Verwerk Onprettige Gebeurtenissen | Mindfulness

In deze begeleide meditatie nodig ik je uit om stil te staan bij een moeilijke gebeurtenis. Vaak proberen we onprettige gevoelens te vermijden of weg te duwen, maar juist door er even bewust bij stil te staan, in je lichaam, in je adem, met compassievolle aandacht, merk je dat de intensiteit kan afnemen.

Transcript

Zitten met een onprettige gebeurtenis.

Sluit je ogen.

Deze meditatie is bedoeld om stil te staan bij iets dat je als moeilijk hebt ervaren,

En te voelen hoe de intensiteit kan veranderen wanneer je het werkelijk toelaat.

Laat je aandacht rustig zakken in je lichaam.

Voel je zitvlak op de stoel,

Je rug is recht maar niet strak,

Voel je voeten stevig op de grond.

Breng dan je aandacht naar je ademhaling,

Voel hoe de adem opkomt en ook weer wegzakt,

Zonder iets te moeten veranderen,

Alleen maar volgen.

Deze meditatie kan je ook liggen doen,

Word je dan bewust van alle raakvlakken en hoe je als de zwaartekracht in de ondergrond wordt weggedrukt.

Voel hoe de ademhaling in en uit gaat en merk op hoe je buik ook zachtjes mee beweegt met deze ademhaling.

Breng dan nu in de geest iets naar voren dat recentelijk ongemakkelijk voor je was.

Het hoeft niet iets heel groots te zijn,

Het kan iets kleins zijn,

Iets behapbaars,

Maar je mag het zo groot maken als je zelf wil.

Een situatie die nog in je gedachten zit,

Die je raakte,

Misschien een opmerking van iemand,

Een bepaalde gebeurtenis,

Een gevoel van tekortschieten.

En laat het beeld,

Het gevoel of de gedachte even helemaal opkomen.

Laat die gebeurtenis er helemaal zijn.

Breng het visueel ook naar voren.

Wat zei jij,

Wat zei de ander en wat deed je het met jou?

En voel ook echt eventjes die emoties die erbij komen en sta je toe om het helemaal volledig te voelen en wat het ook is,

Wel verwelkomd,

Het mag er helemaal zijn.

Je hoeft even nu niks te begrijpen of op te lossen,

Maar alleen even toelaten.

Welke emoties brengt het bij je op?

Benoem dan ook de vier primaire emoties.

Misschien voel je angst,

Misschien voel je boosheid,

Schaamte of verdriet.

En laat dan ook even dat verhaal los.

Laat het verhaal los en voel die emotie in je lichaam.

En waar voel je dat dan?

Waar is die spanning in het lichaam?

Misschien voel je een bepaalde druk,

Misschien voel je warmte,

Een kriebel of misschien voel je even helemaal niks,

Maar alles is welkom.

En mocht je een plek hebben waar je wel wat voelt,

Richt dan de adem zachtjes naar deze plek.

Alsof je met elke ademhaling een klein beetje ruimte er naartoe brengt.

En terwijl je ademt naar deze plek,

Zeg dan in jezelf deze zinnen met aandacht.

Het is oké.

Ik stel me ervoor open.

Wat het ook is,

Het is oké,

Het mag er zijn.

Het is oké om daar nu een paar minuten aandacht aan te geven.

En ik wil me er bewust van zijn.

Dit hoort nu bij mij,

Bij deze situatie.

En breng je aandacht dan opnieuw naar de situatie die je eerder naar voren had gehaald.

En breng weer volledig in de aandacht wat er gebeurde,

Wat de andere zei,

Wat jij zei,

Hoe jij reageerde,

Wat het met jou deed.

En opnieuw benoem dan de helpende zinnen.

Het is oké.

Ik stel me ervoor open.

Wat het ook is,

Het is oké,

Het mag er zijn.

Het is oké om daar nu een aantal minuten aandacht aan te geven.

Ik wil me er bewust van zijn.

Het hoort nu even bij mij,

Bij deze situatie.

Misschien merk je wat van verzet.

Een subtiele neiging om weg te willen gaan van het gevoel.

We weten dat dat heel menselijk is.

We willen niet ons onprettig voelen.

Het kan ook zijn dat je jezelf innerlijk schrapzet.

Dat is ook menselijk.

Ook dat mag er zijn.

En kijk of je dat gevoel van verzet ook toe kan laten en ook kan voelen in je lichaam.

En waar voel je dat dan?

Misschien voel je een gespannen kaak of opgetrokken schouders.

Word daar even bewust van en breng ook daar je adem even naartoe.

En breng dan opnieuw de aandacht naar die situatie die je eerst had voorgesteld.

Breng weer volledig in aandacht wat er gebeurde,

Wat jij zei,

Wat zij zeiden,

Hoe jij reageerde,

Hoe jij je voelde.

En benoem opnieuw de helpende zinnen.

Het is oké.

Ook dit mag er zijn.

Dit hoort nu bij mij en ik stel me ervoor open.

Oké,

Dan mag je nu langzaam de situatie loslaten.

Laat het beeld maar vervagen en laat de woorden stiller worden.

En breng de aandacht opnieuw terug naar de ademhaling.

Voel hoe je adem je lichaam in beweegt,

In en uit.

Merk hoe je zit of ligt,

Hoe je je lichaam aanvoelt,

Misschien ook wat er nog in jou resoneert.

Misschien merk je ook of er iets veranderd is,

Misschien voelt iets zachter,

Misschien kan het ook zijn dat het nog intenser voelt.

Het kan zijn dat de gebeurtenis zo heftig is geweest,

Dat voor jouw gevoel er niks is veranderd.

En weet dat door je erbij stil heb gestaan,

Dat je bij het gevoel bent geweest dat je aan het verwerken bent.

Je stapt even uit die automatiepiloot en gaat dapper het ongemak aan.

En je mag trots zijn op jezelf.

En laat dan langzaam je aandacht weer ruimer worden.

Voel je voeten op de grond,

Je zit vlak op de stoel,

De ruimte om je heen,

Misschien hoor je geluiden,

Misschien voel je lucht over je huid.

En wanneer jij er klaar voor bent,

Mag je langzaam je lichaam weer een beetje in beweging brengen,

Je vingers bewegen,

Je schouders en op je eigen tempo je ogen weer openen.

Je hebt geoefend met iets moeilijks toelaten.

En misschien,

Al is het maar een heel klein beetje,

Is de intensiteit verzacht.

En simpelweg omdat jij het hebt durven voelen.