
Liefhebben zonder jezelf te verliezen (Gratis eerste les)
by Marc Keller
Liefde lijkt iets wat we van een ander moeten krijgen. Maar wat als liefde in essentie al in ons aanwezig is? Veel mensen verlangen naar liefde, maar raken onderweg iets belangrijks kwijt: zichzelf. In deze eerste les uit mijn cursus De Kunst van de Liefde onderzoeken we wat liefde eigenlijk is – en waarom relaties soms zo snel verstrikt raken in angst, gehechtheid en onzekerheid. Je ontdekt: wat liefde werkelijk is (en wat het niet is), hoe gehechtheid werkt in relaties, hoe verlatings- en bindingsangst ongemerkt een rol kunnen spelen en waarom echte liefde niet iets is wat iemand je moet geven, maar iets wat al in jou aanwezig is Deze les is een introductie tot de volledige cursus, waarin we met oefeningen, meditaties en verdieping stap voor stap leren liefhebben zonder onszelf te verliezen.
Transcript
Ja,
Welkom bij deze eerste les.
We gaan het hebben over de romantische liefde.
En ik wil beginnen met een mooie quote van Havès,
Een Sofie poeet,
Dichter.
En hij zegt als volgt.
Even na al deze tijd,
Zegt de zon nooit aan de aarde,
Mooi,
Hè?
En waarom die mooi is,
Vind ik,
Is dat hij meteen aangeeft waar we het in deze cursus over willen hebben.
Dat er,
Dat je enerzijds heel erg geneigd zijn om die anderen te willen vasthouden,
Willen die anderen ownen,
Zeg maar.
En als we dat niet doen,
Dan kan de liefde echt stromen.
En dat gebeurt zeker in de romantische liefde heel erg.
Dat we geneigd zijn om ons te dissociëren,
Dus die anderen niet te dichtbij te laten komen.
Want dan komen onze kwetsbare heden wat te dichtbij en worden we wat te exposed of we willen die anderen helemaal vasthouden,
Want dat is de brenger van ons geluk en misschien ook wel de bedekker van onze pijnpunten.
En van die rolpatronen willen we eigenlijk af door juist helemaal niet te ownen en verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen pijnpunten en geluk.
En van daaruit eigenlijk heel vrij naar die anderen te kunnen gaan,
Want die anderen hoeft ons eigenlijk niks te brengen.
En omdat die anderen ons niks hoeft te brengen,
Kunnen we een veel diepere laag verbinden met die anderen,
Veel vrijer.
En dat kan de liefde eigenlijk veel meer oplichten,
Zoals Havès mooi zegt.
Laten we beginnen met wat is liefde?
Een aantal definities.
Je kan het benoemen als een bedwelmend mengsel van seks en gevoel dat niemand kan definiëren.
Van Marilyn Jalom.
Of Wikipedia las ik,
Liefde betekent diepe acceptatie van en een genegenheid voor welgezindheid en tot of toewijding voor een ander of eventueel zichzelf.
Sue Johnson heeft een prachtig boek geschreven die ik je meteen kan aanraden,
Hou me vast.
Zij zegt,
Liefde zet ons aan om een emotionele band aan te gaan met enkele dierbaren die ons een veilig onderkomen bieden en ons beschermen tegen de stormen van het leven.
Dan heb ik nog een laatste.
Een liefde is,
We denken eraan,
We zingen erover,
We dromen ervan,
We slapen er slecht van.
Als we het niet hebben zoeken we het,
Zodra we het vinden weten we niet wat we ermee moeten doen en als we het dan hebben zijn we het bang om het kwijt te raken.
Het is een constante bron van genieten en pijn.
Maar welke van de twee het wordt kunnen we niet voorspellen.
Het is een kort woord,
Makkelijk te spellen,
Moeilijk te definiëren en onmogelijk om zonder te leven.
Zoals Shanna.
Deze vind ik echt heel mooi.
En dat is eigenlijk ook waar we het over gaan hebben,
Is dat we heel erg heen en weer geslingerd kunnen worden tussen het genieten en de pijn.
En dat er eigenlijk een liefde is die vrij is van dat heen en weer geslinger.
Die daardoor soms ook iets minder een soort Hollywood vibe heeft.
Dat het allemaal super blissvol en heel mooi en fantastisch hoeft te zijn.
Maar het is eigenlijk een soort stille liefde,
Een rustigere liefde.
Ik las een mooi artikel van Bedrock een tijd geleden,
Dat het soms zelfs een beetje saai is.
Maar dat die liefde heel voelbaar is,
Echt een mooie intimiteit.
Dat kan soms ook wel tot verwarring leiden,
Dat we een soort die hele volle liefde willen ervaren in onze liefdesrelatie en dat dat een illusie is.
In ieder geval om lang vol te houden.
Ik wil het gaan hebben met jullie in deze les over de traditionele liefde en we gaan daarna ook nog hebben over de duurzame liefde.
Het verschil is eigenlijk dat bij de traditionele liefde zijn we afhankelijk van de ander,
Dan is die ander eigenlijk,
Als we het even simpel zeggen,
De geluksbrenger.
En in de duurzame liefde dan ligt het geluk bij jezelf en deel je je geluk.
En die afhankelijkheid,
Daar zit geen oordeel in.
De reden waarom ik hierover kan vertellen en er veel over gelezen heb is omdat ik er niet zo goed in ben.
En zeker in de romantische liefde ook nog in dat traditionele stuk kan schieten.
En wat ik daarover begrijp is ook dat die afhankelijkheid heel goed te verklaren is omdat we als baby en als kind afhankelijk waren van onze ouders.
Dus voor overleven,
Bevestiging en ons hele welbevinden en geluk waren ons ouders verantwoordelijk.
Dat is ook precies zoals het moet gaan.
Alleen later projecteren we dat eigenlijk op onze liefdespartner.
En dan moet dat de grote geluksbrenger zijn.
Alleen dat op die,
Als we vast zijn,
Hoeft dat niet meer.
Een mooi boek wat ik kan aanraden,
Die dans van angst eigenlijk.
Die wat heen en weer geslinger in de relatie tussen heel erg elkaar leuk vinden en niet,
Is liefdesbang.
Van Hannah Kuppen,
Kan ik echt heel erg aanraden.
En er zitten dus die twee varianten,
De ene is de verlatingsangst,
Dus het heel erg aanpassen aan de ander en het willen vasthouden van die ander.
En daarmee ook een deel van je eigen pijn bedekken.
En de andere variant,
Daar ben ik iets meer bekend mee,
Voor mezelf is dat de andar,
Dus de bindingsangstkant.
Dus de ander een beetje op een afstand houden.
Dus je mag heel dicht bij me komen,
Maar niet te dichtbij.
Of als je dichtbij komt wel op mijn voorwaarden.
Dus in beide gevallen bedekken we de angst door de ander.
En het interessante is ook dat we vaak vallen op iemand die ook wat minder goed gehecht is.
Dat is eigenlijk de reden waarom die angst makkelijk in een relatie kan glippen.
En een derde van de mensen schijnt onveilig gehecht te zijn,
Dus er zijn echt heel veel mensen die in deze bange liefdesdans verstrikt raken.
Een ander mooi boek is Verbonden,
Van Amir Levin,
Die schrijft er ook heel mooi over.
En daar wordt ook het hechtheidsstukje wat meer helder gemaakt.
Dus eigenlijk ook hoe meer je je eigen pijn en trauma's en schaduwkanten kan verwerken voor jezelf,
Hoe vrijer je in een liefdesrelatie kan gaan staan.
En als je in een relatie al bent en je merkt dit soort patronen op,
Dan kan je echt proberen om dat met je partner aan te gaan.
En juist heel goed om dat met die partner nu al aan te gaan,
Want als je te snel uit elkaar gaat,
Dan zul je dezelfde patronen met de volgende partner opmerken.
Het kan ook zijn dat je het op een gegeven moment zo vaak geprobeerd hebt,
Dat jullie er gewoon samen niet uitkomen,
Dan kan het ook heel gezond zijn om wel uit elkaar te gaan.
En het op je eigen manier op te gaan lossen en die pijn te gaan verwerken,
Misschien wel met de hulp van een therapeut of in een training,
En dan in een volgende relatie vrijer te kunnen gaan staan.
Of misschien het een tijdje juist niet te doen.
En een andere quote van Eckhart Tolle,
Een meditatie leraar die veel mooie boeken heeft geschreven,
Onder andere van de bekendste boeken op spiritueel vlak,
De kracht van nu.
En hij zegt,
Relaties veroorzaken geen pijn of ongeluk,
Ze brengen alleen de pijn en het ongeluk naar buiten die al in je zaten.
Toen ik dat las dacht ik,
Ja,
Daar kan ik eigenlijk niet mooier voor worden dan dat.
En dat kan je eigenlijk nog breder trekken,
Dus geen enkele situatie of persoon of wat dan ook is de oorzaak van je pijn,
Je bent eigenlijk altijd verantwoordelijk voor je eigen pijn.
En die trigger kan wel heel sterk zijn en heel vervelend zijn en ook heel goed om daar afstand van te maken,
Maar altijd ben je daar zelf verantwoordelijk voor.
En een van de dingen die mij nog steeds heel erg veel helpt en altijd heel erg goed heeft geholpen,
Is eerlijkheid.
Dus zo eerlijk te zijn waar je nu bent,
In plaats van te denken waar je zou moeten zijn in je relatie,
Maar ook als je single bent.
En vandaaruit ook meer naar accepteren wie je bent en waar je staat.
En je zult ook merken dat hoe meer je met zelfcompassie en compassie naar jezelf kan kijken,
Er zijn trouwens veel mooie meditaties over te vinden,
En jezelf dus accepteert,
Hoe makkelijker je ook die ander accepteert.
Dus vaak degenen die heel kritisch op zichzelf zijn,
Zijn vaak ook heel erg kritisch op die ander.
En daar kan ook een soort controlesysteem op zitten,
Dat we die ander,
We willen dat die ander verandert en dat die zo doet zoals wij willen,
Zoals wij in ons hoofd hebben zoals een partner zou moeten zijn.
En dat levert enorm veel ellende op.
Want het leven kan niet werken volgens onze concepten,
Want elk andere persoon heeft weer totaal andere concepten.
Dus dat gaat altijd botsen.
En ook wat in liefdesrelaties ook snel kan gebeuren,
Dat we soms de neiging hebben ons beter voor te doen.
Dus dan verliezen we die eerlijkheid een beetje uit het oog en dat kan heel subtiel.
En dan is het juist heel erg nuttig om wel die kwetsbare plek te zien en te durven laten zien.
Ja,
En ik heb van Jan Geurt geleerd dat het heel goed is om die eerlijkheid al meteen naar voren te brengen.
Dus soms hebben we het idee van,
Nou,
Die mindere kanten die laat ik nog wel even voor later.
En dat doen we misschien heel onbewust.
Maar dat je ook heel snel aangeeft hoe je erin staat.
En dan kan je soms gekwetst worden,
Omdat jij degene bent die zich meer openstelt.
Maar is tegelijkertijd voor jezelf en ook voor die andere heel helder.
En als die andere dat spannend vindt of ook door angst terug gaat deinst,
Dan is dat eigenlijk alleen maar fijn om dat al vroeg te weten.
Ja,
Laatst las ik een mooi stuk van Jeff Foster,
Dus alleen als je echt niet iets van de ander verlangt,
Dan pas kan je echt eerlijk zijn.
Dat heeft een sterke relatie met waar ik het eerder over had.
Dus in een traditionele relatie is het eigenlijk onmogelijk om helemaal eerlijk te zijn.
Dus je moet dat toneelspel eigenlijk nog wel volhouden.
We spelen allemaal dus in die rol een beetje toneel.
Want bij conflicten,
Bij iets,
Wil je wel iets van die andere hebben.
Die andere moet je iets geven en uiteindelijk is dat zoiets groots.
En dat is wel een pijnlijk gegeven,
Want we raken daardoor verwijderd van onszelf.
En uiteindelijk is dat ook niet iets wat niemand wil.
Dat wil die partner eigenlijk niet.
Maar soms kunnen we ons echt in zo'n relatie onszelf verliezen.
Ja,
Laat ik het daarbij houden voor les 1.
De volgende les gaan we het hebben over de spirituele relatie.
En dan zal ik ook een aantal handwaten geven hoe je daar meer naartoe kan bewegen.
Allright,
Tot dan.
Maak kennis met je leraar
