Poetry 01

"Pawel and Gawel" is a hilarious poem that tells the tale of two mischievous brothers with a knack for trouble. From their ludicrous escapades to their outrageous pranks, these rascals are constantly up to no good. With wit and humor, the poem chronicles their antics, from swapping toothpaste with mustard to painting their neighbor's cat blue. It's a whimsical adventure filled with laughter, reminding us that mischief and laughter go hand in hand.

Transcript

Aleksander Fredro,

Paweł i Gawę,

Czyta Margaret Frackowiak Paweł i Gawę w jednym stali domu.

Paweł na górze,

A Gawę na dole.

Paweł spokojny nie wadził nikomu,

Gawę najdziksze wymyślał swawole.

Ciągle polował po swoim pokoju,

To pies,

To zając,

Między stoły,

Stołki.

Gonił,

Uciekał,

Wywracał koziołki,

Strzelał i trąbił,

I krzyczał do znoju.

Znosił to Paweł nareszcie nie może,

Schodzi do Gawła i prosi w pokorze.

– Zmiłuj się,

Wadź pan,

Poluj ciszej nieco,

Bo mi na górze szyby z okien lecą.

A na to Gawę – wolność domku w swoim domku.

Cóż było mówić,

Paweł ani pisnął,

Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.

Nazajutrz Gawę jeszcze smacznie chrapie,

A tu z powały coś mu na nos kapie.

Zerwał się z łóżka i pędzi na górę.

Stupuk!

Zamknięto.

Spogląda przez dziurę i widzi – cóż tam?

Cały pokój w wodzie,

A Paweł z wędką siedzi na komodzie.

– Co wadź pan robisz?

– Ryby sobie łowię.

– Ależ mos panie,

Mnie kapie po głowie.

A Paweł na to – wolność domku w swoim domku.

Z tej to powiastki morał w tym sposobie – jak ty komu,

Tak on tobie.