سلام مریم هستم با مدیتیشن کوه در خدمتتون هستم.
در جای مناسب قرار بگیرید این مراقبه بهتر هست که به حالت نشسته انجام بشه.
به حالت لوتوس یا نیمه لوتوس بینشینین.
چشمار و بارامی روی هم قرار میدین.
سر و ستون فقرات صاف.
گردن در امتداد ستون فقرات و سر در امتداد گردن.
دستا از بدن مقداری فاصله داشته باشه به طوری که هوا زیر بقلها در جریان باشه.
ترجیهان کف دست ها روی زانوها.
شانه ها ریلکس افتاده.
ازولات سر و صورت ریلکس.
چشمار ریلکس.
از تاج سر تا نک انگشتان پا تموم اندام ها رو به طور کلی نگاه میکنیم.
و در هر بسمتی از بدن که گرفتگی ایجاد شده یا انگبازی هست نفس میکشیم.
حاقاهی بردم و بازدم.
اتفاقی که در هر لحظه بدون خواست و دخالت ما در چارچوب بدن در جریانه.
خود رو کوهی تصور کنید.
کوهی پایدار و استوار.
نزارگر بر هر چه اتفاق میافتد.
به پاهای خود توجه میکنیم.
کل پاها رو به هر حالتی که هست تصور میکنیم و در آنها نفس میکشیم.
پاهایم همچون ریشه های درخت در آغوش زمین قرار گرفتند.
نشیبنگاه و لگن توجه میکنید.
اگر انگبازی هست با چند نفس آرام آرام رحایش میکنید.
با آقایی کامل از نفس مشاهده میکنید.
کوهی استوار و کوه پایی گسترده با آقایی کامل از هر دم و بازدم اکسیژن خالص رو به تمام سلول های بدنم هدیه میکنند.
آرام آرام آقایی خود رو به میانه بدن میبرن.
در این قسمت نفس میکشم.
تنه درخت، انتهای ستون فقرات، پهلوها، شکم، اطراف شکم با چشمزه میبینم.
تنه درخت رو مشاهده میکنند.
آیا نارضایتی یا گرفتگی هست؟ با آقایی از وجودان نفس خود را به آن قسمت میبرم و با چند دم و بازدم امیق رحایش میکنند.
و همچنان مشاهدگر تنه درختی هستم که در همه حال همراهیم میکنند.
ستون فقرات، استغار و تنومند و پایدار دست ها رو به نشانه شیبکور نگاه میکنند.
ریلکس و آرام و رحا بر روی زانوها و پاهایم سایه انداخته.
بدون حرکت دادن دست ها فقط مشاهده میکنم و شیبکور رو با چشمزه تصور میکنم.
شانه ها را میبینم آگاه هم بر این که به گله کوه نزدیک و نزدیکتر میشوم.
با خود تکرار میکنم از هر دم و بازدم که در این جسم اتفاق میافتد در این لحظه آگاه هم.
گردن، سر و سورت، تاج سر پشت سر، موها، به گله کوه رسیدم.
مرتفع و ساکن، ناظر بر هران چیزی که اتفاق میافتد.
این کوه بلند جسم من است.
پایدار و وسیع و مقاوم در گله این کوه، سبزه های سبزی را میبینم.
گوی، موهایم هستند.
با هر بادی که میوزد، لرزان و رقصان سر را نوازش میکند.
نسیم خونکی را احساس میکنم که بر جسم و جانم از باد بحاری هدیه میدهد.
سرمای شدید را تصور میکنم.
بشه برف سنگین و سرمای شدید.
گرمای شدید در زهر تابستانی را میبینم.
هرچه در زمستان، بارید و نشسته، آفتاب تابستانی بر تنم آب میکند و پاک میشود.
در خونکی را احساس میکنم.
نشان از آمدن پاییز میدهد.
چه دلچسپ و دلنگیز نظاره گره هران چه اتفاق افتاده بود.
هرچه میباید، آمد و رفت، همچنان، برقرار و ساکن، زیباتر از همیشه در جای خود استوارم.
کف هر دو دست را از روی زانوها برداشته بر روی هم قرار میدیم و به احترام تمام مراقب گران و همراهان در این مسیق جله سینه قرار میدیم و سپاس گذاری میکنیم از خود، از دیگران، از هران چه آمد تا ما را در این مسیق قرار داد.
سپاس گذاریم و آرزو میکنیم که تمام موجودان دور و نزید در سلح و حرامش به فراغانی رسند.
باشد که زیبایی تمام دنیا را در برگیرد.
نمسته دوستان
