق و آرام می کشید نفسهای شکم با هر نفس شکم به آرامی بردسته بیشت و با هر بازدم شکم را به داخل جمع با هر نفس عمیق و عمیقتر با هر نفس آرام و آرام مجرای بینی را حس میکنیم سخف دهان ما را احساس میکنیم حلق ما را احساس میکنیم حرکت هوا در حلق هوا وارد می شود هوا خارج می شود در اصلا استقاق هوا با مجرای بینی با سخف دهان و با حلق ما حسی تولید می شود از آن حس آگاه هستیم در حضور هستیم حضور توست اصل تو دگر هیچ حضور توست اصل تو دگر هیچ حضور تو همی باید دگر هیچ حضور تو همی باید دگر هیچ سینه های ما را احساس میکنیم که در هر دم و بازدم حرکت می کند از حرکتشان و از حس حرکتشان آگاه هستیم از حرکت شکم ما آگاه می شود با هر دم بالا می آید با هر بازدم هایی پوست شکم ما پیراهن ما را لمس می کند از این لمس از آن حس آگاه شد به آن حس خوشیار شد با آن حس بیدار شد خوشیار شد آگاه شد بیدار شد آگاه شد به حسهای جسمت خوشیار شد به حسهای جسمت بیدار شد با حسهای جسمت آگاهیت را به زیر شکم ببند چهار انگوشت زیر نارد حاضر باش در پیشگاهه آن حضور همیشه حضوره آگاه باش از حضوره این حضوره همیشه حضره بیدار شد در حقیقت حضوره این حضوره همیشه حضره آگاهیت را به بین دو پا ببر به حد فاصله بین مقعد و ریشه آلت تلاسانی میتوانی اندکی پاهایت را بازتر کنید این مکان مکان چکره شماره یک چکره ریشه بیا مولدهره است چکره مولدهره جایگاه نیروی شکتی است جایگاه تولید جان و نانست ریشه زندگانی است ریشه زندگی است محل اتصال است با این کره زیبا محل اتصال است با این زندگی با این حیات با هر دم آگاه و آگاه تر از حسهای بین دو پا با هر باز دم منقبض می کنیم از علیه بین دو پا دم می گیریم چکم به آرامی بالا می رویم و با باز دم از علیه بین دو پا را منقبض می کنیم آن را به سمت بالا می کشیم دم رها می کنیم رها می کنیم آزاد می کنیم باز دم منقبض می کنیم منقبض می کنیم منقبض می کنیم دم از علیه را رها می کنیم چکم را رها می کنیم باز دم چکم را جم می کنیم از علیه بین دو پا را منقبض می کنیم آگاه شو به حسهای جسمانیت بیدار شو به حسهای جسمانیت پشیار شو به حسهای جسمانیت دم رها کن منقبض کن تجسم کن که در دشتی سرخی تجسم کن تجسم کن که بر خاکی سرخی در آغوش این خاک هستی آرام و آسوده خاک سرخ تو را در بر گرفته خاک سرخ در تو نفوز کرده خاک سرخ در تو رسوخ کرده خاک سرخ از جز جز جانت عبود کرده به خود می نگری دیگر خودی نیست هرچه هست دشت هست هرچه هست خاک هست خاکی سرخ تلاشی نیست تا از بین ببریم سیاهی ها را تلاشی نیست تا از بین ببریم ناپاکی ها را تلاشی نیست تا از بین ببریم منفی ها را با دشت یکی شده ایم با خاک یکی شده ایم هرچه هست پاکی هست هرچه هست پاکی هست حضور توست اصل تو دیگر حضور تو دیگر هیچ حضور توست اصل تو دیگر هیچ حضور تو همی باید دیگر هیچ حضور تو همی باید دیگر هر چاکرا منترایی دارد هر منترا که برای به تعادل رسیدن آن چاکرا بسیعی و همی مفیده است دم می گیریم و باهم در درون تکرار می کنیم لا لا لا لا با هر دم شکم و ازولی بین دو پا را رها می کنیم و با هر باز دم ازولی بین دو پا را مونگه بزنیم چاکرای ریشه گایگاه ترسهای ما است ترس از مد ترس از زندگی ترس از بیماری ترس از پیری ترس از جنگ ترس از قهتی ترس از گرستنگی ترس از تشنگی ترس از تشنگی ترس از درد ترس از رنج ترس از آینده ترس از دست دادن چیزهایی که دوست داریم ترس از دست دادن چیزهایی که به آنها وابسته است ترس از دست دادن خانه همسر فرزند کار پود جایگاه چچاک رای ریشه جایگاه ترس هایی است با هم تکرار میکنیم با اینکه ترسو هستم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه ترسو هستم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه وابسته هستم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه از مرگی میترسم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه از پیری میترسم میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه از بیماری میترسم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم چاکی های ریشه جایگاه گناه طماس و یا جهله هست هرکه جهلش بیش رنجش بیش هرکه جهلش بیش رنجش بیش با اینکه جاهل هستم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه در جهل هستم اما میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه قافل از جاهل بودنم هستم میتوانم بزورم را احساس کنیم با اینکه جاهل از قافل بودنم هستم میتوانم بزورم را احساس کنیم استراحت میکنیم استراحت میکنیم استراحت میکنیم اجازه میدهیم که جسم خود به خود تنفذ کند و ما تنها خوشیار هستیم به حسهای جسم و ما تنها آگاه هستیم به حسهای جسم تنفذ سطحیست باشد امیغ هست باشد زمخت هست زریف هست آگاه باش به حسهای جسم درده هست باشد اجازه بودن بده رنجه هست باشد اجازه بودن بده لذته هست باشد اجازه رفتن بده کیف و حال و شور و سفاه هست باشد اجازه رفتن بده باید استراحت کن و برای دقاقی دقاقی چند استراحت کن و سپس به جریان جاری زندگی به پیبند و سپس در خدمت منفعه بلند مدت جمعی سیاره باش حضور توست اصل تو دگر هیچ حضور تو همی باید دگر هیچ
