در هستهی وجود ما تمایل به داشتن تعادل و همه هنگی همیشه بوده و هست.
در واقع، طبیعیترین و ایدالترین وضعیت وجود ما داشتن همه هنگی و تعادل با خودمون، با دیگران و با محی تعطرافمون هست.
اجازه بدید مثال واضح و روشنی براتون بزنم.
اگر چند دقیقی به درون خودتون توجه کنید، متوجه خواهید شد که تمام اعزای بدنتون در همه هنگی و اصف ناپذیری در کنار هم وظیفشون رو انجام میدن.
بدون این که یکی از اعزای در کارش کتاهی بکنه و یا حس برتری نسبت به بقیه داشته باشه.
همی اعزای کارشون رو مثل خانواده در کنار هم تمام و کمال انجام میدن.
فقط زمان این همه هنگی به هم میخوره که ما نتونیم اوامل خارجی مثل افکار و احساساتمون رو کنترل بکنیم.
به طور مثال، اگر دوچار استرس یا نگرانی بشیم، تنفسمون توی غفسته سینه تغییر میکنه که باعث میشه در عمل کرد طبیعی دستگاه تنفس تغییری به وجود بیاد.
هرچند بدن به صورت اوتوماتیک سعی در رفع این مشکل برمیاد ولی اگر استرس یا نگرانی ما ادامه پیدا بکنه و ما نتونیم اون رو مهار کنیم اثرات جبران نپذیری رو روی جسم ما خواهد گذاشت.
به بارت دیگه، تمام افکار و احساسات و تجربیات منفی و غیر قابل کنترل اثر مستقیم روی جسم فیزیکی ما دارن.
یعنی دنیای بیرون و دنیای درون ما در ارتباط مستقیم با هم هستن.
حالا تصور کنید چی میشد اگر دنیای بیرونتون هم مثل درونتون در همه هنگی و سول بود؟ به طور مثال اگر هر شخص به عنوان عضوی از این کائنات کار خودش رو به درستی انجام میداد و سعی نمیکرد وظیفه خودش رو به دیگری محول بکنه چه اتفاقی میافتاد؟ ویا چی میشد اگر هدف روزانه هر کدوم از ما خوشحال کردن دیگران بود و برداشتن باری از دوش هم نوعیمون؟ ویا این که چی میشد اگر حرفامون پر بود از عشق، پر بود از مهربانی و گذشت؟ اگر تک تک ما همونطور که نسبت به سلامت روح و جسم خودمون اهمیت میدیم و مسئولیتهای خودمون در قبال دنیای بیرون هم با آگاهی کامل توجه نشون بدیم رفته رفته همه هنگی و تعدالی که لایقمون هستیم در دنیای اطرافمون و در لحظه لحظی زندگیمون جاری خواهد شد.
آروم چشمها رو ببندید و تمام توجه خودتون رو به درون خودتون منتقل کنید.
حس کنید که چقدر بدنتون رو دوست دارید و چقدر دلتون میخواد که بدنتون سالم و قوی باشه.
با هر نفسی که میگیرید بی نهایت اشق رو وارد بدنتون بکنید و اجازه بدید قلبتون لبریز بشه از اشق.
حالا چند ثانیهی به وظیفه و اهمیت وجود خودتون در کائنات فکر کنید.
ببینید به عنوان عضوی از این کائنات چه کاری میتونید انجام بدید.
به یاد بیارید که چقدر کره زمین رو دوست دارید و به اندازه جسم خودتون دوست دارید که زمین هم سالم و قوی بمونه.
ببینید چه کاری از دستتون برمیاد.
ببینید آیا میتونید اشقی که درونتون هست رو با اطرافیانتون و با زمین مادر به اشتراک بگذارید.
ببینید که این اشق چطور اطرافیانتون رو هم لبریز میکنه و اونها هم در دادن اشق به کاری زمین سهیم میشن.
چند ثانیه تنهاتون میذارم فقط کافیه با قلبی باز اشق درونتون رو به تمام موجودات کاری زمین هدیه کنید.
آروم تمرین رو به پایان برسونید و چشمها رو باز کنید.
اگر دلتون میخواد در زندگیتون همه هنگی و هارمونهی جاری بشه همونطور که به سلامت جسم و روح خودتون توجه دارید باید به سلامت دنیای بیرون خودتون هم توجه نشون بدید.
در این صورت هست که شفا حاصل میشه و زندگی زیبایهاش رو برای ما نمایام میکنه.
فقط کافیه خودتون رو بخشی از این کائنات بدونید نجاد و از اون.
یادوری شعر سعدی خالی از لطف نیست.
بنیادم ارزای یک دیگرند که در آفرینش زی گوهرند.
به امید دیدار.
