Zachte Ontmoetingen | Deel 4: Yvonne

Hoi lieve Yvonne,

Dankjewel weer voor jouw mooie bericht.

Ik zou nog even reageren.

Ik voelde ook na het lezen nogmaals van jou,

Woorden,

Dat het heel fijn is om weer even in te tunen,

Samen en op die manier het leven te exploreren.

En ik zou het ook graag voorlezen,

Zodat anderen ook een indruk weer kunnen krijgen van wat je schrijft en hoe mooi het kan zijn om op deze manier via dit online klaslokaal met elkaar in contact te komen.

Het verbaast me telkens weer hoe diep we met elkaar kunnen verbinden en hoe prachtig die connectie is die we daarmee laten ontstaan.

Uiteindelijk ontstaat die natuurlijk vanzelf,

Maar ik denk als we daar ons meer bewust van zijn dan die mooie momenten in het leven waarin je met elkaar verbindt,

Dat het leven daarmee ook als veel prettiger aanvoelt.

Ja,

En dat er daarmee ook dankbaarheid ontstaat,

Die ontstaat heel duidelijk bij me.

Dus dankjewel weer Yvonne voor je mooie bericht.

Ik zal het nu voorlezen.

Je schrijft,

Ik voel dat ik het zo wil zeggen omdat jouw reactie zoveel liefde weerspiegelt.

Ik voel mij gehoord.

Ervaar dan de verbinding een glimp van de universele liefde.

Mooi gezegd.

Dank alvast daarvoor,

Dat is een geschenk,

Schrijf je.

En dank voor je uitgebreide antwoorden en suggesties.

Verder geef je nog aan dat je later nog wat zal delen over het proces van een jaar leven,

Het boek wat je aan het lezen bent van Stephen Levine.

Dat had ik gevraagd inderdaad.

Mooi om daar wat over te horen.

En daar kunnen anderen dan ook weer naar luisteren.

Of lezen.

Even kijken waar je verder gaat.

Je schrijft,

En nee,

Zoveel meer heb ik nog niet opgezocht bij andere leraren ten aanzien van vergankelijkheid.

Je schrijft,

Ik weet uit ervaring dat dat ook een valkuil kan zijn,

Meer kennis vergaren in plaats van doorleven en zelf ervaren.

Dus mijn missie,

Ga je verder,

Is minder doen en meer zijn.

Ik hou mij dus nu bij het boek,

De praktijk van mijn jaargroep,

De beoefening en jouw cursus.

Vandaag les 2 geluisterd en tranen bij de meditatie,

Geraakt door dat diepe besef van loslaten.

En tegelijk dat gevoel van veiligheid en vertrouwen dat je gaf,

Dat kwam echt binnen.

Ik voelde mij daardoor gedragen.

Ja,

Is fantastisch,

Om terug te krijgen.

En je gaat verder,

Er leek ook iets van mij af te vallen.

Ik kan namelijk nogal bevangen worden door het goed te willen,

Tussen haakjes moeten,

Doen,

Manifestatiedrang.

Alsof mijn aanwezigheid hier op aarde op zichzelf niet genoeg is.

Dat werd verzacht tijdens de meditatie.

Het is heel fantastisch om te horen.

Je schrijft verder nog,

Omdat ik je dat had aangegeven,

Over de brief van Randaz aan Rachel.

Prachtig verwoord,

Geef je aan.

Dankjewel Ruben,

Ik ben dankbaar dat je op mijn pad bent gekomen.

Fijne dag en lieve groet terug,

Yvonne.

Ja,

Yvonne,

Weer zo fijn om allemaal te horen en te lezen.

Laten we nog kort even samen,

Nu dat het toch weer mogelijk is,

Verzachten en diepe ademhaling nemen.

Met de ogen gesloten ervaren dat het leven zo bijzonder is.

Telkens weer hele verrassende wendingen neemt,

Zo lijkt het.

En dat terwijl alles komt en gaat,

Er iets in dit mysterieuze leven,

Als het ware blijvend is,

Niet veranderd,

Rustig is,

Stil is.

Ik ervaar zelf,

Als we die stilte toelaten,

Als we daar weer op aanhaken,

Nu ook weer,

Dat alles meer helder eruit ziet,

Zachter aanvoelt,

Warmer,

Meer liefdevol.

Dat ervaar ik nu zo,

Maar misschien vanmiddag weer niet.

Het leven toont als vanzelf,

Elke keer weer,

Wat er ervaren wordt.

Die korte momenten van verstilling,

Zoals ik ze zelf ben gaan noemen,

Korte momenten van verstillen en verzachten,

Die dragen wel heel mooi bij,

Dit wonder te mogen zien.

Als vanzelf zie ik meerdere dingen,

Die dragen wel heel mooi bij,

Dit wonder te mogen zien.

Als vanzelf zie ik mijn ogen weer openen,

Rondkijken naar al die prachtige kleuren,

De wind die waait,

De blaadjes,

De bloemen die weer bloeien in de lente.

En in een keer het beeld van al die prachtige magnolia's,

Die zo mooi weer in bloei staan,

Sommige alweer verdwenen inmiddels,

De blaadjes op de grond.

En zolang we dit mogen meemaken is het toch fantastisch,

Die vonk.

En natuurlijk ook al die ellende die we telkens weer tegenkomen,

Die moeite die we ook ervaren.

Ook daar is ruimte voor.

Ik wens je een hele fijne,

Liefdevolle dag.

Yvonne,

Dank je weer voor het luisteren.

Ik zal ook deze opname weer posten op mijn profiel als gratis track.

Waarom ook niet?

Ieder moment waarop we even weer intunen,

Op wat voor manier dan ook,

Op dat liefdevolle veld,

Die universele liefde zoals jij noemde,

Yvonne.

Ontstaat daar als vanzelf weer wat meer lucht,

Wat meer rust,

Wat meer zachtheid,

Ontspanning.

Fijn.

Heel veel liefs.

En ook voor degene die dit mocht horen,

Ook voor jou heel veel liefs,

Rust,

Ruimte en zachtheid.

Ik hoor graag weer van je,

Yvonne.

Tot de volgende.