Bevrijding van Knagende Gedachten
by Ruben Bach
Laat die knagende gedachten maar komen! Wat knaagt er vandaag aan je? Wat houdt je tegen om helemaal in vertrouwen rustig en ontspannen aanwezig te zijn? Is er een herhaling van gedachten aanwezig die er voor zorgt dat je niet helemaal het leven in al haar verscheidenheid kunt omarmen? Maakt iets je bang? Onzeker? Jaloers? Verdrietig? Onrustig? Tijdens deze meditatie wordt het duidelijk welke gedachtenpatronen zorgen voor spanning in je leven en wie weet lossen ze op als sneeuw voor de zon.
Transcript
Maar weer die vogels,
Had je ze al gehoord vandaag.
Laten we weer beginnen met een diepe ademhaling,
Terwijl we luisteren naar dat prachtige vogelgezang.
En daar is die weer,
De haan,
Ook die kan ons wakker maken,
Wakker uit de droom waarin we vaak lijken te leven.
Laten we deze geleidemeditatie gebruiken om helemaal tot rust te komen,
Om alles wat zo belangrijk lijkt in dat leven van die menselijke vorm,
Om dat meer openheid te geven,
Meer ruimte.
De eerste stap was al genomen,
Door weer te luisteren naar deze opname.
Dat laat ook al zien dat er iets in het leven heel graag wil dat die menselijke vorm telkens weer in ontspanning terechtkomt.
Ah,
Wat heb je nodig,
Waarmee heb je het lastig,
Welke dagelijkse ervaringen maken dat je het leven niet altijd als gemakkelijk ervaart?
Komt er iets heel specifieks naar boven,
Iets wat misschien ver verborgen zit of heeft gezeten,
Wat maakt dat je het leven spannend vindt?
Er is nu ruimte om dat naar boven te laten komen,
Niet door middel van die denkende gedachte.
Daar aan voorbij,
Vanuit ontspanning,
Wat knaagt er aan je,
Waardoor voel je je in het leven niet helemaal prettig,
Of helemaal volledig,
Helemaal rustig en ontspannen.
Waar maak je je druk om,
Op welke gedachte haak je aan telkens weer?
En kan die haan,
Het gekraai van die haan,
Die gedachte doorbreken,
Een helderheid scheppen,
Als die gedachte even niet aangeraakt wordt,
Of als het ware explodeert in ruimtelijkheid.
Poeh,
Ah,
En daar is weer die volgende,
Misschien vanuit een andere invalshoek,
Probeert je weer wat grip te krijgen op die menselijke vorm,
Op die jij die je zo ik bent gaan noemen en voelen.
En nog weer een andere gedachte,
Ja,
Maar,
Het is toch erg,
Het is toch niet te doen,
Ik kan het niet,
En dan is daar weer het gekraai van die haan,
Als vanzelf,
Een herinnering,
Een herinnering om een kort moment te verstillen,
Los te laten,
Je niet te bemoeien,
En nog een keer,
Een volledige stop,
Keer op keer,
Als vanzelf,
Doordat je bent gaan luisteren naar deze opnames,
Telkens weer,
Die natuurlijke flow van het leven,
Net zo natuurlijk als die vogels,
Die prachtig fluiten,
Die haan die kraait,
Zo natuurlijk brengt het leven zelf,
Die menselijke vorm,
Die jij,
Die specifieke jij die nu luistert,
Klaarblijkelijk,
Dat leven zelf,
Brengt die zogenaamde jij naar deze boodschap,
Zoals ook het geluid van die vlieg,
Plotseling verschijnt,
Verschijnt die boodschap,
Die herinnering,
Die herinnering aan die natuurlijke flow van het leven,
Die hele natuurlijke zachte stroom,
Die zachtheid,
Ja vogels,
Laat je maar horen,
Ja leven zelf,
Laat je maar zien,
Breng die menselijke vorm,
Maar tot helderheid,
Zodat die zich volledig kan overgeven aan het wonder,
Aan het niet-weten,
Aan al die prachtige verschijningen,
Laten we nog een diepe ademhaling nemen,
Ademhaling in,
Laat,
En een ademhaling uit,
Los,
Laat los,
Als een reminder,
Een herinnering,
Om niet zo krampachtig in ieder moment in het leven aanwezig te zijn,
Laat los die kramp,
Het is oké,
Het is de vertrouwen om helemaal ontspannen aanwezig te zijn,
En helder,
Helder te kijken,
Vanuit verwondering,
Ga eens de natuur in,
En je ziet het,
Overal,
Alles wat groeit en bloeit,
En alles wat weer neervalt,
En als het ware sterft,
Wat is het zo?
Ogenschijnlijk,
Aah,
Ja,
Adem maar gewoon in en uit,
Heel diep,
Zodat je kunt ervaren dat het leven,
Het leven zelf,
Die natuurlijke stroom,
Heel liefdevol is,
Iets brengt nu deze boodschap,
Klaarblijkelijk,
En door wat wordt het ontvangen?
Door die haan,
Of door dat ikje wat luistert,
Die illusie van die persoon,
Die denkt dat die,
Die ik is,
En dat die luistert,
En dat die nu naar een geleide meditatie luistert,
Omdat die waarschijnlijk zo graag zich beter voelt,
Op zoek is naar een verbeterde versie van zichzelf,
Zodat die beter kan zijn,
En meer kan zijn,
Meer ontspannen,
Meer wijs,
En langzamerhand leert dat voorbij die persoon,
Dat geloof,
Die persoon te zijn,
Die opgesloten zit in dat lijf,
Dat daaraan voorbij alles al compleet is,
Heel is,
Perfect is,
Zo perfect als het gezang van de vogels,
Het gekraai van de haan,
Zelfs zo perfect als die negatieve gedachten,
En al die emoties,
Die door die zogenaamde ik,
Niet graag gevoeld willen worden.
Want wat was het ook alweer,
Aan het begin van deze geleide meditatie,
Wat kwam erop,
Wat knaagde er zo aan je,
Wat was dat?
Kwam er iets heel duidelijk naar boven,
Iets waarvan je voelde,
Ah,
Dat komt steeds weer terug,
Die gedachte,
Dat gevoel,
Laat het maar weer eens naar boven komen,
En zie maar eens,
Dat dat niet is wie je bent,
Dat dat enkel een gedachte is die voorbij komt.
Iets wat we een gedachte zijn gaan noemen,
Want wat is het werkelijk,
Waar zit die ergens,
In je hersenen,
In je oren,
Of zweeft die ergens rond,
Een paar centimeter van je hoofd,
Misschien wel een paar meter,
Waar komt die vandaan?
En laat die iets achter,
Onderzoek dat maar eens,
Die gedachte die zo lijkt te knagen,
Dunk eens weer,
Laat die werkelijk iets achter,
Is die gedachte werkelijk van enige betekenis?
Het lijkt erop dat die menselijke vorm door alle jaren heen heel erg afhankelijk is geworden,
Van die gedachten,
Van die emoties en gevoelens,
Hoe zou het zijn als die afhankelijkheid bevrijd wordt?
Ah,
Komt er gedachte op,
Die knaagt wat,
Die wil wat,
Ah,
En dan is daar plotseling die haan die weer kraait,
Die haan die symbool staat voor die natuurlijke flow in het leven,
Dat leven zelf,
Dat telkens weer die menselijke vorm wakker schudt,
En nog een keer,
Wakker worden,
Niet meer geloven in al die gedachten,
Loskomen van dat afhankelijke gevoel,
Hoe zou dat zijn voor die specifieke vorm die nu luistert,
Die jij,
Die zo dat gevoel heeft,
Die ik te zijn,
Die beweegt nu,
Doorheen de dag,
En wordt telkens wakker geschud,
Krijgt telkens automatisch een herinnering,
Stop maar even,
Je hoeft niks met deze gedachten,
Oh nee,
De gedachte komt voorbij,
En verdwijnt weer,
En ik hoef er even niets mee,
Ah,
En ik mag zelfs even ontspannen,
Oh ja,
Mag dat,
Ja,
Je zou het bijna vergeten,
Dat die natuurlijke staat ontspannen is,
De bron,
Die lichte volle bron,
Die altijd weer verstoord lijkt te worden,
Door geluiden bijvoorbeeld,
Ook dan,
Als een geluid zo gelast is,
Als die buurman weer een keer te veel lawaai maakt,
Of als je s'nachts niet kunt slapen,
Omdat er een feestje is bij de buren,
Ook dan is die lichte volle bron aanwezig,
Helder en ontspannen,
Maakt zich nergens druk op,
Laat dat nou je essentie zijn,
En niet dat opgesloten gevoel van die ik,
Die lichte volle bron,
Wat als je die gedachte,
Die zo aan je knaagt,
Op een hele zachte manier weer teruggeeft,
Aan dat grotere geheel,
Als het ware aan de lichte volle bron,
Dan wist je die knagende gedachte,
Die gedachte die wat van je lijkt te willen,
Die onvrede,
Dat gevoel van onvrede,
In plaats van erop aan te haken,
Het te willen veranderen,
Geef je het nu ruimte,
En nog een keer,
En ook die andere gedachte,
En nog een keer,
En die andere gedachte ook,
Elke keer weer,
Omdat je weet dat die gedachten in essentie niets betekenen.
En laat het duidelijk zijn,
Waar hiernaar verwezen wordt,
Gaat niet om negeren,
Of iets wegdrukken,
Er wordt juist een ruimte gecreëerd,
Waarbinnen alles aanwezig kan zijn,
En waarin de mogelijkheid ontstaat,
Dat dat wat zich toont,
Kan worden doorzien.
Ah,
Die gedachte die zo knaakt,
Is misschien niet helemaal de ultieme waarheid.
Dat gevoel van onzekerheid,
Wow,
Het kan al zijn.
Als er ruimte komt en ontspanning,
En dat gevoel van bijvoorbeeld onzekerheid,
Is aanwezig in heel het systeem,
Dan kan het gewoon aanwezig zijn,
Krijgt het ruimte,
Kan het stromen,
En hoeft het niet weg.
Als er verdriet is,
Kan het er zijn,
En hoeft het niet weg.
Als er een gevoel van rouw opkomt,
Wordt het duidelijk dat die rouw er niet tijdelijk hoeft te zijn,
Dat die rouw moet verbeteren,
Dat je in een periode zit waarin je aan het rouwen bent,
Wat dan ook.
Die rouw is die expressie van het leven,
In dit tijdloze moment,
En is er niet om tijdelijk aanwezig te zijn,
Het is die tijdloze expressie.
Dat gevoel van jaloezie bijvoorbeeld,
Of van angst,
Paniek,
Het is er niet om vanaf te komen,
Het is er enkel omdat het leven het op die manier toont.
De bevrijding zit hem in het totaal kunnen zijn,
Als die bijvoorbeeld jaloezie,
Of als die rouw,
Of als dat verdriet.
Wanneer dat gevoel die persoon te zijn,
Die opgesloten ik,
Ruimte krijgt en oplost,
Te midden van angst,
Te midden van jaloezie,
Of te midden van rouw,
Dan opent zich het leven,
De schoonheid van het leven,
Het wonder,
Die liefdevolle bron,
Die toont zich in dat moment.
Dus als er iets knaagt,
Een gedachte,
Of een gevoel,
Weet dan dat het mogelijk is om in dat moment op een hele zachte manier te ontspannen,
Die gedachte op een hele zachte manier als het ware terug te geven aan het grotere geheel,
De gedachte even niet te analyseren,
Het gevoel even niet te analyseren,
Volledig te stoppen met alles,
Met iedere interpretatie.
Ha!
Pof!
Kun je het ervaren?
Laat die nogmaals opkomen,
Die knagende gedachte,
Daar is die,
Daar is die,
Daar is die en stop,
Alsof alles stil staat,
Totaal stil,
Niets kan nog aangeraakt worden,
Die gedachte,
Dat gevoel,
Hmm,
Misschien nog aanwezig als zijnde,
Een lichamelijke sensatie.
En natuurlijk weer een nieuwe gedachte,
Die weer wat probeert te bereiken,
Zo gezegd.
En daar is weer een vogel,
Een herinnering,
Pof,
Volledige stop,
Kort,
Kort is al fantastisch,
Volledig open,
Zo kort als het geluid van deze vogel,
Tjak,
Even nergens mee bemoeien,
Ha,
Ha,
In dat moment waarop er geen enkele gedachte,
Geen enkele interpretatie aanwezig is,
Dat gevoel die ik te zijn,
Die alles lijkt te moeten controleren,
Even,
Voor een kort moment,
Pof,
Weg is,
Nogmaals,
Die gedachte weer,
Die knagende gedachte,
Daar is die,
Oh,
Vervelend,
Dat lijf,
Ik wil hem niet,
Nee,
En dan,
Pof,
Niks,
En nog een keer,
Wauw,
Ook als je dit met je ogen open doet,
In één keer zien die ogen het mysterie,
Het wonder,
Alle prachtige verschijningen van dit leven,
En is de aandacht totaal veranderd,
Van het gevoel,
Ha,
Dat niet willen,
Is er plotseling een openheid gecreëerd,
Een mogelijkheid,
Voor dat leven zelf,
Doorheen die menselijke vorm,
Te stromen,
En als het ware,
Het goddelijke te zien,
Al die goddelijke verschijningen,
Het geluid van een vlieg,
Ja,
Maar ik moet toch aan mezelf werken,
Ik moet toch beter worden,
Die trauma's die in me zitten,
Die moet ik toch aanpakken,
Natuurlijk,
Als dat een verlangen is,
En je voelt een enthousiasme daarbij,
Natuurlijk,
Ik grijp alles aan,
Is allemaal oké,
Vanuit een heel groot enthousiasme wordt hier ook gedeeld,
Dat wanneer die menselijke vorm leert om een kort moment te verstillen,
Helemaal in die openheid te stappen,
Er dan diep ervaren kan worden,
Dat alles in het leven een perfecte expressie is,
Dus ook die knagerende gedachte,
En dat knagerende gevoel,
Dat vervelende,
Onvredige gevoel,
Is die liefde,
Is God,
Dat wat we zijn hier,
Ook als die menselijke vorm,
Is het goddelijke,
Is liefde,
Is zacht,
Is prachtig en pijnlijk,
Tegelijkertijd,
En die pijn is ook die liefde,
Heel moeilijk te ervaren voor die menselijke vorm die zo in zijn hoofd zit,
Die enkel aanhaakt op die denkende gedachte,
Voorbij al die gedachten,
Voorbij al die geluiden,
Voorbij die haan en al die woorden,
Een reden om te ontspannen,
Om te rusten,
En hoe mooi dat het leven zelf jou weer gebracht heeft tot deze boodschap,
Als vanzelf,
Zo duidelijk,
Dat het leven zelf,
Die liefdevolle bron,
Die menselijke vorm wil laten ontspannen,
Helder wil laten worden,
Minder wil laten knagen,
Die knagerende gedachten,
Al die knagerende gedachten lossen op,
Worden door het leven zelf aangereikt,
Om vervolgens mee te oefenen,
Ze te doorzien,
Ze volledig te laten zijn,
Of heel even kort,
Als het ware op te blazen,
Als een goochelaar te laten verdwijnen,
Goochel maar,
Net als die haan die jou nu weer laat weten dat het mogelijk is om te goochelen in het leven.
Het is oké,
Het is echt oké,
Om je vreselijk te voelen,
Ook als dat een paar weken duurt,
Of maanden,
Het is oké,
Want het is allemaal tijdloos.
Natuurlijk zul je hopen dat het beter wordt.
Ja,
Blijf maar luisteren naar boodschappen als deze,
Waarin wordt aangegeven dat iets onderliggend altijd rustig is en oké is,
Zelfs met vervelende gevoelens.
Dus voel je je vervelend,
Voel je dat er weer iets knaagt,
Blijf dan luisteren,
Keer terug naar deze opnames,
En je zult vanzelf merken dat gedurende je dag er automatisch een herinnering komt om heel even alles te laten,
En je nergens mee te bemoeien,
En als het ware afstand te nemen van dat gevoel die ik te zijn.
En meer en meer zul je mogen ervaren dat dat ik je helemaal niet meer zo aanwezig is in je dagelijkse leven,
Dat het bijna niet meer te geloven is dat die ik solide is en waarheid bevat.
En dat tijd bestaat,
En locatie,
En de ander.
En meer en meer zul je ervaren dat alles mysterieus en wonderlijk onbeschrijfelijk mooi is,
Dat zelfs dat vreselijk gevoel van vastzitten een schoonheid in zich heeft.
En hoe zie je dat,
Dat zie je doordat die afstand,
Die ruimtelijkheid gecreëerd wordt.
Nu ook weer,
Knagende gedachten,
Vervelend gevoel,
Onvrede.
En in een keer is daar automatisch die herinnering.
Ook als je je ogen open hebt.
Ah,
Het geluid van die prachtige vogels weer.
En een vlieg.
Alertheid.
Veel meer alertheid ontstaat er.
En ruimte.
Ook ruimte voor die vervelende gevoelens,
Die mogen de hele dag door aanwezig zijn.
Je vreselijk voelen en tegelijkertijd ook oké.
Omdat telkens weer die herinnering automatisch in je opkomt.
Ah,
Alles is oké,
Alles is oké,
Alles is oké.
Alles is helemaal oké.
Ook die vervelende gevoelens,
Die russies,
Die jaloersie,
Dat gevoel in een periode van rouw te zitten,
Het leven misschien niet meer zien zitten,
Verdriet,
Alles,
Is in die essentie helemaal oké.
Liefde.
Zacht.
Ruimtelijk.
Onderliggend alles.
Is die natuurlijke flow van het leven.
En die is zacht.
Je kunt dus plotseling,
Wanneer je vaak hebt geluisterd naar deze opnames,
Gaan ervaren dat er zachtheid te midden van alles ervaarbaar is.
Zelfs als er iemand tegen je staat te schreeuwen en boos op je wordt.
Of als je met je eigen gedachten vastraakt,
Weer opstaat met dat gevoel van buh,
Nog een dag.
Daar is weer die herinnering.
Een kort moment van verstilling,
Een opening.
Even stil,
Even niets,
Stop.
Ah,
Dat vervelende gevoel,
Buh.
En tegelijkertijd een flits waarin iets laat zien dat er perfectie aanwezig is.
En dan weer,
Ah,
Vervelend.
Negatief,
Misschien wel weer vijf minuten helemaal verdwenen in al die gedachten.
Maar dan is daar weer die haan die kraait.
Ja,
En weer die mogelijkheid om toch even,
Al is het maar heel even,
Als het ware te oefenen.
Even die diepe ademhaling te nemen.
En te zien dat het zo is,
Zoals het klaarblijkelijk is.
En je dan ook niet vrolijker voordoen dan dat je je voelt.
Gewoon aanschouwend vanuit nieuwe ogen zien dat het perfect is,
Zoals het is.
Dan is het maar even vervelend.
Als je dat al even kunt toelaat,
Ontstaat er automatisch al meer ontspanning.
Misschien niet direct.
Iets meer zachtheid.
En als het toch blijft knagen weer,
Keer dan weer terug naar deze opname,
Zou ik zeggen.
Het maakt je zachter elke keer weer te luisteren.
En die woorden die verwijzen naar iets wat altijd zacht en ontspannen aanwezig is,
Onveranderlijk is.
Voorbij alle woorden,
Onbenoembaar.
Liefde,
Ja,
Toch weer een woord,
Maar wel een fijne.
Die menselijke vorm,
Wanneer die,
Dat woord liefde,
Wordt ontspant als vanzelf.
Het wordt automatisch zachter.
Zo'n groot verschil tussen knagen,
Knagende gedachten.
Het wordt liefde,
Zachtheid.
Ja,
Ik wens je een hele zachte en liefdevolle dag.
En mocht je vandaag nog een haan horen kraaien,
Al is het maar in je bebeelding,
Weet dan weer dat het mogelijk is om te ontspannen.
Tot een volgende.
Maak kennis met je leraar
4.5 (103)
Recente Beoordelingen
Ingrid
July 14, 2025
Dag Ruben, deze meditatie helpt om uit mijn knagende gedachtengang te raken. Heb het al verschillende maal toegepast, meestal ‘s nachts. Door tijd te geven, te luisteren naar je stem en je boodschap, door mee te ademen en te zuchten…. En dan komt er een glimlachje, een herkenning dat het allemaal niet hoeft, de vervelende gevoelens en gedachten mogen wegebben…. Mooi is dat. Dank u daarvoor.
Krisje
March 7, 2025
Ruben is een held. 🦸♀️
Frances
March 7, 2025
Heerlijk om mijn dag zo te kunnen beginnen. Na een onrustige nacht die in teken stond van angst en telkens wakker liggen, voel ik nu ineens een serene rust over me heen komen en ben ik opgeladen met positieve energie. Wat een verademing. Hartelijk dank Ruben!!!
Petra
January 7, 2025
Je meditaties met de geluiden van de natuur op de achtergrond zijn mijn favoriet. 🥰
Anna
December 29, 2024
Dankjewel.
Gabi
July 5, 2024
Dankjewel 🙏🏻
Eva
May 31, 2024
Dank Ruben 🙏 Ik ervaar je meditaties als heel helpend om in zachtheid te glijden en te ontspannen in wat er dan ook is.
Vera
December 18, 2023
Fijne oefening, moest even wennen aan de geluiden zodat ik je goed kon verstaan 😊 dit was precies even wat ik nodig had. Dank!
Kazpur
December 18, 2023
Je was weer even nodig Ruben. Dank dat jij er bent.
Jack
October 28, 2023
Geweldig mooi!
More from Ruben Bach
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.
Get the app